YNGWIE MALMSTEEN: Το 1963 γεννιέται ένας μεγάλος γητευτής της εξάχορδης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ- 30 ΙΟΥΝΙΟΥ

Ο γνωστός σε όλους μας Yngwie Malmsteen γεννήθηκε ως Lars Johan Yngve Lannerback στη Στοκχόλμη της Σουηδίας,  το 1963, το τρίτο παιδί μιας μουσικής οικογένειας. Σε ηλικία μόλις 10 ετών, δημιούργησε το πρώτο του συγκρότημα, με το όνομα “Track on Earth”, αποτελούμενο από τον ίδιο και έναν φίλο του από το σχολείο που έπαιζε ντραμς. Στην ηλικία των 12, πήρε το πατρικό όνομα της μητέρας του Malmsten σαν επώνυμό του, στη συνέχεια το άλλαξε ελαφρώς σε Malmsteen και άλλαξε το τρίτο του όνομα Yngve σε “Yngwie”.

 Σαν έφηβος επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την κλασική μουσική, ιδιαίτερα από τον Ιταλό βιρτουόζο βιολονίστα και συνθέτη του 19ου αιώνα Niccolò Paganini καθώς και από τον Johann Sebastian Bach. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ανακάλυψε επίσης τη σημαντικότερη επιρροή του στην κιθάρα, τον Ritchie Blackmore. Ο Malmsteen έχει δηλώσει ότι ο Jimi Hendrix δεν είχε καμία μουσική επίδραση πάνω του και δεν συνέβαλε στο στυλ του. Ωστόσο, παρακολουθώντας τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων στις 18 Σεπτεμβρίου 1970 του θανάτου του Hendrix, στα οποία υπήρχαν τα κλασικά  πλάνα να σπάει και να καίει την κιθάρα του στο Monterey Pop Festival του 1967, έκανε τον Malmsteen να σκεφτεί, “αυτό είναι πολύ ωραίο”.

Στις αρχές του 1982, ο Mike Varney της Shrapnel Records, ο οποίος είχε ακούσει ένα δείγμα επίδειξης του παιξίματος του Malmsteen από το demo του 1978 με τίτλο “Powerhouse”, τον έφερε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έπαιξε για λίγο με το συγκρότημα Steeler στο ομότιτλο άλμπουμ του 1983. Στη συνέχεια εμφανίστηκε με τον Graham Bonnet στο συγκρότημα Alcatrazz, παίζοντας στο ντεμπούτο του το 1983,  “No Parole από το Rock ‘n’ Roll” και το ζωντανό άλμπουμ του 1984,  “Live Sentence”. Ο Bonnet και ο Malmsteen συγκρούστηκαν για το ποιος ήταν ο frontman του γκρουπ και τσακώθηκαν κατά τη διάρκεια ενός σόου. Ο Σουηδός απολύθηκε επί τόπου από τη μπάντα και αντικαταστάθηκε από τον Steve Vai. Ο Vai είχε μια μέρα να μάθει τα τραγούδια για την εν εξελίξει περιοδεία.

 Το 1984, ο Malmsteen κυκλοφόρησε το πρώτο του σόλο άλμπουμ “Rising Force”, στο οποίο συμμετείχε ο Barrie Barlow των Jethro Tull στα ντραμς και ο κημπορντίστας Jens Johansson. Το άλμπουμ του προοριζόταν να είναι ένα instrumental side project των Alcatrazz, αλλά κατέληξε να περιέχει φωνητικά από τον Jeff Scott Soto. Τα υπόλοιπα, από εκείνη τη στιγμή και μετά είναι ήδη μια συναρπαστική μουσική ιστορία.

1977– Το “Love Gun” είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού hard rock συγκροτήματος Kiss, που κυκλοφόρησε από την  Casablanca Records. Έγινε πλατινένιο και έγινε το πρώτο μεταξύ των 5 κορυφαίων άλμπουμ του συγκροτήματος στο Billboard 200.

