THE ILLUSION FADES & VENTIRATI

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Το καθαρό gothic rock δεν υπήρξε ποτέ ένα τεράστιο δέλεαρ για την πλειοψηφία των νέων μουσικών στη χώρα μας, από τη δεκαετία των 90’s και ως τις μέρες μας. Yπήρξαν, όμως, όλα αυτά τα χρόνια παιδιά και άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά αυτή τη σκοτεινή πλευρά της μουσικής και έχουν δώσει σε όλους εμάς έναν πολύ καλό λόγο για να φουσκώνουμε από υπερηφάνεια και ενθουσιασμό όταν μιλάμε για εγχώριες gothic rock μπάντες. Δύο από τους πλέον αναγνωρίσιμους αντιπροσώπους αυτής της, ρομαντικά όμορφης, μελαγχολίας πάνω από μελωδικές γραμμές, είναι οι θρυλικοί The Illusion Fades και οι μοναδικοί Ventirati! Και έχουμε την ευκαιρία να τους απολαύσουμε ζωντανά το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου στη σκηνή του AUX CLUB, στα πλαίσια του Black Rose Fest ΙΙΙ!

Η ιστορία των The Illusion Fades ξεκινάει με την είσοδο στο 1990 από τον τραγουδιστή και συνθέτη Γιώργο Δέδε. Με το όνομα τους να έρχεται από ένα τραγούδι του Greg Sage των θρυλικών Wipers, η μουσική παρέα από την Αθήνα γρήγορα κάνει το όνομα της γνωστό, αφού το 1993 κυκλοφορεί το single “Valentine” και την ίδια χρονιά ανοίγουν τη συναυλία των Gun Club στο Ρόδον. Από τότε μέχρι σήμερα παραμένουν ενεργοί με πολλές κυκλοφορίες και πολλές συναυλιακές εμπειρίες, ενώ πιο πρόσφατη κυκλοφορία τους είναι η διασκευή σε ένα από τα καλύτερα κομμάτια της rock ιστορίας, το “The Chain” των Fleetwood Mac.

Οι Ventirati κάνουν τα πρώτα τους βήματα 10 χρόνια αργότερα, μέσα στο 2000, παρουσιάζοντας την επίδραση που είχαν στη θεματολογία τους, η μυθολογία, η κλασσική λογοτεχνία και οι φιλόσοφοι, μέσα από ένα κράμα old school goth rock με post-punk και folk στοιχεία. Μετά από ένα μεγάλο διάλλειμα, επέστρεψαν στη δράση το 2019, ενώ το 2024 κυκλοφόρησε το πρώτο επίσημο album με τίτλο “Victorian” (διαβάστε περισσότερα για το “Victorian” εδώ)

Οι δύο μπάντες θα βρεθούν μαζί στη σκηνή του AUX CLUB, το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου, δίνοντας ένα, συναισθηματικά, σκοτεινό χαρακτήρα, παρουσιάζοντας τις δουλειές τους στους φίλους του γνήσιου gothic rock. Αποτελώντας τα 2/3 του Black Rose Fest ΙΙΙ, το υπόλοιπο 1/3 μας έρχεται από τη Ρωσία. Οι Inner Missing, με ιστορία που φτάνει πίσω στο 2008 και με 10 albums στις αποσκευές τους, έρχονται στην Αθήνα να κάνουν πιο έντονη την ατμόσφαιρα στο AUX με τις doom, gothic rock και metal συνθέσεις τους. Λίγες μέρες, όμως, πριν το Black Rose Fest III είχα την ευκαιρία να κάνω μια πολύ ενδιαφέρουσα, κοινή, συζήτηση με τους ανθρώπους πίσω από τα μικρόφωνα στις δύο μπάντες, τον Γιώργο Δέδε από τους The Illusion Fades και τον Στέφανο Κατιφέογλου από τους Ventirati.

