Είναι ένα βιβλίο, που θα σε κάνει να δακρύζεις γελώντας, και να γελάς δακρύζοντας. Η τελευταία, δεν μπορώ ακόμα να το συνειδητοποιήσω, κατάθεση-μαρτυρία ενός θρύλου. Ένας δαιμονισμένος άγγελος, που διέπραξε πολλές ‘αμαρτίες’, αλλά με τρόπο τόσο αθώο και παιδιάστικο, που όσο και να θέλεις να τον ψέξεις γι’ αυτό, εν τέλει τον “συγχωρείς” και τον δικαιολογείς. Οι μέρες των Sabbath, τα eighties, η μετέπειτα πορεία με τα απανωτά upside down, το τελευταίο μεγαλειώδες αντίο, πάνω στο θρόνο, μπροστά σε 40.000 θεατές, στο γήπεδο της Aston Villa.
Άπειρες διηγήσεις, βουτηγμένες στη μέθη και τη ζάλη του rock n roll. Στην ιστορία της μουσικής, δεν θα υπάρξει ξανά φιγούρα, σαν αυτή του Ozzy. Τα δύσκολα χρόνια μετά το 2019, είναι αυτά που στιγμάτισαν τη ζωή του. Από μια τυχαία πτώση, απανωτές εγχειρήσεις, επεμβάσεις, επισκέψεις σε νοσοκομεία, και μετά ο covid. Έκτοτε δεν ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος. Αυτό που τον ενδιέφερε, το μόνο πράγμα που τον ένοιαζε, να κάνει μια αποχαιρετιστήρια περιοδεία, ή καλύτερα να ολοκληρώσει αυτή που είχε ήδη ξεκινήσει, τη No More Tours 2, για να πει το αντίο στους εκατοντάδες χιλιάδες θαυμαστές του, όπως αυτός επιθυμούσε. Δεν τα κατάφερε, αλλά εν τέλει έγραψε το φινάλε επάνω σε έναν θρόνο, επειδή ο Ozzy, ήταν, είναι και θα είναι ένας από τους βασιλιάδες. Ένας ξεχωριστός ήρωας της ζωής μας.
Και όλοι αυτοί που μαζεύτηκαν να τον τιμήσουν, μαζί με την κλασσική σύνθεση των ιδρυτών του βαρέος ήχου, του προσέφεραν εν τέλει αυτό που διακαώς επιθυμούσε. Δεν ήταν εκεί ο Randy, Που τόσο πολύ τον ήθελε, και διαβάζοντας τις σελίδες του βιβλίου, διαπιστώνεις για ακόμα μία φορά, πόσο πολύ του στοίχισε η απώλειά του.
Υπάρχουν άπειρες ιστορίες, επί της ουσίας, πιάνει το νήμα από εκεί που το άφησε με το ‘Είμαι ο Ozzy’, απλά όσο οι σελίδες λιγοστεύουν, ενδόμυχα παρακαλάς, μακάρι να ήταν ακόμα εδώ μαζί μας, να μας έγραφε άλλες 5-6 αράδες με τα κατορθώματά του. Αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο, το δηλώνει εξ’ άλλου και ο ίδιος, στην τελευταία παράγραφο. Μας αγαπά όμως όλους, το βιώσαμε, και γνωρίζουμε ότι είναι μια ειλικρινής δήλωση, δεν είναι κάτι το fake. Ποτέ δεν ήταν fake ο Ozzy, Ακόμα και στις χλευαστικές για τον ίδιο, ημέρες των Osbournes. Και αυτό ήταν που τον έκανε τόσο ξεχωριστό και τόσο ιδιαίτερο.
Μέσα από το βιβλίο, παρελαύνει η ζωή μας, η αγάπη μας για τη μουσική, η συλλογή δίσκων, το πάθος για τις συναυλίες. Και διαβάζοντας την “Τελευταία Τελετουργία”, νιώθεις ότι αυτή η αγάπη και αυτό το πάθος, αυξάνονται, μεγαλώνουν, δε γίνεται να περιοριστούν, ανεξαρτήτως συνθηκών, περιστάσεων, και “κανόνων”.
Δίπλα μας θα σε έχουμε Ozzy, αξιαγάπητε Prince of Darkness, για πάντα.
Ozzy Osbourne- Τελευταία Τελετουργία
Εκδόσεις Ψυχογιός, Αθήνα 2025, σελίδες 416.
