THIN LIZZY: Υπέροχα “κακή υπόληψη” το 1977

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ - 2 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Το “Bad Reputation” είναι το όγδοο στούντιο άλμπουμ του ιρλανδικού hard rock θρύλου των Thin Lizzy, που κυκλοφόρησε το 1977 από την Vertigo. Όπως υποδηλώνει το εξώφυλλο, τα περισσότερα κομμάτια περιλαμβάνουν μόνο τα τρία τέταρτα της μπάντας, με τον κιθαρίστα Brian Robertson να αναφέρεται μόνο σε τρία κομμάτια. Είχε χάσει το μεγαλύτερο μέρος της προηγούμενης περιοδείας τους, μετά από έναν τραυματισμό στο χέρι μετά από έναν καυγά, και αυτό το άλμπουμ αποδείχθηκε ότι ήταν η τελευταία του στούντιο απόπειρα με τους Thin Lizzy. Στις 27 Ιουνίου 2011, κυκλοφόρησε μια νέα ανανεωμένη και εμπλουτισμένη έκδοση του άλμπουμ.

Με τον Robertson εκτός του συγκροτήματος, ο αρχηγός Phil Lynott είχε αποφασίσει ότι ο Scott Gorham θα μπορούσε να χειριστεί όλα τα καθήκοντα της κιθάρας μόνος του και ότι δεν θα επιστρατευόταν αντικαταστάτης του Robertson πριν από την ηχογράφηση του άλμπουμ. Ωστόσο, ο Gorham πίστευε ότι ένας δεύτερος κιθαρίστας χρειαζόταν, ιδιαίτερα για ζωντανή δουλειά, παίζοντας τραγούδια που γράφτηκαν για δύο κιθάρες. Αργότερα είπε, “Πάντα πίστευα πολύ στον μαγικό κύκλο – μόλις σπάσεις τον μαγικό κύκλο, έσπασε το όλο θέμα, σωστά;”

Άφησε σκόπιμα δύο τραγούδια (“Opium Trail” και “Killer Without a Cause”) χωρίς να ηχογραφήσει σόλο κιθάρας και έπεισε τον Lynott να επιτρέψει στον Robertson να επιστρέψει στο συγκρότημα για να ηχογραφήσει τα σόλο για αυτούς. Ο Lynott υποχώρησε και ο Robertson πέταξε στο Τορόντο και ηχογράφησε τα μέρη του στην κιθάρα. Ωστόσο, αρχικά αρνήθηκε να συναντήσει τα άλλα μέλη του συγκροτήματος: “Χριστέ μου, δεν θα έπινα καν ένα ποτό μαζί τους”, είπε. Αργότερα πρόσθεσε, “Προσπάθησα να μην βγαίνω σε κλαμπ για περίπου μια εβδομάδα, μετά υπέκυψα…” Ο Robertson και ο Gorham μοιράστηκαν τα κύρια μέρη της κιθάρας μόνο σε ένα τραγούδι, το “That Woman’s Gonna Break Your Heart”.

“Ήταν ένα τόσο σημαντικό άλμπουμ για εμάς, λόγω όλων των αντιξοοτήτων που είχαμε περάσει”, θυμάται ο Gorham. “Έπρεπε να το ξεπεράσουμε μαζί, αλλιώς θα καταλήγαμε στις φλόγες”. Ο Robertson παρέμεινε για την επόμενη περιοδεία της προώθησης του “Bad Reputation”, η οποία έδωσε κάποια κομμάτια για το άλμπουμ Live and Dangerous (κυκλοφόρησε το 1978), αλλά έφυγε από το συγκρότημα όταν αυτή ολοκληρώθηκε.

1985–  Το “Baggariddim”, είναι το έκτο άλμπουμ των UB40, που κυκλοφόρησε από την Dep International. Τα περισσότερα από τα κομμάτια είναι επανηχογραφήσεις προηγούμενων τραγουδιών των UB40 που εμφανίστηκαν αρχικά στα “Labor of Love” και “Geffery Morgan”, παρουσιάζοντας εδώ καλεσμένους  τραγουδιστές στα φωνητικά. Οι καλεσμένοι καλλιτέχνες περιλάμβαναν την Chrissie Hynde, ηγέτη των The Pretenders, και τον Douglas Gilbert, πρωταγωνιστή τρομπονίστα με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου . Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Ολλανδία και το Βέλγιο, αυτό το άλμπουμ κυκλοφόρησε σε ένα μορφή  gatefold που περιείχε ένα επιπλέον EP 3 κομματιών 12″. Το άλμπουμ περιλαμβάνει δύο επιτυχίες, το “I Got You Babe” – ένα ντουέτο με τον Hynde που έφτασε στο νούμερο ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και την Αυστραλία— και το νούμερο τρία στη συνέχεια του Ηνωμένου Βασιλείου “Don’t Break My Heart”, που ήταν ουσιαστικά το “B-side” του “I Got You Babe”, δηλαδή το “Theme from Labor of Love” με προσθήκη φωνητικών.

1992-  Το “The IVth Crusade” είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού death metal συγκροτήματος Bolt Thrower. Ηχογραφήθηκε στα Sawmill Studios τον Αύγουστο του 1992 και σε παραγωγή των Bolt Thrower και Colin Richardson. Ο μηχανικός ήχου  ήταν ο John Cornfield και η μίξη έγινε στα στούντιο Fon. Εργάστηκαν επίσης οι Alan Fisch και Steve Harris. Κυκλοφόρησε μέσω της Earache Records ως Mosh 70. Ο τίτλος του άλμπουμ προέρχεται από την Τέταρτη Σταυροφορία και την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Το εξώφυλλο είναι ένας πίνακας του Eugène Delacroix, που δείχνει “Την είσοδο των σταυροφόρων στην Κωνσταντινούπολη”.