Καλησπέρα. Ας ξεκινήσουμε με λίγα λόγια για την πορεία του κάθε συγκροτήματος ξεχωριστά. Πώς ξεκινήσατε, ποια ήταν τα πρώτα σας βήματα στη μουσική και ποια θεωρείτε τη σημαντικότερη στιγμή στην πορεία σας;

The Illusion Fades: Έκανα τον κιθαρίστα στα μέσα του 80′ σε μία παρεΐστικη μπάντα σε ένα γκαράζ στο Μαρούσι. Παίζαμε Ramones, Stooges, Chambels brothers, αλλά και κάνα δύο δικά μας.
Τότε πήγαινα σε πολλές συναυλίες, ειδικά στο Ρόδον club. Ήταν μαγευτικό να βλέπεις τόσες μπάντες γεμάτες ελπίδα και φρεσκάδα. Έπιασα τον εαυτό μου φεύγοντας κάποιες νύχτες από εκεί να περπατάω στη πεζοδρόμιο και να λέω, αυτό ακριβώς θέλω να κάνω! (Τι ανόητος). Εκεί στα τέλη του 80′ βρήκα ένα φίλο μου και κάποια άλλα μέλη και ξεκίνησα τους The Illusion Fades.
Από τις πρώτες πρόβες στους πρώτους εκείνους μήνες έφευγα χωρίς λαρύγγι, σύντομα όμως έμαθα να τραγουδάω. Σημαντική στιγμή μα και πολύ σύντομα ερχόμενη ήταν η εμφάνισή μας στο Ρόδον μαζί με τους Gun club. Παιδάκια ήμασταν, φοβισμένα και έκτασιασμένα μαζί. Μετά από αρκετά χρόνια επίσης μια άλλη σημαντική στιγμή ήταν η εμφάνιση που κάναμε στην Λειψία στο τρέφεν wgt το 2007 στην κύρια σκηνή Agra. Μία πολύ όμορφη στιγμή με επίσης όμορφες αναμνήσεις σε μία πόλη γιορτή για τον ρομαντικό σκοτεινό ήχο.

Ventirati: Τα πρώτα μας βήματα με γράψιμο τραγουδιών που παίζουμε και σήμερα ήταν περί το 1998, τα οποία προβάραμε επίσημα ως Ventirati σε studio από τον Σεπτέμβριο του 2000. Αν επιτρέπεις, θα θέλαμε να ορισουμε 2 σημαντικές στιγμές, μία για την 1η περίοδο δράσης της μπάντας, 2000-2005 και μία για την δεύτερη, από το 2019 περίπου ως σήμερα. Την πρώτη περίοδο, συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 2001, υπήρξε καταλυτική για το όνομα της μπάντας και την αποδοχή της από την εγχώρια underground σκηνή η εμφάνισή μας στο X-BUG, μαζί με τους Soho 6 του Νίκου Δρίβα (ex. Distorted Image, νυν Das Noir), ως αφορμή για την γνωριμία μας με εκείνον. Οφείλουμε πολλά στον Νίκο για την διαχρονική στήριξη και συμπερίληψη της μπάντας στο βιβλίο του Release The Bats.
Την δεύτερη (τρέχουσα) περίοδο η σημαντικότερη στιγμή ήταν η εμφάνισή μας σε venue, συγκεκριμένα υπό την διοργάνωση της ElektroSpank & VoodooD Productions στο Death Disco τον Οκτώβριο του 2024, υποστηρίζοντας τους Twin Noir και Grey Gallows καθώς μας δόθηκε η ευκαιρία να δώσουμε ένα καλό live με άλλες ευρέως γνωστές σύγχρονες μπάντες και υπό συνθήκες υψηλού επιπέδου και να ενθαρρυνθούμε ακόμη περισσότερο για την συνέχεια!

The Illusion Fades, μια πορεία που μετράει χρόνια στη σκηνή. Πώς βλέπετε την εξέλιξη του ήχου σας από τις πρώτες σας δουλειές μέχρι σήμερα; Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες αλλαγές που έχετε κάνει και πώς έχουν επηρεάσει την ταυτότητα σας;

TIF: Η εξέλιξη του ήχου έρχεται σε ένα βαθμό εν μέρει με τα ακούσματα που έχεις, και σε έναν άλλον με την ωριμότητα σου σαν μουσικός. Στο παρελθόν φλερτάραμε και με το goth metal, με το dark wave, όπως και με το garage punk ειδικά στο ξεκίνημα. Πλέον δεν συμπαθώ πολύ τις ταμπέλες, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς κάποιες σε ακολουθούν. Προσωπικά σήμερα σαν συνθέτης έχω ακουμπήσει πάνω στο μέσα μου, δεν με ενδιαφέρει να μιμηθώ κάτι ή να μοιάσω κάπου μουσικά.