Είναι το πρώτο άλμπουμ των Kiss που περιλαμβάνει μια πρώτη ερμηνεία φωνητικών από τον Ace Frehley, και είναι το πρώτο που περιλαμβάνει βασικές φωνητικές ερμηνείες και από τα τέσσερα μέλη του συγκροτήματος. Ήταν επίσης το τελευταίο στούντιο άλμπουμ που παρουσίαζε τον Peter Criss σε κάθε τραγούδι, καθώς αντικαταστάθηκε από τον ντράμερ Anton Fig για όλα εκτός από ένα τραγούδι στο Dynasty του 1979. Το εξώφυλλο του άλμπουμ ζωγραφίστηκε από τον καλλιτέχνη φαντασίας Ken Kelly, ο οποίος είχε δημιουργήσει  προηγουμένως το εξώφυλλο για το “Destroyer” του 1976.

1980– Το “Metal Rendez-vous” είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του ελβετικού hard rock συγκροτήματος Krokus, που κυκλοφόρησε από την Ariola. Είναι η πρώτη κυκλοφορία του Krokus με τον τραγουδιστή Marc Storace. Ο Chris von Rohr που υπήρξε στο παρελθόν ο βασικός τραγουδιστής του συγκροτήματος, εμφανίζεται στο “Metal Rendez-vous’ ως μπασίστας του συγκροτήματος. Το κομμάτι “Heatstrokes” έφτασε στο νούμερο ένα στα charts του βρετανικού Heavy Metal και αναμφισβήτητα άνοιξε τις αγορές για τους Krokus στη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τα “Bedside Radio” και “Tokyo Nights”.

1986– Το “Fight for the Rock” είναι το τρίτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Savatage. Είναι το πρώτο τους άλμπουμ με τον νέο μπασίστα Johnny Lee Middleton.

Κυκλοφόρησε από την Atlantic, και θεωρείται σε μεγάλο βαθμό σαν η χειρότερη κυκλοφορία του συγκροτήματος τόσο από τους φίλους όσο και από τα μέλη του συγκροτήματος, με το συγκρότημα να αναφέρεται σε αυτό σαν “Fight for the Nightmare”. Το συγκρότημα είπε ότι οδηγήθηκαν να κάνουν τον δίσκο από τη δισκογραφική τους, Atlantic Records. ιδιαίτερα ο Oliva άρχισε να γράφει pop-rock τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες της δισκογραφικής, όπως ο John Waite. Ωστόσο, η δισκογραφική τελικά γύρισε και είπε στο συγκρότημα να ηχογραφήσει τη μουσική που είχε γράψει ο Oliva για τους άλλους καλλιτέχνες. Αυτό κατέστρεψε την αξιοπιστία του συγκροτήματος στα μάτια του Τύπου και οι κριτικές δεν ήταν ευγενικές προς το συγκρότημα. Όχι μόνο κατέστρεψε την εικόνα του συγκροτήματος, αλλά η αρνητική κριτική αντίδραση αναφέρθηκε  ως αιτία της κρίσης κατάθλιψης του Oliva από ναρκωτικά και αλκοόλ.

1992– Το “The Art of Rebellion” είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού crossover thrash συγκροτήματος Suicidal Tendencies, που κυκλοφόρησε από την Epic Records. Ήταν το μόνο άλμπουμ των Suicidal Tendencies που ηχογραφήθηκε χωρίς επίσημο ντράμερ, καθώς τα τύμπανα έπαιξε ο Josh Freese, αντικαθιστώντας τον αποχωρήσαντα R.J. Herrera.