Για αυτό το άλμπουμ, οι Bolt Thrower επιβράδυναν σημαντικά σε σύγκριση με το “War Master”, εστιάζοντας περισσότερο στο παίξιμο βαριών riff και στον ογκώδη ήχο. Το άλμπουμ διαθέτει ένα πιο death/doom metal-driven style, το οποίο επηρεάστηκε από doom metal μπάντες, συμπεριλαμβανομένων των Candlemass και Pentagram. Ιδιαίτερα, αυτό το ύφος είναι φανερό σε τραγούδια όπως το “This Time It’s War” ή το “As the World Burns”.

1993– Το “Chaos A.D.” είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του βραζιλιάνικου heavy metal συγκροτήματος Sepultura, που κυκλοφόρησε από την Roadrunner Records. Το άλμπουμ παρουσίασε μια στιλιστική απομάκρυνση από το παλαιότερο thrash metal στυλ του συγκροτήματος, με έναν νέο groove metal ήχο. Το “Chaos A.D.” είναι επίσης το μοναδικό άλμπουμ των Sepultura στην Epic Records, η οποία χειρίστηκε την κυκλοφορία του για διανομή στη Βόρεια Αμερική, καθώς και το πρώτο άλμπουμ στο οποίο συμμετείχε ο Paulo Jr. στο μπάσο, αφού έπαιζε με το συγκρότημα στις ζωντανές εμφανίσεις τους από το 1984.

2002– Το “Critical Mass” είναι το έκτο άλμπουμ του βρετανικού progressive metal συγκροτήματος Threshold. Ηχογραφήθηκε στις αρχές του 2002 και κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο. Είναι επίσης το τελευταίο άλμπουμ στο οποίο συμμετέχει ο αρχικός μπασίστας Jon Jeary, ο οποίος έφυγε αμέσως μετά την κυκλοφορία. Αντικαταστάθηκε από τον Steve Anderson, ο οποίος εμφανίζεται στο live άλμπουμ “Critical Energy” και σε επόμενα άλμπουμ.

2013– Το “The Mountain” είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού progressive metal συγκροτήματος Haken. Κυκλοφόρησε μέσω της Inside Out Music. Είναι το τελευταίο άλμπουμ στο οποίο συμμετέχει ο μπασίστας Thomas MacLean.

Το άλμπουμ, σύμφωνα με την περιγραφή του γκρουπ, είναι συμβολικό του ταξιδιού τους σαν μπάντα, αλλά αντικατοπτρίζει επίσης τις ευρύτερες δοκιμασίες και δοκιμασίες της ζωής. Στιχουργικά, η ψυχική τους αναζήτηση έχει δώσει στο άλμπουμ ένα συναισθηματικό βάθος με το οποίο οι ακροατές θα σχετιστούν πραγματικά, ανεξάρτητα από το προσωπικό βουνό που σκαρφαλώνουν.

Μουσικά, τα τραγούδια είναι πιο ωμά και πιο συναισθηματικά από το παρελθόν. Όλα τα βασικά στοιχεία του ήχου τους εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά έχουν παραδοθεί με πιο σκληρό και συγκεκριμένο στυλ. Αποτελεί ακόμα και σήμερα το αγαπημένο άλμπουμ για πολλούς οπαδούς τους.

138
Avatar photo
About Γιώργος Γεωργίου 231 Articles
Αν και από την τρυφερή ηλικία των ισχυρών δονήσεων κυνηγούσε την άκρη του Ουράνιου Τόξου, κάποια στιγμή στην εφηβεία του ανακάλυψε πως γεννήθηκε με ένα Triryche σημάδι, έστω και αν αυτό τον πρόδωσε μόλις τον οδήγησε στη Γη της Επαγγελίας. Ψάχνοντας για μια καλύτερη ζωή ένωσε το αγαπημένο του δίπολο, από το απόλυτο Καναδικό τρίο ως τα παλικάρια του "Νησιού" από το Aylesbury που ανάστησαν ένα ιδίωμα με τον Ψηλό ποιητή-ψάρι και αγκάλιασαν το μέλλον με τον κύριο "Η". Έμαθε και συνεχίζει να αγαπά με το ίδιο πάθος τους μεγάλους του τσίρκου της μουσικής αλλά και τα άγνωστα ευρήματα των ατέλειωτων ανασκαφών, όπως αγαπά και τις υπερβάσεις στα μουσικά ιδιώματα και άνετα θα έπινε κουβάδες από καφέ με τον Martin Walkyier και τον Paddy McAloon στο ίδιο τραπέζι. Ένας από τους διακαείς πόθους του με το πληκτρολόγιο ή την "πένα" είναι να συμφιλιώσει την παραδοσιακή prog metal παράταξη με τους μοντέρνους πιονιέρους του χώρου, μένοντας με πάθος ετοιμοπόλεμος σε κάθε προειδοποίηση της μοίρας για την εξάπλωση των λεπρών. Δυσκολεύεται ακόμα και σήμερα να δραπετεύσει από τις σελίδες του Σαρτρ, έστω και αν ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος. Σιχαίνεται τη σοβαροφάνεια, τον φασισμό κάθε απόχρωσης και τον Κούγια. Ο κινηματογράφος μάλλον στένεψε πολύ γι' αυτόν μετά το "Διάφανο Δέρμα", ενώ όταν κοιτάζει το Subbuteo με μεγεθυντικό φακό, προτιμά οι ομάδες του σε οποιοδήποτε χορτάρι του πλανήτη να φοράνε βυσσινί.