Ventirati, μία σχετικά πιο νέα μπάντα! Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζετε σε μια ιδιαίτερη σκηνή και μουσική όπως το gothic rock; Ποια είναι τα στοιχεία που που διαμορφώνουν τον ήχο σας και σας κάνουν να ξεχωρίζετε;

V: Η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα, με την επανα-δραστηριοποίησή μας στην “σκοτεινή μουσική σκηνή” είναι να συμπεριληφθούμε σε ένα ευρύ, πλέον, πεδίο, καλλιτεχνών με πολλές πολύ καλές μπάντες τις οποίες ακολουθούμε, οι οποίες όμως, στην μεγάλη πλειοψηφία τα τελευταία 15, περίπου χρόνια, κινούνται σε πιο minimal darkwave ήχους και λιγότερο κιθαριστικό darkwave/gothic rock όπως το ξέραμε την δεκαετία του ’90 που ήμασταν οπαδοί του ρεύματος και των μουσικών του. Δηλαδή οφείλουμε να ικανοποιήσουμε, πρώτα από όλα το δικό μας μεράκι που είναι και των “παλαιών” ακροατών και φίλων μας αλλά και να συγχρονιστούμε με τις νεότερες γενιές οι οποίες, πολλές φορές, δεν έχουν έρθει σε επαφή με τις ρίζες του gothic στις οποίες είμαστε πιο “πιστοποιημένοι”…Εννοείται με σύγχρονους όρους μουσικής σύνθεσης και παραγωγής.

Και οι δύο μπάντες είστε μέσα στον σκοτεινό αλλά όμορφο χώρο του gothic rock και του dark wave. Πώς θα περιγράφατε ο καθένας τον δικό του ήχο; Ποιες θα λέγατε ήταν οι επιρροές σας στο ξεκίνημα σας και πώς τις ενσωματώνετε στο σήμερα και στον τωρινό σας ήχο;

TIF: Όλες οι επιρροές και τα στυλ που προανέφερα έπαιξαν το ρόλο του δασκάλου, άλλωστε εγώ όπως και τα άλλα παιδιά είμαστε ανοιχτοί σχεδόν σε όλα τα παρακλάδια του rock’n’roll, του dark, και όχι μόνο. Αυτό βοηθάει μέσα στην μπάντα να υπάρχει συνεννόηση και κατανόηση. Σε αυτά το πράγματα δεν περνάς και ακουμπάς, είσαι ένα και γίνονται η ψυχή σου.

V: Οι επιρροές των τραγουδιών μας μπορεί να είναι από Siouxsie μέχρι All About Eve και από Christian Death έως The Mission, για να αναφερθούμε στις παγκοσμίου εμβέλειας μπάντες, και από την εγχώρια σκηνή, αλλά επίσης διεθνούς σημασίας μπάντες όπως οι Ding An Sich, Flowers of Romance και The Illusion Fades. Επίσης, θα βρει κανείς στα τραγούδια κάποια αγάπη για το παλαιό progressive / hard rock και folk. Σήμερα, ο ήχος μας διαπλάθεται λίγο περισσότερο hard και ορχηστρικός από ό,τι έχουμε κυκλοφορήσει μέχρι τώρα, με αφορμή την προσθήκη εξαίσιων μουσικών, του Σπύρου Χονδρόγιαννη στα τύμπανα και του Γιώργου Σχοινά την lead κιθάρα, αλλά και του Σπύρου Δρογγίτη στα πλήκτρα ο οποίος ήλθε νωρίτερα και έχει συμπρωταγωνιστήσει ήδη στο 1ο επίσημο album μας.

Ποια είναι η άποψή σας για τη σημερινή σκηνή του gothic rock και γενικότερα του dark wave στην Ελλάδα; Υπάρχουν δυσκολίες ή ευκαιρίες για τις μπάντες του είδους και πώς βλέπετε το μέλλον;

TIF: Δεν βλέπω καθαρό ουρανό, περισσότερο κάποιες σπασμωδικές κινήσεις. Υπάρχουν κάποιες μπάντες που δεν έχουν σχέση αλλά δηλώνουν goth, δυστυχώς ένας μινιμαλισμός με την κακή έννοια, δηλαδή στην ουσία έλλειψη ταλέντου. Και από την άλλη είναι κάποια πιο νέα σχήματα που μοιάζουν ελπιδοφόρα. Κάπου στη μέση οι πιο παλιοί σαν και μας που προσπαθούν να συνεχίσουν. Η δυσκολίες είναι πάρα πολλές, αν σκεφτείς το πόσο αλλιώς ήταν τα πράγματα τις προηγούμενες δεκαετίες.

