VENUS PRINCIPLE: “Stand In Your Light”

ALBUM

Είναι ενδιαφέρον να δοκιμάσεις να διασχίσεις τον μακρύ δρόμο (είναι αλήθεια) του “Stand In Your Light”, χωρίς να φροντίσεις να μάθεις το παραμικρό για τους συντελεστές του. Αυτή την προτροπή την έφερε το “Rebel Drones”, που αρχίζει να ξεδιπλώνει τα περισσότερα από δέκα λεπτά του με μια ηχητική ζυγαριά που στέκεται μετέωρη ανάμεσα στο παχύ σκοτάδι και μια απροσδιόριστη ελπίδα. Όσο τα λεπτά περνούν και τα ερεθίσματα πυκνώνουν, νομίζω πως η λέξη που ξεκλειδώνει την καρδιά αυτού του δίσκου είναι τρισύλλαβη και ευρύχωρα συμφιλιωτική: “δίπολο”.

Ένας άντρας και μια γυναίκα στέκονται ο ένας απέναντι ή δίπλα στον άλλο, χωρίζουν ή συμπληρώνουν τα χρώματα των τραγουδιών, σε μια ανατριχιαστική αρμονία. Αργότερα που θα επιτραπεί να ανοίξεις τα σκονάκια σου, θα ανακαλύψεις πως η κυρία ακούει στο όνομα Daisy Chapman, μια υποβλητική ερμηνεύτρια που ζυμώθηκε και έμαθε να νιώθει βολικά μέσα στην αγαπημένη της chamber pop. Η αντρική φωνή καταλογίζεται στον Daniel Anghede, δραστήριο μουσικό και κιθαρίστα με ένα παρελθόν που σημαδεύεται και από την παρουσία του στους Crippled Black Phoenix, αν μπορεί αυτό να αποκαλύψει κάποια από τα βήματα που θα σε φέρουν πιο κοντά στην παλέτα τους.

Άλλη μια μονομαχία που αποκαλύπτεται κάτω από την ομπρέλα αυτής της Βρετανό-Σουηδικής σύμπραξης (καθώς έφτασε η στιγμή  και τα στοιχεία πρέπει να αρχίσουν να διαρρέουν), είναι αυτή του αρχέγονου, του κλασικού, του παλιού που θα βρεθεί αντιμέτωπο με την πολυσυλλεκτικότητα του νεωτερισμού. Οι Venus Principle έχουν στην αφετηρία τους μια κλασική rock βάση, με μια αίσθηση που περνά παντού, από τις φωνητικές αρμονίες, ως τα mid tempo βαριά βέβαια βήματα των τραγουδιών. Η αιώνια αυτή καρδιά είναι τυλιγμένη με τα υπέροχα αυτά τεχνάσματα που έχει φέρει η εξέλιξη της μουσικής, έτσι μεταφέρεται επιδέξια πάνω σε post rock βαγόνια, art rock γόνδολες και doom metal άρματα, αν ξεγυμνώσεις όμως και ξεφλουδίσεις τον οπλισμό των τραγουδιών, θα την βρεις εκεί. Η σύγκρουση βέβαια παλιού και νέου δεν γίνεται ποτέ, μάλλον λίγο πριν αναφλεγεί το πείραμα υπάρχει κεραυνοβόλος έρωτας που θα φέρει αυτά τα μαγικά αποτελέσματα. Έτσι τα απροκάλυπτα Floyd-ικά σόλο αναβαπτίζονται, η ρετρό ανάκληση του Hammond και της ψυχεδέλειας συνεργάζεται με τη μοντέρνα άνεση του σαξόφωνου, και αυτή η απλωμένη αγκαλιά του τζαμαρίματος φυτρώνει μέσα στην post rock ερημιά της επιμονής.

 Όμως στον βατήρα αυτού του δίσκου που αποτελεί ντεμπούτο και ευτυχώς-δυστυχώς για τους δημιουργούς του μας κακομαθαίνει αισθητά, υπάρχει η κύρια σύγκρουση που γεννά και τη μουσική έκφραση, όπως και όλα αυτά τα συναρπαστικά που χρησιμοποιήθηκαν: από τη μια η μελαγχολία και από την άλλη η ελπίδα. Πιθανά αυτή η διαρκής σύμπραξη, συνενοχή και τελικά χημεία μεταξύ τους, καθορίζει τα ίχνη αυτού του δρόμου. Είναι μάλλον η βασική αιτία για την παντελή απουσία οργής και έκρηξης στο άλμπουμ: ναι, υπάρχουν κορυφώσεις, υπάρχουν ρήγματα στον σκληρό ουρανό και παροδικά ξίφη από φως, όλα όμως συμβαίνουν μέσα σε μια ευγενική αξιοπρέπεια.

