SNOWY WHITE: “Driving On The 44”

ALBUM

Τι συστάσεις να κάνουμε τώρα για τον Snowy White; Έχουμε να κάνουμε με μια πορεία που αγγίζει τα όρια ενός guitar hero και συνδιαμορφωτή των British Blues, η οποία δεν πρέπει να περάσει έτσι. Ένα μικρό, λοιπόν, οδοιπορικό πριν φτάσουμε στην προ ακρόαση της τελευταίας του δουλειάς “Driving On The 44” είναι κάπως επιβεβλημένη.

Ο θρυλικός αυτός κιθαρίστας, αφού «έγραψε» πολλά χιλιόμετρα περιδιαβαίνοντας τις αμερικανικές ανατολικές ακτές στα early 70s, εμπλουτίζοντας και εξελίσσοντας το ύφος του, στη συνέχεια συνεργάστηκε ως session μουσικός (κι όχι μόνο, αφού ο ρόλος του δεν περιοριζόταν μόνο στο εκτελεστικό μέρος) με τους Pink Floyd, περιοδεύοντας μαζί τους στα μέσα της δεκαετίας του 70. Έπαιξε σε πολλά και σπουδαία album της βρετανικής σκηνής, όπως το “Wet Dream” του Richard Wright (Pink Floyd) και βεβαίως το εμβληματικό “In the Skies” του επιστήθιου φίλου του και μέντορά του Peter Green, στο οποίο αναλαμβάνει να εκτελέσει με χαρακτηριστικό τρόπο πολλές από τις συνθέσεις του βρετανού blues man, όπως τα “In the Skies”, “Slabo Day”.

Μετά τη συνεργασία με τους Floyd εντάχθηκε ως ενεργό μέλος στους Thin Lizzy, συμμετέχοντας σε τρία album Chinatown (1980), “Renegade” (1981) και “Life” (1983). To 1983, είναι και μια χρονιά ορόσημο για τον ίδιο αφού το πρώτο του σόλο album “White Flames” με το υπέροχο και ανεξίτηλο “Bird of Paradise”, εκτόξευσε τη φήμη του παγκοσμίως. Από εκεί και πέρα τα πράγματα είχαν μια σταθερή και ανοδική πορεία· εξαιρετικές solo δουλειές, δυνατές συνεργασίες και μεγάλες περιοδείες, όπως η μακρόχρονη περιοδεία του με τον Roger Waters (τον απολαύσαμε και στην Ελλάδα).

Κι εφόσον τα tour σταμάτησαν κάπου το 2019, με μέλη του σχήματος που διαμόρφωσε περί τα μέσα των 90s και κυκλοφόρησε πληθώρα album, τους White Flames, επικεντρώθηκε σε studio δουλειές με τις τελευταίες “The Situation” (2018) και “Something On Me” (2020) να καταδεικνύουν το συνθετικό ταλέντο του και την εκτελεστική του δεινότητα για ακόμα μια φορά.

Το νεότευκτο “Driving On The 44”, είναι το τελευταίο του studio πόνημα, με 10 blues κιθαριστικές συνθέσεις, οι οποίες έχουν αναδυθεί από το καζάνι της Βρετανικής blues σκηνής του δρυΐδη- Snowy White, δουλεμένες με περίσσια έμπνευση, αγάπη και στωικότητα / καρτερικότητα απέναντι στον πανδαμάτορα χρόνο.

Μαθήματα απλότητας, τεχνικής κατάρτισης, σύνθεσης σ’ ένα blues κιθαριστικό απόσταγμα, μεθυστικό – εθιστικό, σα το καλό whiskey με τους γνώστες να το απολαμβάνουν “neat” ώστε να γευθούν την παραμικρή λεπτομέρεια, χωρίς περιττά πρόσθετα. Αποδεικνύει για ακόμα μια φορά πόσο δύσκολο είναι το «απλό» να επιτευχθεί, ποια η χάρη του σε σχέση με το περίπλοκο, σε ποιες παγίδες μπορείς να πέσεις αν δε το κατέχεις και πως να το αποδόσεις ώστε το μήνυμα να έχει αμεσότητα / πληρότητα και αποφεύγοντας με μαεστρία την παγίδα του απλοϊκού, του άχαρου και του βαρετού.

