Σε μια βραδιά οπού λόγο είχαν τα σκοτεινά vibes, το “πακέτο” των δικών μας The Vιllions, που επανήλθαν μετά από μια μακρά ακινησία στα μουσικά δρώμενα όπως και η άφιξη των εξαιρετικών Traitrs, έδωσε στην νύχτα της 7/11, μια όμορφή αφορμή για να παρευρεθούμε και να απολαύσουμε ήχους και συναισθήματα στην φιλόξενη σκηνή του Death Disco.
Ήδη από νωρίς οι διαθέσεις ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικές για την προσέλευση του κόσμου, που τίμησε με το παραπάνω αυτήν την εξαίσια βραδιά. Οι The Vιllions, αποτελούσαν πάντα ένα από τα συναυλιακά απωθημένα μου με μικρή άλλα παρόλα αυτά επιδραστική παρουσία στα τεκταινόμενα της εγχώριας post punk σκηνής. Δεν κρύβω ότι είχα αρκετούς ενδοιασμούς για το τι μπορούσε να έχει απομείνει μετά από τόσα χρόνια απουσίας και φυσικά και οι πληροφορίες για ένα νέο album, είχαν φουντώσει την προσμονή μου για να τους ακούσω μετά από τόσο καιρό αναμονής.
Οπότε η παρέα των The Vιllions, λίγο μετά τις 21:30, ανέβηκε στην σκηνή με το άγχος να είναι εμφανές, άλλα η παρουσία του κοινού και οι πρώτες νότες απέδειξαν την “στόφα” από την οποία είναι φτιαγμένοι οι The Vιllions. Με λιτή παρουσία και πολύ καλό ήχο, το σχήμα φρόντισε πολύ γρήγορα να μας βάλει στο κλίμα της βραδιάς, παρουσιάζοντας ένα σύνολο τραγουδιών τόσο από το ντεμπούτου τους ” Memories Of A Scent” όσο και από την νέα τους δουλειά (που αναμένεται εναγωνίως και σύντομα θα έχουμε περισσότερες πληροφορίες).
Με δυναμικές κιθάρες, ένταση στα τύμπανα και σταθερό μελωδικό ρυθμό στο μπάσο και με πινελιές απο ατμοσφαιρικά πλήκτρα, οι The Vιllions, μας ταξίδεψαν νοερά στα στενά σοκάκια της post punk σκηνής, επαναφέροντας μνήμες από μια ένδοξη εποχή που δεν θα ξαναεπιστρέψει. Δεν γίνεται να μην σταθώ στην εξαιρετική ερμηνευτική χροιά της φωνής του Αλέξανδρου Κουσουλάκου, που παραμένει σήμα κατατεθέν για τις συνθέσεις του σχήματος, που ακόμη και σήμερα είναι τόσο επίκαιρες και χαρακτηριστικές.
Ξεχώρισα μέσα σε αυτό το πραγματικά μικρο set (περίπου 40’ λεπτά), τα κλασικά πλέον “Lamentation Of Moon”, “Doubts” (ένας απίστευτος post punk ύμνος) και φυσικά το all time αγαπημένο “Papers”, που έγινε ένας μικρός χαμός, με τον κόσμο να απολαμβάνει ένα σχήμα που έδινε τα πάντα επάνω στην σκηνή. Επίσης έχοντας πλέον ένα μικρο δείγμα από την νέα τους δουλειά και αναμένοντας φυσικά να την ακούσω ολοκληρωμένη, μου κέντρισαν το ενδιαφέρον τα “Escape The Masses” και το “Infection” (δυναμίτης), με το σχήμα να επιλέγει την στροφή σε λίγο πιο punk rock φόρμες, έχοντας όμως και τις απαραίτητες σκοτεινές πινελιές, που όλοι λατρεύουμε.
Συνολικά μια εξαιρετική συναυλιακή επάνοδο που συνοδεύτηκε και από το θερμό χειροκρότημα του κοινού, που αναγνώρισε την επιστροφή τους. Νομίζω ότι και οι ίδιοι οι The Vιllions απόλαυσαν αυτήν την όμορφη και γεμάτη συναισθήματα βραδιά, αφήνοντας πολλές υποσχέσεις για το παρόν και το μέλλον τους, welcome back boys!!!
