DEMON: 37 χρόνια από το “British Standard Approved”

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ - 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

1985 – Οι σπουδαίοι Demon, από τους πιονέρους του new wave of British heavy metal, φτάνουν αισίως στο τέταρτο άλμπουμ τους, το “British Standard Approved”. Ουσιαστικά συνεχίζουν τη μεταστροφή τους σε περισσότερο progressive rock μονοπάτια που ξεκίνησε με το άλμπουμ “The Plague”. Ο δίσκος είναι concept και αναφέρεται στη ζωή των εργατών σε ένα βρετανικό επιβατηγό πλοίο στις αρχές του 1900.

1978 – Ο πολυμήχανος και ταλαντούχος Prince αναπαράγει για πρώτη φορά το disco/rock/pop/funk/R & B υβρίδιό του σε ηχογράφηση, στο ντεμπούτο άλμπουμ “For You” Έκανε μόνος του την παραγωγή, τη σύνθεση και την εκτέλεση των τραγουδιών. Ήταν 19 χρονών.

1978 – Οι Police κυκλοφορούν το single “Roxanne”, ένα τραγούδι που έγραψε ο τραγουδιστής/μπασίστας Sting, και αποτέλεσε προπομπό του πρώτου τους άλμπουμ, “OUtlandos d’ Amour”.



1986 – Οι Ολλανδοί hard rockers Vengeance κυκλοφορούν το δεύτερο άλμπουμ τους με τον τίτλο “We Have Ways To Make You Rock”. Στη σύνθεση του γκρουπ συναντάμε και τον Arjen Lucassen, γνωστό για τα φιλόδοξα και εντυπωσιακά projects του στα επόμενα χρόνια.

2017 – Έρχεται το εικοστό στούντιο άλμπουμ των θρυλικών Deep Purple, με τον τίτλο “Infinite” που συνεχίζει σε υψηλά στάνταρ την δημιουργική διαδρομή τους με τον Steve Morse.

Την ίδια χρονιά οι πειραματικοί Νορβηγοί Ulver φτάνουν στο ενδέκατο άλμπουμ τους, το “The Assassination of Julius Caesar”, και το έντονο ηλεκτρονικό του στοιχείο του έδωσε τον χαρακτηρισμό “Pet Shop Boys για διανοούμενους”.

266
Avatar photo
About Γιώργος Γεωργίου 179 Articles
Αν και από την τρυφερή ηλικία των ισχυρών δονήσεων κυνηγούσε την άκρη του Ουράνιου Τόξου, κάποια στιγμή στην εφηβεία του ανακάλυψε πως γεννήθηκε με ένα Triryche σημάδι, έστω και αν αυτό τον πρόδωσε μόλις τον οδήγησε στη Γη της Επαγγελίας. Ψάχνοντας για μια καλύτερη ζωή ένωσε το αγαπημένο του δίπολο, από το απόλυτο Καναδικό τρίο ως τα παλικάρια του "Νησιού" από το Aylesbury που ανάστησαν ένα ιδίωμα με τον Ψηλό ποιητή-ψάρι και αγκάλιασαν το μέλλον με τον κύριο "Η". Έμαθε και συνεχίζει να αγαπά με το ίδιο πάθος τους μεγάλους του τσίρκου της μουσικής αλλά και τα άγνωστα ευρήματα των ατέλειωτων ανασκαφών, όπως αγαπά και τις υπερβάσεις στα μουσικά ιδιώματα και άνετα θα έπινε κουβάδες από καφέ με τον Martin Walkyier και τον Paddy McAloon στο ίδιο τραπέζι. Ένας από τους διακαείς πόθους του με το πληκτρολόγιο ή την "πένα" είναι να συμφιλιώσει την παραδοσιακή prog metal παράταξη με τους μοντέρνους πιονιέρους του χώρου, μένοντας με πάθος ετοιμοπόλεμος σε κάθε προειδοποίηση της μοίρας για την εξάπλωση των λεπρών. Δυσκολεύεται ακόμα και σήμερα να δραπετεύσει από τις σελίδες του Σαρτρ, έστω και αν ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος. Σιχαίνεται τη σοβαροφάνεια, τον φασισμό κάθε απόχρωσης και τον Κούγια. Ο κινηματογράφος μάλλον στένεψε πολύ γι' αυτόν μετά το "Διάφανο Δέρμα", ενώ όταν κοιτάζει το Subbuteo με μεγεθυντικό φακό, προτιμά οι ομάδες του σε οποιοδήποτε χορτάρι του πλανήτη να φοράνε βυσσινί.