TRIUMPH: “Hold On”

Συνήθως κάθε αναφορά στον Καναδά και σε σχήμα τριών μουσικών καταλήγει στο όνομα των μυθικών Rush. Όμως, μόλις 30 χιλιόμετρα μακριά από την έδρα των Rush, το Toronto, στην πόλη Μississauga, εκτυλίχθηκε η σπουδαία ιστορία ενός άλλου ταλαντούχου και πετυχημένου μουσικού τρίο, αυτή των μεγάλων αλλά μάλλον παραμελημένων στις συνειδήσεις των Ευρωπαίων ακροατών, Triumph.

Σχηματίστηκαν το 1975, όταν ο μπασίστας Mike Levin και ο ντράμερ/τραγουδιστής Gil Moore εγκατέλειψαν το προηγούμενο σχήμα τους, τους Abernathy Shagnaster, λίγο πριν την κυκλοφορία του πρώτου τους single, και ήρθαν σε επαφή με τον ταλαντούχο κιθαρίστα/τραγουδιστή Rik Emmett. Η προσθήκη του έφερε πολλά στοιχεία progressive rock αλλά και κλασικής μουσικής, εμπλουτίζοντας τον συνολικά hard rock ήχο τους.

Οι Triumph άρχισαν να νιώθουν τη μοίρα τους να αλλάζει αισθητά με την κυκλοφορία του τρίτου τους άλμπουμ, “Just a Game”, το 1979. Τα δυο singles του δίσκου αποδείχθηκαν καταλυτικά: το “Lay it on the Line” κατέληξε να είναι ένα από τα πιο δημοφιλή, ραδιοφωνικά τους κομμάτια, ενώ το “Hold On” βρέθηκε στο No. 38 του Billboard Hot 100, και στο Νο. 33 στον Καναδά. Το single κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1979.

Το τραγούδι γράφτηκε από τον Emmett. Παρά το προτρεπτικό περιεχόμενο των στίχων, ο Emmett δεν έγραψε αυτό το τραγούδι επειδή αμφέβαλλε για τον εαυτό του ή την ικανότητά του να πετύχει τα όνειρά του.  Ο ίδιος θυμάται: “Τραγουδούσα αυτούς τους ήχους φωνηέντων, σαν ανοιχτά φωνήεντα, ψηλά, πάνω από τις αλλαγές των συγχορδιών, και έτσι το “Hold on, Hold on” προέκυψε από αυτούς τους ανοιχτούς ήχους των φωνηέντων. Έτσι κατέληξα στην απόφαση: “Εντάξει, λοιπόν το τραγούδι θα ονομάζεται ‘Hold On’. Τι θα κρατήσω όμως; Λοιπόν, θα κρατήσω τα όνειρά μου. Τότε οι στίχοι ξεπήδησαν αβίαστα.”

Το τραγούδι κατέληξε να εξυμνεί τη δύναμη της μουσικής, ένα θριαμβευτικό θέμα που θα επανερχόταν στο τραγούδι τους “Magic Power”, από το άλμπουμ “Allied Forces” του 1981. “Έβλεπα τους ανθρώπους να τρελαίνονται στις συναυλίες μας και σκεφτόμουν: “Τι τους προσφέρουμε;” Αν πρόκειται να λεγόμαστε Triumph, οφείλουμε να τους δώσουμε λίγη έμπνευση, κάτι θετικό. Όταν έγραψα το “Hold On”, ήμουν κάπως έτσι και σκεφτόμουν: “Εντάξει, ίσως γι’ αυτό το κάνω. Ίσως μπορώ να γράψω τραγούδια που κάνουν τους ανθρώπους να νιώθουν καλύτερα με τον εαυτό τους”.

Οι εισαγωγικοί στίχοι ήταν από ένα ποίημα που είχε γράψει ο Rik Emmett για το μάθημα των Αγγλικών στο λύκειο. Το τραγούδι, όπως και το “Lay It on the Line”, γράφτηκε δύο χρόνια πριν από την κυκλοφορία του άλμπουμ. Αφού δεν έκανε ιδιαίτερη αίσθηση σαν ακουστικό κομμάτι στις συναυλίες, το συγκρότημα αποφάσισε να το δώσει ηλεκτρική ταυτότητα και το τοποθέτησε σαν ένα μέρος του concept τραγουδιού “The Twisted Maze”, το οποίο ουσιαστικά καλύπτει ολόκληρη τη δεύτερη πλευρά του βινυλίου.Το συγκρότημα απέφευγε την απόδοση του τραγουδιού ζωντανά επειδή υπήρχαν πάρα πολλές overdubs, παρόλο που ήταν μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους. Όταν το ερμήνευαν, συνήθως κατέληγαν σε μια πιο απλή, ακουστική εκδοχή, όπως ακούγεται δηλαδή στο live άλμπουμ τους “Stages” του 1985. Στην σύντομη εκτέλεση του single, λείπει η ακουστική folk εισαγωγή του τραγουδιού, όπως επίσης και το έξυπνο break σε στυλ disco στο τέλος του, το οποίο είχαν εμπνευστεί από την R&B σκηνή του Τορόντο στα τέλη της δεκαετίας του ’70.

