Και κάπως έτσι το κουιντέτο από τη Ravenna της Ιταλίας έφτασε στο τέταρτο άλμπουμ του. Διακρίνω όμως μια έκτη παρουσία, κάποιον “Momo” που είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τα keyboards του δίσκου. Ναι, οι Void Of Sleep εξαπλώνουν έναν ήδη πολύ ευρύ και βαθύ ήχο με τη χρήση πλήκτρων, και αυτό είναι μια σοβαρή ένδειξη πως το τέταρτο στοίχημα της μπάντας είναι μάλλον και το πιο απαιτητικό και κρίσιμο.
Με μια διαδρομή από το 2010, και ξεκινώντας από μια sludge και stoner αφετηρία, οι Ιταλοί έχουν ωθήσει τους εαυτούς τους σε συναρπαστικές προκλήσεις, σφυρηλατώντας ένα ύφος που χρωστά πια αρκετά από τα κομμάτια του συνολικού πάζλ σε progressive, post και doom επιδράσεις. Σε μια περίοδο που συνολικά το progressive metal συνήθως παγιδεύεται στις οδηγίες των πιονέρων του και ο μιμητισμός περισσεύει, ο συγκεκριμένος χώρος του ευρύτερου και ανοιχτόμυαλου sludge-post-doom metal έχει ανοίξει διάπλατα νέα χωράφια σπουδαίας έκφρασης και πολυσχιδούς δημιουργίας. Δεν μπορεί επίσης να είναι συμπτωματικό πως από μπάντες του χώρου αυτού άκουσα φέτος και τις πιο ψυχωμένες, μεστές και ενδιαφέρουσες παραγωγές.
Οι Ιταλοί λοιπόν αναμφισβήτητα αποτελούν μια εμφατική συμμετοχή σε όλα τα παραπάνω. Και η επιτυχία τους είναι καλλιτεχνικά καθολική: έχουμε να κάνουμε με ένα έργο σκεπτόμενης μουσικής, μια δημιουργία που αφουγκράζεται την πραγματικότητα, αφήνει τη σκληρή της αντανάκλαση να μπει στη μουσική του και να το χρωματίσει ανάγλυφα. Ο δίσκος αυτός είναι πρώτα από όλα μια επιλογή τους να βυθιστούν σε αυτόν τον επικίνδυνο και προκλητικό μηδενισμό της εποχής μας. Είναι η ανίχνευση μιας μοίρας που φαντάζει πια αναπόφευκτη, ο τρόμος μπροστά στην απώλεια της αλήθειας και της αντίληψης της πραγματικότητας. Οι ήχοι στροβιλίζονται γύρω από την οριστική παρακμή ενός ναρκισσιστικού και εγωιστικού πολιτισμού που έχει χάσει κάθε ίχνος σεβασμού για οτιδήποτε.
Μουσικά έχουν διαλέξει μια γοητευτικά δύσκολη οδό με πολλαπλά ερεθίσματα που τραβούν τον ακροατή σε διαφορετικές κατευθύνσεις, προκαλώντας τον σε ένα ομιχλώδες, δύσβατο και ταραγμένο ταξίδι. Υπάρχει οργή με αυτά τα αδυσώπητα ριφ που χαστουκίζουν, αλλά μαζί τους υπάρχει και ο βόμβος του πόνου, το χάος της απογοήτευσης, η απουσία προοπτικής που αιωρείται μοιραία. Η φόρμουλα του ταξιδιού δεν αφήνεται στη δομική της φύση να κερδίσει πόντους από την ίδια της την εφεύρεση: οι συνθέσεις έχουν δουλευτεί στην παραμικρή λεπτομέρεια, η ένταση της δοκιμασίας του ταξιδιού δεν χαλαρώνει ούτε στιγμή, υπάρχουν πανούργες, κρυπτικές μελωδίες στα φωνητικά που αναπαριστούν εξαιρετικά τις βιωματικές τους εντυπώσεις. Οι συνθέσεις, κυρίως οι μεγαλύτερες σε διάρκεια στο δεύτερο μέρος του άλμπουμ, επιφυλάσσουν αρκετές μεταστροφές καθώς και ηχητικές μεταβάσεις. Οι Ιταλοί έχουν χρησιμοποιήσει όλα αυτά τα δομικά συστατικά τόσων ιδιωμάτων και οικοδομούν ένα φρέσκο μουσικό σύμπαν περιγραφών και θέσεων απέναντι σε όλα αυτά που ταλανίζουν τις σκέψεις τους. Ένταση, πίεση, οργή, πόνος, φόβος, έκπληξη, απορία, αγωνία μπολιάζουν τις απόπειρες να απαντήσουν σε αυτή “την άβυσσο την οποία όλοι οφείλουμε να δούμε”.
Δεν θα συναντήσεις στιγμές αδιαφορίας σε αυτή την ενατένιση. Το αγωνιώδες τους groove είναι επίμονο και ουσιαστικό και δίνει τη θέση του σε αναμονές νοητικής ομίχλης, ενδιαφέροντα τούνελ περίεργων αντηχήσεων με μια ψυχεδελική επιδερμίδα, μια επιφάνεια ζοφερών ήχων που αδειάζει σε διαστήματα την επιθετική τους φαρέτρα. Θεωρώ πως ενδεικτικά το “Lullaby of Woe” είναι μια εξαιρετικά συμπυκνωμένη εντύπωση όλων όσων θα βιώσει ο ακροατής στο ολόφρεσκο άλμπουμ των Void Of Sleep.
Η διαδρομή δεν είναι εύκολη, ούτε φιλική, είναι όμως ένα απαιτητικό και γενναίο βήμα του γκρουπ σε μια θέση και προοπτική πλούσια και σύνθετη, και όπως συμβαίνει σε όλα αυτά τα βαθιά και ανθεκτικά έργα, το μόνο που χρειάζεσαι για να ανταμειφτείς ανάλογα, είναι υπομονή και χρόνος.
Το μεγαλύτερο σε διάρκεια και πιο χαρισματικό άλμπουμ τους ως σήμερα.
Είδος: Sludge/Post/Doom/Progressive Metal
Εταιρεία: Aural Music
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 17 Οκτωβρίου 2025