Δεν είναι εύκολη γλώσσα τα blues, άλλωστε οι μεγάλοι παίχτες αναγνωρίστηκαν και διέπρεψαν σε μεγάλη ηλικία, έχοντας εμποτίσει τη μουσική τους παλέτα με βιώματα, παιξίματα, κουρδίσματα και ήταν στην κατάλληλη ηλικία να διαχωρίσουν την ήρα από το στάρι και να παραδώσουν δουλειές μεγατόνων. Από αυτή τη μοίρα δεν ξεφεύγει ο Snowy White, ο οποίος μας χαρίζει ένα ξεχωριστό album.

Αν η φωνή του στην αρχή ξενίσει, αναδύοντας μια βαθιά γεροντική χροιά, θα διαπιστώσουμε, δίνοντας χρόνο στο έργο να προοδεύσει, ότι εναρμονίζεται ως ένας επιπλέον μελωδικός τόνος που συνοδεύει με χαρακτηριστικό τρόπο την απαράμιλλη / χαρακτηριστική του Gibson Les Paul Goldtop, σε δέκα χαρακτηριστικές, ταξιδιάρικες, αφηγηματικές συνθέσεις, που αξίζουν με το παραπάνω την προσοχή μας.

Σε καμία περίπτωση το album δεν είναι εγωκεντρικό, αλλά με περίτεχνο τρόπο δίνεται βήμα σ’ όλες τις πτυχές του σχήματος, με προεξέχοντα το ρόλο των strings, του πιάνου και του Hammond, ενώ ο Thomas White στα τύμπανα, δε συνοδεύει απλά, αλλά αγκαλιάζει και ντύνει με το παίξιμό του το όλο εγχείρημα.

Το “Driving On The 44” δε θα σε γυρίσει πίσω στα blues, αλλά αποτελεί ένα οδοιπορικό σε μια λαμπρή πορεία ενός εξαιρετικά σημαντικού καλλιτέχνη κι ασυναίσθητα θα μπεις στο τρυπάκι να ξεκοκαλίσεις τη δισκογραφία του από τις session δουλειές του, τις επιτυχίες του, αλλά και τα πλέον πρόσφατα εγχειρήματά του. Καλή ακρόαση.

Είδος: Rock, Blues, Blues Rock
Δισκογραφική: Soulfood
Ημ. Κυκλοφορίας: 22 Ιουλίου 2022

Web-Site: http://www.snowywhite.com/
Facebook: https://www.facebook.com/white.snowy
YouTube Channel: https://www.youtube.com/channel/UC0F_QA80shnike2ZAq55Rcw

Snowy White –  Vocals, Guitars, Bass and Keyboards
Thomas White – Drums and percussion
Max Middleton – Piano, Hammond, Strings
Ferry Lagendijk  – Piano, Hammond, Synths

TRACKLISTING:

  1. Freshwater
  2. Longtime Blues
  3. Down In The Dark
  4. Driving On The 44
  5. Blues 22
  6. Ain’t No Secret
  7. Keep On Flying
  8. One Man Girl
  9. Slinky Too
  10. Lady Luck (So Mean To Me)
204
Avatar photo
About Παναγιώτης Σπυρόπουλος 18 Articles
Γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 70 και μεγάλωσε στα Δυτικά της Αθήνας, γαλουχημένος με ρεμπέτικα και λαϊκά από το σπίτι, κλασική / λόγια μουσική στα ωδεία, τον σκληρό ήχο μιας οργισμένης κι επαναστατημένης εφηβείας, τα blues σε μια περίοδο ανώριμης εξέλιξης και από progressive metal ηχοτοπία σε φάση περισυλλογής. Προσπαθεί να ισορροπήσει σ’ ένα αντεστραμμένο κόσμο, απαλλαγμένος από τη δικτατορία των πεποιθήσεων των άλλων. Η αισιοδοξία του ξεκινά από την ανάγνωση μιας απαισιόδοξης πραγματικότητας, μη έχοντας καταλήξει αν αγαπά τη ζωή περισσότερο από το ίδιο το νόημα της. Παιδί των καφέ του κέντρου και των προαστίων, φίλος της μοναχικότητας, οπαδός της αλληλεγγύης, της συντροφικότητας και της δικαιοσύνης. Δε θα προσπαθήσει να ερμηνεύσει τη μουσική ή την τέχνη στους δημιουργούς της, αλλά να μοιραστεί τις εντυπώσεις που αποκόμισε μ’ ένα ευρύτερο κοινό.