Οι Triumph είχαν συμβόλαιο με την RCA, και εκείνα τα χρόνια ένα τμήμα της εταιρείας κατασκεύαζε τα VHS μηχανήματα. Ο μπασίστας Mike Levine είχε τη διορατικότητα να αντιληφθεί τον συσχετισμό ενός μουσικού βίντεο με την προώθηση της αντίστοιχης μουσικής. Έτσι προέκυψαν εκείνα τα βίντεο των πρώτων χρόνων του γκρουπ, το 1978 και ’79, φτιαγμένα κάπου στο Kleinburg του Ontario. Όταν ξεκίνησε να εκπέμπει το MTV, είχαν απεγνωσμένα ανάγκη από περιεχόμενο, καθώς υπήρχαν πολύ λίγα μουσικά βίντεο. Έτσι κατέληξαν  να προβάλλουν αρκετά από τα βίντεο που είχαν γυριστεί για το γκρουπ.

Το “Hold On” απέκτησε όμως μια νέα πνοή φέτος, όταν επιλέχθηκε από τον Συνασπισμό για τη Μουσική Εκπαίδευση στον Καναδά, σαν ο ύμνος του εορτασμού της Music Monday, στις  5 Μαΐου 2025. Αυτή η ετήσια εκδήλωση γιορτάζει την ενωτική δύναμη της μουσικής, καθώς χιλιάδες Καναδοί συμμετέχουν τραγουδώντας και ερμηνεύοντας τον ύμνο της στα σχολεία τους και σε άλλες εκδηλώσεις της κοινότητας.

“Θέλαμε να γιορτάσουμε το ντόπιο ταλέντο και το “Hold On” των Triumph ήταν μια φυσική επιλογή λόγω του ισχυρού μηνύματός του για την πίστη στην αντοχή μας”, δήλωσε η Stacey Sinclair, Εκτελεστική Διευθύντρια του Συνασπισμού για τη Μουσική Εκπαίδευση στον Καναδά. “Η εκρηκτική μελωδία, οι συγκινητικοί στίχοι και η συναισθηματική απήχηση αντικατοπτρίζουν την έντονη ανάγκη για υποστήριξη και σύνδεση που βρίσκεται στην καρδιά αυτού του πανεθνικού εορτασμού του αντίκτυπου της μουσικής εκπαίδευσης στα σχολεία και τις κοινότητές μας”.

Ένα ανάλογο βίντεο, με τον Rik Emmett να ερμηνεύει το τραγούδι με τη συνδρομή της χορωδίας για τον εορτασμό της Music Monday, γυρίστηκε, ενώ και ο ντράμερ Gil Moore εμφανίστηκε, μιλώντας σους νεαρούς μαθητές για τη σημασία της μουσικής, τη χαρά της δημιουργίας, και την περιπέτεια των στόχων στη ζωή.

Το ένστικτο του Emmett  το 1979, πως βρήκε ένα τραγούδι που ήταν μια προφανής και ταιριαστή δήλωση για τη φύση του συγκροτήματος, την θετικότητα, την έμπνευση και το κίνητρο, συνεχίζει να δικαιώνεται.

Avatar photo
About Γιώργος Γεωργίου 1386 Articles
Αν και από την τρυφερή ηλικία των ισχυρών δονήσεων κυνηγούσε την άκρη του Ουράνιου Τόξου, κάποια στιγμή στην εφηβεία του ανακάλυψε πως γεννήθηκε με ένα Triryche σημάδι, έστω και αν αυτό τον πρόδωσε μόλις τον οδήγησε στη Γη της Επαγγελίας. Ψάχνοντας για μια καλύτερη ζωή ένωσε το αγαπημένο του δίπολο, από το απόλυτο Καναδικό τρίο ως τα παλικάρια του "Νησιού" από το Aylesbury που ανάστησαν ένα ιδίωμα με τον Ψηλό ποιητή-ψάρι και αγκάλιασαν το μέλλον με τον κύριο "Η". Έμαθε και συνεχίζει να αγαπά με το ίδιο πάθος τους μεγάλους του τσίρκου της μουσικής αλλά και τα άγνωστα ευρήματα των ατέλειωτων ανασκαφών, όπως αγαπά και τις υπερβάσεις στα μουσικά ιδιώματα και άνετα θα έπινε κουβάδες από καφέ με τον Martin Walkyier και τον Paddy McAloon στο ίδιο τραπέζι. Ένας από τους διακαείς πόθους του με το πληκτρολόγιο ή την "πένα" είναι να συμφιλιώσει την παραδοσιακή prog metal παράταξη με τους μοντέρνους πιονιέρους του χώρου, μένοντας με πάθος ετοιμοπόλεμος σε κάθε προειδοποίηση της μοίρας για την εξάπλωση των λεπρών. Δυσκολεύεται ακόμα και σήμερα να δραπετεύσει από τις σελίδες του Σαρτρ, έστω και αν ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος. Σιχαίνεται τη σοβαροφάνεια, τον φασισμό κάθε απόχρωσης και τον Κούγια. Ο κινηματογράφος μάλλον στένεψε πολύ γι' αυτόν μετά το "Διάφανο Δέρμα", ενώ όταν κοιτάζει το Subbuteo με μεγεθυντικό φακό, προτιμά οι ομάδες του σε οποιοδήποτε χορτάρι του πλανήτη να φοράνε βυσσινί.