The Villions Setlist
Cut N Pray
Lamentation Of Moon
Doubts
Pulse
Escape The Masses
Silhouete
Infection
Papers
Dunes
Βέβαια η βραδιά ακόμη είχε πολλά να αναδείξει με την ατραξιόν των μοναδικών Traitrs, που προς ευχάριστη έκπληξη μου θα έπαιζαν μέσα σε ένα κατάμεστο Death Disco και μπροστά σε ένα κοινό που είχε έρθει να απολαύσει τους Καναδούς, ειδικά μετά από τον ντόρο που είχαν κάνει στο περσινό Death Disco Indoor Festival.
Η παρέα των Sean- Patrick Nolan (synths) και Shawn Tucker( φωνητικά, κιθάρες), πραγματικά είχε έρθει με “άγριες” διαθέσεις, έχοντας ως σύμμαχο τους έναν εκπληκτικό ήχο και φυσικά ένα “διψασμένο” κοινό από κάτω έδωσαν μια “παράσταση” που δεν άφησε κανένα παραπονεμένο.
Ακούστηκαν “ύμνοι” από όλη την δισκογραφική τους πορεία και ουσιαστικά γίναμε μάρτυρες σε ένα best off των Traitrs, που έδωσαν κάθε ικμάδα ενεργείας τους, για να μας ικανοποιήσουν. Ο ήχος τους “οδοστρωτήρας” και η ένταση τους απαράμιλλη, δεν άφησε κανένα περιθώριο για αμφισβητήσεις, όσον αφορά την ποιότητα των Καναδών. Ουσιαστικά απολαύσαμε το μέλλον του συγχρόνου εναλλακτικού dark ήχου, με τους Traitrs να έχουν κατορθώσει να συνδυάσουν άριστα τους darkwave, post punk και shoegaze ρυθμούς, δείχνοντας τον “δρόμο” στην εξέλιξη του ήχου, αναμιγνύοντας ένα πλήθος από ετερόκλητα στοιχειά με αρμονικό και ενδιαφέρον τρόπο.
Ίδρωτας, χορός και ένταση ήταν τα κύρια συστατικά που επικράτησαν στην συγκεκριμένη εμφάνιση με αρκετές ατμοσφαιρικές “ανάσες” που γέμισαν τον αέρα του Death Disco που έζησε επικές στιγμές. Από την μια η αεικίνητη παρουσία και ο ενθουσιασμός του Shawn Tucker που ξεσήκωνε διαρκώς το κοινό με την χαρακτηριστική και ιδιαίτερη χροιά της φωνής του που έμοιαζε τόσο καταπληκτικά στον Roberd Smith (The Cure) και από την άλλη η “εύθραυστη” εκφραστικότητα και η διακριτική χορευτική διάσταση του Sean- Patrick Nolan που έδειχνε την αρμονική σύμπραξη δυο διαφορετικών χαρακτήρων που μετουσιώνουν την ύπαρξη των Traitrs, που έδωσαν ρεσιτάλ σε αυτή την βραδιά.
Σε μια συμπαγή εμφάνισή γεμάτη από ήχους και συναισθήματα ξεχώρισαν τα κλασικά ”Oh Ballerina”, “Mouth Poisons”, “Burn in Heaven” (ύμνοι αμφότεροι) με τα μελωδικά άσματα των “Burnt Offerings”, “Pale”, ”The Lovely Wounded”, ”The Suffering of Spiders” και “The Way Through a Bird’s Love” (προσωπική αδυναμία) να κατακλύζουν την ατμόσφαιρα ενώ τα δυναμικά και γεμάτα ένταση “Youth Cults” και “Thin Flesh” έκλεισαν μια αλησμόνητη νύχτα που σίγουρα όσοι παρευρέθηκαν θα την θυμούνται για πολύ καιρό.
Εν κατακλείδι μια όμορφη βραδιά για τους φίλους του σκοτεινού ήχου που βρέθηκαν στο Death Disco για να απολαύσουν τους The Vιllions και τους Traitrs, που μας αντάμειψαν πλουσιοπάροχα με τους ήχους και τον ενθουσιασμό τους σε μια εμφάνιση αντάξια της ιστορίας τους και αφιερωμένη στην “επέλαση” της μουσικής και των συναισθημάτων.
Traitrs Setlist
Oh Ballerina
Mouth Poisons
Burn in Heaven
The Suffering of Spiders
Seven Fictions
Burnt Offerings
I was Ill
Pale
The Lovely Wounded
Skinning
The Way Through a Bird’s Love
This Sick Kiss
Youth Cults
Thin Flesh