Το “Stand In Your Light” είναι ένα άκουσμα που έχει έναν διπλό ρόλο και μάλλον αυτό είναι αναπόφευκτο μετά από τόσες διπολικές παρουσίες: έχει να προσφέρει μια άμεση ευχαρίστηση σε έναν ακροατή που τα ντεσιμπέλ του κυμαίνονται από το σύγχρονο rock ως και το metal. Έχει όμως κάτω από το δέρμα του, έναν πνευματισμό, μια βαθύτερη διάσταση που κρύβει έναν μυστικό χώρο για κάθε φίλο της μουσικής που έχει την επιμονή και την πολυπλοκότητα στη σχέση του με κάθε έργο να περιμένει τις επιμέρους αποκαλύψεις, τις συγκινήσεις που αναδύονται σαν αφρός μετά την πρώτη εντύπωση, το ισχυρό σημάδι που μένει πάντα στο τέλος.

Ανάμεσα στη Σουηδία και τη Βρετανία, έναν άντρα και μια γυναίκα, το κλασικό και το μοντέρνο, το προφανές και το κρυπτικό, έρχονται εβδομήντα λεπτά ενός φιλόδοξου ξεκινήματος που δείχνει να θριαμβεύει στηριγμένο στις μυστικές του συμφιλιώσεις.

Είδος: Psychedelic Rock/Metal
Εταιρεία: Prophecy Productions
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 27 Μάϊου 2022

Official Site: http://venusprinciple.xyz/
Facebook: https://www.facebook.com/venusprinciple/

205
Avatar photo
About Γιώργος Γεωργίου 171 Articles
Αν και από την τρυφερή ηλικία των ισχυρών δονήσεων κυνηγούσε την άκρη του Ουράνιου Τόξου, κάποια στιγμή στην εφηβεία του ανακάλυψε πως γεννήθηκε με ένα Triryche σημάδι, έστω και αν αυτό τον πρόδωσε μόλις τον οδήγησε στη Γη της Επαγγελίας. Ψάχνοντας για μια καλύτερη ζωή ένωσε το αγαπημένο του δίπολο, από το απόλυτο Καναδικό τρίο ως τα παλικάρια του "Νησιού" από το Aylesbury που ανάστησαν ένα ιδίωμα με τον Ψηλό ποιητή-ψάρι και αγκάλιασαν το μέλλον με τον κύριο "Η". Έμαθε και συνεχίζει να αγαπά με το ίδιο πάθος τους μεγάλους του τσίρκου της μουσικής αλλά και τα άγνωστα ευρήματα των ατέλειωτων ανασκαφών, όπως αγαπά και τις υπερβάσεις στα μουσικά ιδιώματα και άνετα θα έπινε κουβάδες από καφέ με τον Martin Walkyier και τον Paddy McAloon στο ίδιο τραπέζι. Ένας από τους διακαείς πόθους του με το πληκτρολόγιο ή την "πένα" είναι να συμφιλιώσει την παραδοσιακή prog metal παράταξη με τους μοντέρνους πιονιέρους του χώρου, μένοντας με πάθος ετοιμοπόλεμος σε κάθε προειδοποίηση της μοίρας για την εξάπλωση των λεπρών. Δυσκολεύεται ακόμα και σήμερα να δραπετεύσει από τις σελίδες του Σαρτρ, έστω και αν ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος. Σιχαίνεται τη σοβαροφάνεια, τον φασισμό κάθε απόχρωσης και τον Κούγια. Ο κινηματογράφος μάλλον στένεψε πολύ γι' αυτόν μετά το "Διάφανο Δέρμα", ενώ όταν κοιτάζει το Subbuteo με μεγεθυντικό φακό, προτιμά οι ομάδες του σε οποιοδήποτε χορτάρι του πλανήτη να φοράνε βυσσινί.