V: Αναφερθήκαμε ήδη, εν μέρει, στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, από πλευράς μουσικής παραγωγής, και που επηρεάζουν και την ελληνική σκηνή, για το θέμα αυτό. Μπορούμε να προσθέσουμε ότι οι δυσκολίες είναι, προφανέστατα, οικονομικές, γενικά με αύξηση του κόστους διαβίωσης, που δεν επιτρέπουν πολλές φορές σε μία ελληνική μπάντα, πόσο μάλλον underground και όχι τόσο επαγγελματική (τουλάχιστον ακόμη) να έχει μία παρουσία συστηματική για την προώθηση του έργου της, είτε συναυλιακή – με περιοδείες – είτε με παραγωγές, αλλά και δεν επιτρέπουν και στο κοινό (στο οποίο ανήκουμε και εμείς προς άλλους καλλιτέχνες που θαυμάζουμε και βιώνουμε όμοιες δυσκολίες) να έρχεται να σε ακούσει. Από την άλλη, υπάρχουν ευκολίες στο να ακουστεί η μουσική σου σε ευρύ κοινό με τις διάφορες διαδικτυακές πλατφόρμες, οι οποίες δεν υπήρχαν παλαιά, ας πούμε, πριν το 2010, και θα λέγαμε ότι μας βοήθησε εν μέρει και αυτό να ακουστούμε παραέξω.

Το Σάββατο θα μοιραστείτε τη σκηνή του AUX CLUB σε ένα gothic rock festival όπου θα βρίσκοναι και οι Inner Missing. Πώς προέκυψε η ιδέα για αυτή την κοινή εμφάνιση και τι να περιμένει ο κόσμος στο Black Rose Festival;

TIF: Είχαμε την πρόσκληση από τους Ventirati και την αποδεχτήκαμε με χαρά. Πιστεύω ότι θα είναι μία βραδιά κάτω από μία ενιαία ηχητική άποψη όσο και διαφορετική, και αυτό για μένα είναι πολύ υγιές και ιδιαίτερα ελκυστικό για το κοινό. Ένα τίμιο και αληθινό φεστιβάλ, που σίγουρα θα αφήσει όμορφες στιγμές στον κόσμο.

V: Εδώ θα θέλαμε να σας αποκαλύψουμε ότι είχαμε προσπαθήσει εδώ και 2 έτη περίπου να κλείσουμε live υποστηρίζοντας στην σκηνή τους The Ilussion Fades και μας δόθηκε η ευκαιρία τώρα, με τον νέο drummer τους. Οι Inner Missing, από την άλλη, είχαν ξαναέλθει το 2019, έχοντας ήδη λάβει τη αγάπη του ελληνικού κοινού, αλλά έχουν και διαχρονική φιλία με τον drummer μας Σπύρο Χονδρoγιάννη. Οπότε προσκλήθηκαν από εκείνον, και κάπως έτσι, έκλεισε η συμφωνία στις αρχές του καλοκαιριού που μας πέρασε.

Η ιστορία των The Illusion Fades και η εμπειρία σας στα live performances πάει πολύ πίσω και περιλαμβάνει και συναυλίες εκτός Ελλάδας. Τι θυμάστε πιο έντονα από εκέινη την εποχή και ποια είναι τα σχέδια για το μέλλον και την επόμενη μέρα μετά το Black Rose Festival?

TIF: 35 χρόνια είναι πολλά, οπότε υπάρχουν πολλές εικόνες, πολλές λέξεις και πολύ μουσική. Από ευτυχισμένες στιγμές μέχρι τραγελαφικά πράγματα, όλα τα έχω δει και τα έχω ζήσει. Έχω δει ανθρώπους να περνάνε από την μπάντα, κάποιοι να μένουν φίλοι, κάποιοι να χάνονται, και κάποιοι να φεύγουν από τη ζωή. Δυστυχώς χάσαμε σχετικά πρόσφατα τον για χρόνια drummer και φύλλο Αγγελο Μαρινάκη από καρκίνο.
Τα υπόλοιπα παιδιά, ο Ανδρέας ο Γιάννης και ο Μάνος είναι τόσο καιρό που στην ουσία είναι σαν να είναι από πάντα. Δύσκολα να φανταστώ ότι κάποιος από αυτούς θα αποχωρήσει κάποτε. Είναι εντοιχισμένοι σε αυτό το περίεργο οικοδόμημα. Η προσωπικότητα αλλά και ο ήχος τους δρουν καθοριστικά. Το νέο παιδί είναι ο Κώστας Παπακώστας στα τύμπανα, που ελπίζω να μπει στην ίδια τροχιά με μας και να κολλήσει την μόνιμη αυτή ίωση. Το αύριο δεν το ξέρει κανείς, ειδικά όταν δεν είσαι σε μία αυστηρά επαγγελματική κατάσταση. Καλό είναι να παίζουμε, να έχουμε την ευκαιρία να συμμετέχουμε στα δρώμενα του χώρου. Ίσως πρέπει να βρεθεί ένας κοινός δρόμος για να γίνει αυτό.