Το άλμπουμ, που κυκλοφόρησε στον απόηχο της επιτυχίας του grunge και του alternative rock, θεωρείται ευρέως ως το “πειραματικό” άλμπουμ των Suicidal. Ο Mike Clark το έχει αναγνωρίσει αυτό, αλλά ανέφερε επίσης ότι το άλμπουμ δεν σχεδιάστηκε έτσι και ήταν απλώς μια αντανάκλαση της μουσικής ανάπτυξης του συγκροτήματος. Τα τραγούδια δείχνουν τον συνεχή πειραματισμό του συγκροτήματος με τη funk που είχε ξεκινήσει στον προκάτοχό του, “Lights…Camera…Revolution!”, καθώς και πιο progressive δομές τραγουδιών, μια κάπως πιο εναλλακτική ατμόσφαιρα, ακόμη και ήχους με προσανατολισμό στην pop. Αυτό βοήθησε το συγκρότημα, όχι μόνο να ξεπεράσει την έκρηξη των εναλλακτικών στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αλλά να αποκτήσουν μια βάση θαυμαστών μέσα σε αυτό το κοινό. Παρόλα αυτά, το άλμπουμ παραμένει πιστό στις thrash και punk ρίζες του συγκροτήματος σε πολλά από τα τραγούδια.

1998– Το “Miles from Our Home” είναι το έβδομο στούντιο άλμπουμ του καναδικού alt-country συγκροτήματος Cowboy Junkies, το οποίο ήταν το δεύτερο και τελευταίο τους άλμπουμ για την Geffen Records. Το ομότιτλο κομμάτι έγινε μια σημαντική επιτυχία στην πατρίδα τους, τον Καναδά. Μετά από αυτό το άλμπουμ, οι Junkies αποσύρθηκαν από τη δισκογραφική εταιρεία Geffen, και μετακόμισαν σε μια ανεξάρτητη δισκογραφική, την Latent Recordings, για τα επόμενα άλμπουμ τους.

90
Avatar photo
About Γιώργος Γεωργίου 176 Articles
Αν και από την τρυφερή ηλικία των ισχυρών δονήσεων κυνηγούσε την άκρη του Ουράνιου Τόξου, κάποια στιγμή στην εφηβεία του ανακάλυψε πως γεννήθηκε με ένα Triryche σημάδι, έστω και αν αυτό τον πρόδωσε μόλις τον οδήγησε στη Γη της Επαγγελίας. Ψάχνοντας για μια καλύτερη ζωή ένωσε το αγαπημένο του δίπολο, από το απόλυτο Καναδικό τρίο ως τα παλικάρια του "Νησιού" από το Aylesbury που ανάστησαν ένα ιδίωμα με τον Ψηλό ποιητή-ψάρι και αγκάλιασαν το μέλλον με τον κύριο "Η". Έμαθε και συνεχίζει να αγαπά με το ίδιο πάθος τους μεγάλους του τσίρκου της μουσικής αλλά και τα άγνωστα ευρήματα των ατέλειωτων ανασκαφών, όπως αγαπά και τις υπερβάσεις στα μουσικά ιδιώματα και άνετα θα έπινε κουβάδες από καφέ με τον Martin Walkyier και τον Paddy McAloon στο ίδιο τραπέζι. Ένας από τους διακαείς πόθους του με το πληκτρολόγιο ή την "πένα" είναι να συμφιλιώσει την παραδοσιακή prog metal παράταξη με τους μοντέρνους πιονιέρους του χώρου, μένοντας με πάθος ετοιμοπόλεμος σε κάθε προειδοποίηση της μοίρας για την εξάπλωση των λεπρών. Δυσκολεύεται ακόμα και σήμερα να δραπετεύσει από τις σελίδες του Σαρτρ, έστω και αν ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος. Σιχαίνεται τη σοβαροφάνεια, τον φασισμό κάθε απόχρωσης και τον Κούγια. Ο κινηματογράφος μάλλον στένεψε πολύ γι' αυτόν μετά το "Διάφανο Δέρμα", ενώ όταν κοιτάζει το Subbuteo με μεγεθυντικό φακό, προτιμά οι ομάδες του σε οποιοδήποτε χορτάρι του πλανήτη να φοράνε βυσσινί.