PROTECTOR: “Excessive Outburst of Depravity”

ALBUM

Ποιός θα το πίστευε ότι εν έτει 2022 θα έγραφα για το καινούργιο album των Protector. Των Γερμανών βετεράνων οι οποίοι αποτελούν μία από τις πλέον τίμιες και σταθερές αξίες του χώρου. Κι αν παρουσία τους σου ήταν παντελώς άγνωστη μέχρι σήμερα ή κατά κάποιο τρόπο είχε ξεχαστεί, αυτό δεν είναι δικό τους φταίξιμο αλλά πρωτίστως δικό σου σε συνδυασμό με τις εκάστοτε χρονικές συγκυρίες.

Από το 1986, όταν και δημιουργήθηκαν μέχρι και το 2003 οι Protector κυκλοφόρησαν τέσσερα πολύ καλά album πρωτόλειου thrash/death metal, του χαρακτηριστικού γερμανικού ήχου εκείνης της εποχής. Τι κι αν έμειναν μακριά από τη λάμψη των “προβολέων” οι οποίοι έπεφταν διαρκώς στη δική τους γερμανική Big 4; Οι κυκλοφορίες τους πάντα χαρακτηρίζονταν από την “ωμότητα” στον ήχο σε συνδυασμό με τις άκρως ποιοτικές συνθέσεις, αρνούμενοι να προχωρήσουν σε “εκπτώσεις” έναντι της μιας ή της άλλης περίπτωσης.

Μετά από μία μακρά περίοδο αβεβαιότητας και επί της ουσίας “παγώματος” της μπάντας, οι κάτοικοι Σουηδίας πλέόν Protector, ενεργοποιούνται ξανά το 2011 από τον αρχικό τους τραγουδιστή Martin Missy και με το φετινό όγδοο album τους, “Excessive Outburst of Depravity” αποδεικνύουν για άλλη μια φορά πως δεν έχουν παρεκκλίνει στο ελάχιστο από την πορεία τους, συνεχίζοντας το σερί των πολύ καλών κυκλοφοριών. Στα album αυτής της “2ης περιόδου”, το death metal στοιχείο θα μπορούσαμε να πούμε πως έχει κατά κάποιο τρόπο “υποχωρήσει” προς όφελος του thrash “προγόνου” του. Δίνεται έτσι άπλετος “χώρος” στα “καλπάζοντα” riffs να “βγουν” μπροστά και να “οδηγήσουν” το album σε έναν ηχητικό ορυμαγδό.

Όταν ξεκινάς τον δίσκο με την “αλωνιστική μηχανή” με τίτλο “Last Stand Hill” και τον τελειώνεις το ίδιο επιθετικά με το “Morse Mania”, δε μπορείς να περιμένεις στιγμές χαλάρωσης. Όχι όσο υπάρχουν τραγούδια όπως τα “Open Skies and Endless Seas” και “Perpetual Blood Oath” που σου υπενθυμίζουν για ποιο λόγο αγάπησες αυτό το ιδίωμα. Τα φωνητικά του Missy είναι ένας λόγος που αυτή η death metal “ατμόσφαιρα” κάνει την παρουσία της αισθητή, θυμίζοντας εκείνα τα πρώιμα του Tom Angelipper ή ακόμα και αυτά των Σουηδών Witchery από τους κατά καιρούς διατελέσαντες φωνητικά σε αυτούς. Εξαιρετικά προσεγμένη δουλειά έχει γίνει στα riffs από τον Michael Carlsson, ο οποίος αφήνει το “αχαλίνωτο” Aura Noir DNA της κιθάρας του να “εμποτίσει” ολόκληρο το album με έξτρα tip την τοποθέτηση μερικών πολύ νοσταλγικών solos μέσα στα κομμάτια, όπως για παράδειγμα στα “Cleithrophobia” και “Infinite Tyranny”. Αυτό που χαρακτηρίζει το album είναι η αμεσότητα των συνθέσεών του. Με έναν καταιγιστικό Carl – Gustav Karlsson στα ντραμς να επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές, τραγούδια σαν το “Thirty Years of Perdition” ή το “Shackled by Total Control” ακούγονται αρκούντος πωρωτικά μέσα στην απλότητά τους.

Οι Γερμανοί εμφανίζονται από εκεί που δεν τους περίμενε κανείς (ή σχεδόν κανείς) και κυκλοφορούν μέχρι στιγμής το καλύτερο δείγμα γερμανικού thrash της χρονιάς που διανύουμε. Αυτόφωτοι, ξεχωριστοί και διαχρονικά ποιοτικοί, οι Protector μπαίνουν στην Autobahn, όπου έτερα βαριά “χαρτιά” της γερμανικής μουσικής κινούνται αργά στην αριστερή λωρίδα. Εκεί, έχοντας το “Excessive…” στις αποσκευές τους, “παίζουν” φώτα, ανάβουν αριστερό φλας και προσπερνούν με ταχύτητα και άνεση, προκαλώντας ζαλάδα σε “καταστροφές” και “δημιουργούς”.

Είδος: Thrash/Death metal
Δισκογραφική: High Roller Records
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 1 Ιουλίου 2022

Facebook: https://www.facebook.com/Protector.666not777
Instagram: https://www.instagram.com/protectorofdeath666/

205
Avatar photo
About Νίκος Κορέτσης 163 Articles
Γεννήθηκε τη χρονιά που ο Dio δημιουργούσε ποίηση, τραγουδώντας “The world is full of kings and queens, who blind your eyes and steal your dreams…it’s Heaven and Hell”, “σφυρηλατήθηκε” μουσικά ακούγοντας τον Araya να ουρλιάζει “War ensemble” και συνέχισε την ενήλικη πλέον ζωή του διερωτώμενος “How did it come to this? Narcosynthesis” πατώντας στα χνάρια του αείμνηστου Dane. Διανύοντας πλέον την 4η δεκαετία της ζωής του, δηλώνει πιστός υπηρέτης του heavy metal και ανοιχτός σε νέα μουσικά μονοπάτια (με μέτρο), συνδυάζοντας αυτά τα δύο με καλή παρέα και τη συνοδεία άφθονης μπύρας. Θα μπορούσε κάλλιστα να είχε γίνει γιατρός, καθώς προσπαθεί με χειρουργικές κινήσεις να αποφεύγει τις κακοτοπιές που εμφανίζονται στη ζωή του, έχοντας στην κατοχή του το καλύτερο “ιατρικό εργαλείο” που ονομάζεται “ΜΟΥΣΙΚΗ”.