Οι Ventirati σχηματίστηκαν το 2000 αλλά χρειάστηκε να φτάσουμε στο 2024 για το εκπληκτικό debut album σας. Μετά από ένα περίπου χρόνο, ποιο είναι το feedback που έχετε πάρει για το “Victorian” και ποια είναι τα επόμενα βήματα?

V: Σε ευχαριστούμε πολύ για την ερώτηση και για το εγκάρδιο σχόλιο για το “Victorian”! Το feedback μας είναι θετικότατο διότι κατορθώσαμε να θεμελιώσουμε ένα μικρό κοινό που του άρεσε το album μας από καρδιάς και μας ακολουθεί έκτοτε, και να θέσουμε τις βάσεις για το επόμενο, το οποίο ήδη έχουμε σχεδόν ολοκληρώσει από πλευράς συνθέσεων και το οποίο, πιστεύουμε, θα τους αρέσει ακόμη περισσότερο!

Πριν κλείσσουε αυτή τη πολύ όμορφη συζήτηση θέλετε να μοιραστείτε κάτι άλλο με τους fans και τον κόσμο που θα δώσει το παρόν στο Black Rose Festival το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου?

TIF: Να αγαπούν και να στηρίζουν της ελληνικές μπάντες όχι για κάποιο άλλο λόγο αλλά γιατί τους αρέσουν πραγματικά. Δεν έχουμε κάτι να κερδίσουμε, τα χρόνια τρέχουν σαν νερό, οι όμορφες στιγμές μετρημένες και σπάνιες, και το μόνο που μένει είναι η αλήθεια και η αγάπη σε αυτό που ζεις.

V: Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους φίλους μας για την αγάπη τους έως τώρα και θα προσπαθήσουμε να τους ικανοποιήσουμε, μεταφέροντάς τους την χημεία της νέας σύνθεσής μας, από σκηνής!

Σας ευχαριστώ πολύ για αυτή τη πολύ ενδιαφέρουσα συνομιλία. Θα σας δούμε στη σκηνή του AUX CLUB, το Σάββατο στο Black Rose Fest ΙΙΙ!

The Illusion Fades
Facebook
Instagram
YouTube

Ventirati
Official
Facebook
Instagram
YouTube

Black Rose Fest III

Avatar photo
About Αχιλλέας Χαρίτος 61 Articles
Από μικρός είχα πολλές μουσικές ανησυχίες. Το "πρόβλημα" φάνηκε από την αρχή αφού ξεκίνησα με ψυχεδέλεια. Αλλά δεν έμεινα μόνο εκεί. Γεννημένος την ίδια χρονιά με το punk και το ντεμπούτο του big three, The Clash, The Damned και Sex Pistols, ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι η καρδιά μου θα πήγαινε προς τα εκεί. Την ίδια χρονιά το γιγάντιο γουρούνι των Pink Floyd πετάει πάνω από τον Τάμεση και το Battersea Power Station για το εξώφυλο του "Animals". Άρα καταλαβαίνεις ότι η ψυχή μου είναι pink.. Και μετά από πολλά ακούσματα (μπορώ να σου μιλάω για πολλή ώρα για αγαπημένους indie, alternative, grunge κλπ καλλιτέχνες και αλμπουμ) έριξα άγκυρα στον κόσμο που έφτιαξαν στο κεφάλι μου οι Cure, οι Sisters Of Mercy, οι Fields of the Nephilim, οι Skinny Puppy, οι Frontline Asembly, οι Dead Can Dance και άλλοι... Αγαπημένο moto και life guide, "Life has meaning only in the struggle. Triumph or defeat is in the hands of the Gods… So let us celebrate the struggle!"