SPHERIC UNIVERSE EXPERIENCE: “Back Home”

ALBUM

Μετά από δέκα χρόνια απουσίας, έχεις κάθε λόγο να επιλέξεις έναν τίτλο με διπλή σημασία. Έχοντας από τη μια ένα sci-fi/space concept θέμα, με τους ταξιδιώτες του διαστήματος να επιστρέφουν στη γη , και από την άλλη μια μπάντα που μέσα από αρκετές αλλαγές και παύσεις δραστηριότητας, δίνει ξανά το δημιουργικό της στίγμα με ένα χορταστικό από όλες τις απόψεις δίσκο, η δήλωση “Back Home” δικαιώνεται απόλυτα.

Έχοντας μια διάρκεια ζωής που ξεπερνά πια τα είκοσι χρόνια, οι Γάλλοι αποτελούν ουσιαστικά το “μωρό” του σπουδαίου κιθαρίστα και συνθέτη Vince Benaim.  Μαζί του σταθερά εδώ και δυο δεκαετίες περίπου,  ο τραγουδιστής Frank Garcia και ο κημπορντίστας Fred Colombo, πλαισιώνονται εδώ από ένα ολόφρεσκο και απίθανο rhythm section, τον μπασίστα John Drai και τον ντράμερ Romain Goulon.

Η ισχυρή και συνολική εντύπωση που δίνει το πέμπτο άλμπουμ της μπάντας από τη Νίκαια της Γαλλίας, είναι πως αποτελεί το μεγάλο στοίχημα γι’ αυτούς. Όσοι είναι εξοικειωμένοι με τη μουσική τους, ξέρουν πολύ καλά πόσο βαριά πέφτει η σκιά των Dream Theater πάνω στη συνολική προσέγγιση αλλά και στις λεπτομέρειες των τραγουδιών των Γάλλων. Και όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, είναι πολύ εύκολο να πέσεις στην παγίδα του παρωχημένου και κουραστικού. Αυτό βέβαια δεν δείχνει να τους τρομάζει, και το αποτέλεσμα που μας προσφέρουν αγγίζει τη σχεδόν τρομακτική διάρκεια των 70 λεπτών, γυρίζοντάς μας σε εποχές που η μεγαλομανία ήταν συνήθεια.

Ένα σημαντικό θετικό πρόσημο στο “Back Home”, που βοηθά να δικαιωθούν πολλές από τις φορτωμένες και πολυεπίπεδες επιλογές των τραγουδιών είναι η εξαιρετική παραγωγή. Η ισορροπία της λειτουργεί μόνιμα σαν φακός που επικεντρώνεται σε όλες τις συναρπαστικές εκτελεστικές λεπτομέρειες που στολίζουν διαρκώς τα τραγούδια, και τις κάνει άμεσα ευδιάκριτες: είναι χωρίς δεύτερη σκέψη, ο καλύτερος ήχος που είχαν ποτέ οι Γάλλοι. Και πάνω σε αυτή τη σημαντική στουντιακή ευστοχία, αναδεικνύεται και το υπερόπλο της φωνής του Garcia, που έχει μια αξιοθαύμαστη έκταση αλλά και μια ανάλογα πειστική χροιά να υποστηρίξει μια σειρά τραγουδιών με αναρίθμητες εντυπώσεις.

Μια εντύπωση που ξεγελά τον ακροατή στις πρώτες ακροάσεις είναι η αίσθηση πως το εντυπωσιακό άνοιγμα του άλμπουμ με τα “Final Fate” και “Where We Belong” θέτει ένα ύψος προσδοκιών που πραγματικά ζαλίζει και δύσκολα δικαιώνεται στη συνέχεια. Είναι όμως μάλλον τόσο σαρωτικό το πλήθος της μουσικής πληροφορίας που έρχεται σε κάθε τραγούδι, και χρειάζεται προσεκτική ακρόαση και επιμονή μέχρι να ξεκλειδωθούν στην ολότητά τους. Σε έναν δίσκο με τόσο μεγάλη διάρκεια είναι δεδομένη η δυσκολία αυτή. Νομίζω όμως, πως οι Γάλλοι εκπληρώνουν κάθε φαντασίωση του ακροατή που αρέσκεται στα χαρίσματα του αρχέγονου, old school progressive metal, και με μια πληθωρική ετοιμότητα. Στοιχεία που απλώνονται από το power metal ως το AOR, δηλώνουν στιγμιαία υποταγή και απορροφούνται από τη χοάνη τους με μαεστρικό τρόπο. Σε συνθέσεις μάλιστα όπως τα “The Absolution”, parts 1-2 , καταφεύγουν  και σε έναν πιο συμφωνικό χαρακτήρα, ολοκληρώνοντας τους σύντομους υπαινιγμούς σε συνθέσεις που προηγήθηκαν, δίνοντας τον αέρα μιας heavy rock όπερας. Αναζητώντας έναν ανάλογο παραλληλισμό σύγκρισης με άλλη μπάντα σύγχρονη με τους Γάλλους, το μυαλό φτάνει απευθείας στους παραγνωρισμένους  Prospekt από την Οξφόρδη.

