JUDAS PRIEST: 45 χρόνια από το θρυλικό “Sin After Sin”

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 8 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Με μια φράση από τους στίχους του “Genocide” από το προηγούμενο άλμπουμ τους, “Sad Wings Of Destiny”, οι Judas Priest τιτλοφορούν “Sin After Sin” το τρίτο τους άλμπουμ αλλά και το πρώτο για τη νέα τους εταιρεία, Columbia Records, το 1977. Την παραγωγή ανέλαβε ο περίφημος Roger Glover, σε μια επεισοδιακή διαδικασία απολύσεων και επαναπροσλήψεων, ενώ ο ντράμερ Alan Moore αποτέλεσε πια παρελθόν, και το γκρουπ ηχογράφησε με τον session ντράμερ Simon Phillips.

Το άλμπουμ περιλαμβάνει τη διασκευή του τραγουδιού της Joan Baez, “Diamonds and Rust”, μια επιλογή που ενισχύθηκε σθεναρά και από τον Glover, ενώ και η ίδια η Baez απέδωσε τα εύσημα για την εκδοχή των Priest, που τους έφερε και περισσότερη προβολή και στο ραδιόφωνο. Ανάμεσα σε κλασικά τραγούδια, όπως τα ‘Sinner”, “Starbreaker”, “Here Come The Tears”, το “Dissident Aggressor” θεωρείται προπομπός του thrash metal.

1975-Οι Βοστωνέζοι Aerosmith κυκλοφορούν το τρίτο τους άλμπουμ, “Toys in the Attic”, μια καθοριστική κυκλοφορία για την εξελικτική τους πορεία, αλλά ταυτόχρονα και η πιο πετυχημένη εμπορικά στην Αμερική.

1977– Οι The Clash ντεμπουτάρουν δισκογραφικά με το ομότιτλο άλμπουμ τους, από την CBS Records. Θεωρείται πια ένα από τα πιο κλασικά punk άλμπουμ όλων των εποχών, σκαρφάλωσε άμεσα στο Νο 12 των βρετανικών charts. Όλα τα τραγούδια είχαν γραφτεί από τους Joe Strummer και Mick Jones, εκτός από τη reggae διασκευή ‘Police and Thieves”.

1982– Οι super stars του Los Angeles, Toto, ζουν ήδη στιγμές μεγάλης καταξίωσης και μέσα σε αυτές μας δίνουν το τέταρτο άλμπουμ τους, το “Toto IV”, που περιέχει μερικά από τα πιο δημοφιλή τους τραγούδια που μοιάζει πως δεν θα πάψουν να ακούγονται ποτέ, όπως τα “Rosanna” και “Africa”.

1988– Ο Σουηδός βιρτουόζος Yngwie Malmsteen κυκλοφορεί το τέταρτο άλμπουμ του, με τον τίτλο “Odyssey” και ανανεωμένη σύνθεση: τα φωνητικά ανaλαμβάνει ο Joe Lynn Turner, στο μπάσο συναντάμε τον Bob Daisley, ενώ οι αδερφοί Johansson παραμένουν στις θέσεις τους σε ένα άλμπουμ που γνώρισε σημαντική εμπορική επιτυχία.


1991– Οι Σκωτσέζοι Simple Minds φτάνουν στο ένατο άλμπουμ τους, που έχει τον τίτλο “Real Life”, σηματοδοτεί την απουσία του ιδρυτικού στελέχους και κημπορντίστα Mick MacNeil, και περιέχει κυρίως τραγούδια που βασίστηκαν σε παλαιότερο υλικό που ξαναδουλεύτηκε.

1992– Οι πρωτοπόροι του πραγματικού folk metal, Βρετανοί Skyclad, έχοντας ήδη στο φουλ τις μηχανές τους από το ντεμπούτο τους, ανοίγουν τον ορίζοντά τους, αγγίζουν με την πένα του ηγέτη τους Martin Walkyier πολλά επίκαιρα θέματα και προσφέρουν ένα από τα πληρέστερα και κορυφαία metal άλμπουμ της δεκαετίας, με τον εμφατικό τίτλο “A Burnt Offering For The Bone Idol”.

294
Avatar photo
About Γιώργος Γεωργίου 176 Articles
Αν και από την τρυφερή ηλικία των ισχυρών δονήσεων κυνηγούσε την άκρη του Ουράνιου Τόξου, κάποια στιγμή στην εφηβεία του ανακάλυψε πως γεννήθηκε με ένα Triryche σημάδι, έστω και αν αυτό τον πρόδωσε μόλις τον οδήγησε στη Γη της Επαγγελίας. Ψάχνοντας για μια καλύτερη ζωή ένωσε το αγαπημένο του δίπολο, από το απόλυτο Καναδικό τρίο ως τα παλικάρια του "Νησιού" από το Aylesbury που ανάστησαν ένα ιδίωμα με τον Ψηλό ποιητή-ψάρι και αγκάλιασαν το μέλλον με τον κύριο "Η". Έμαθε και συνεχίζει να αγαπά με το ίδιο πάθος τους μεγάλους του τσίρκου της μουσικής αλλά και τα άγνωστα ευρήματα των ατέλειωτων ανασκαφών, όπως αγαπά και τις υπερβάσεις στα μουσικά ιδιώματα και άνετα θα έπινε κουβάδες από καφέ με τον Martin Walkyier και τον Paddy McAloon στο ίδιο τραπέζι. Ένας από τους διακαείς πόθους του με το πληκτρολόγιο ή την "πένα" είναι να συμφιλιώσει την παραδοσιακή prog metal παράταξη με τους μοντέρνους πιονιέρους του χώρου, μένοντας με πάθος ετοιμοπόλεμος σε κάθε προειδοποίηση της μοίρας για την εξάπλωση των λεπρών. Δυσκολεύεται ακόμα και σήμερα να δραπετεύσει από τις σελίδες του Σαρτρ, έστω και αν ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος. Σιχαίνεται τη σοβαροφάνεια, τον φασισμό κάθε απόχρωσης και τον Κούγια. Ο κινηματογράφος μάλλον στένεψε πολύ γι' αυτόν μετά το "Διάφανο Δέρμα", ενώ όταν κοιτάζει το Subbuteo με μεγεθυντικό φακό, προτιμά οι ομάδες του σε οποιοδήποτε χορτάρι του πλανήτη να φοράνε βυσσινί.