Χωρίς να είμαι ο πρώτος που θα επιδιώξει να χαθεί σε 70 λεπτά παραδοσιακού progressive metal με concept θέμα και όλα τα απαραίτητα κλισέ παρόντα, ομολογώ πως οι Γάλλοι πορεύονται σήμερα κουβαλώντας όλη αυτή την κληρονομιά, πολύ μακρύτερα από αυτό που θα αποκαλούσαμε μια μπάντα που τρέφεται από νοσταλγία. Με αξιοθαύμαστη φρεσκάδα και έμπειρη συνύπαρξη τεχνικής και συναισθήματος, και υπέροχη ηχητική ευκρίνεια, κερδίζουν δικαιολογημένα την προσοχή.

Στον χρόνο που μου αναλογεί και είναι διαθέσιμος για κάτι από τον συγκεκριμένο χώρο, το “Back Home” θα ήταν η πρώτη μου επιλογή για το έτος που διανύουμε.

Είδος: Progressive Metal
Εταιρεία: Uprising! Records
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 20 Μάιου 2022

Facebook: https://www.facebook.com/SphericUniverseExperience

220
Avatar photo
About Γιώργος Γεωργίου 173 Articles
Αν και από την τρυφερή ηλικία των ισχυρών δονήσεων κυνηγούσε την άκρη του Ουράνιου Τόξου, κάποια στιγμή στην εφηβεία του ανακάλυψε πως γεννήθηκε με ένα Triryche σημάδι, έστω και αν αυτό τον πρόδωσε μόλις τον οδήγησε στη Γη της Επαγγελίας. Ψάχνοντας για μια καλύτερη ζωή ένωσε το αγαπημένο του δίπολο, από το απόλυτο Καναδικό τρίο ως τα παλικάρια του "Νησιού" από το Aylesbury που ανάστησαν ένα ιδίωμα με τον Ψηλό ποιητή-ψάρι και αγκάλιασαν το μέλλον με τον κύριο "Η". Έμαθε και συνεχίζει να αγαπά με το ίδιο πάθος τους μεγάλους του τσίρκου της μουσικής αλλά και τα άγνωστα ευρήματα των ατέλειωτων ανασκαφών, όπως αγαπά και τις υπερβάσεις στα μουσικά ιδιώματα και άνετα θα έπινε κουβάδες από καφέ με τον Martin Walkyier και τον Paddy McAloon στο ίδιο τραπέζι. Ένας από τους διακαείς πόθους του με το πληκτρολόγιο ή την "πένα" είναι να συμφιλιώσει την παραδοσιακή prog metal παράταξη με τους μοντέρνους πιονιέρους του χώρου, μένοντας με πάθος ετοιμοπόλεμος σε κάθε προειδοποίηση της μοίρας για την εξάπλωση των λεπρών. Δυσκολεύεται ακόμα και σήμερα να δραπετεύσει από τις σελίδες του Σαρτρ, έστω και αν ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος. Σιχαίνεται τη σοβαροφάνεια, τον φασισμό κάθε απόχρωσης και τον Κούγια. Ο κινηματογράφος μάλλον στένεψε πολύ γι' αυτόν μετά το "Διάφανο Δέρμα", ενώ όταν κοιτάζει το Subbuteo με μεγεθυντικό φακό, προτιμά οι ομάδες του σε οποιοδήποτε χορτάρι του πλανήτη να φοράνε βυσσινί.