Εάν υπάρχει κάτι που ικανοποιεί, που δίνει “ζωή” σε έναν καλλιτέχνη, αυτό είναι η δημιουργία. Εκείνη η στιγμή, από την σύλληψη μέχρι την αποτύπωση μιας ιδέας στο χαρτί, στο πεντάγραμμο, στο “σανίδι”, μοιάζει με την απόλυτη “νιρβάνα” ενός καλλιτέχνη. Και ο Kyle McNeill φαίνεται να διατηρεί έναν ανοικτό “δίαυλο” με την δημιουργία, και αν θέλετε, να την “καλλιεργεί” και να την “διανθίζει”, κερδίζοντας έτσι σε μουσική “ζωή”. Δεύτερο πόνημα για το προσωπικό project του συμπαθούς Βρετανού μουσικού, τους Phantom Spell, με το “Heather & Hearth” να αποτελεί ακόμη μία περαιτέρω εμβάθυνση του McNeill, στο αν μη τι άλλο “παραμυθένιο” hard rock/heavy metal “όραμά” του.
Είναι αλήθεια, ότι η καλλιτεχνική “διορατικότητα” του McNeill, κατορθώνει να σε ξεσηκώσει από την αρχή, άμα τη επαφή σου με το φοβερό, όσο και vintage, εξώφυλλο του δεύτερου δίσκου των Phantom Spell. Αυτή η λεπτομέρεια και η proto-metal/prog rock “διάθεση” του Βρετανού καλλιτέχνη, βρίσκει την ιδανική απεικόνιση στο έργο του Jean DeMers. Από την άλλη, η τελειομανία του McNeill, τον “αναγκάζει” να κάθεται ο ίδιος στο “booth” της παραγωγής και να επιμελείται εξαιρετικά, για ακόμη μία φορά, την “προσέγγιση” του “οράματός” του. Μιλάμε για μία παραγωγή, που αναδεικνύει τις ‘70s prog rock/metal επιρροές και την αυθεντική ατμόσφαιρα του proto-metal εκείνης της εποχής, ενώ παράλληλα του επιτρέπει να “ανασαίνει” σε έναν πιο σύγχρονο “αέρα”.
Όσον αφορά το ηχητικό διακύβευμα του “Heather & Hearth”, ο Kyle McNeill μοιάζει να εμβαθύνει ακόμη περισσότερο, σε εκείνες τις ‘70s prog rock και proto-metal “ρίζες” της ηχητικής “ταυτότητάς” του, προσπαθώντας να φτάσει και ο ίδιος, όσο πιο κοντά στην “πηγή” αυτού του “παραμυθένιου” ήχου των Kansas, των Rush, των UFO και όλων των μεγαθηρίων που “άγγιξαν” και “γιγάντωσαν”, αυτό που αποκαλούμαι σήμερα progressive rock/metal σκηνή. Σίγουρα πιο ώριμο ηχητικά, πιο “διαβασμένο” και πιο “ποιητικό”, με τρομερή αφηγηματική και επική “διάθεση”, το “Heather & Hearth” φαντάζει ως ένα καλοστημένο «παραμύθι», σαν μία όμορφα «ξεδιπλωμένη» ιστορία, που μοιραία θα τραβήξει το «βλέμμα» σου. Ο McNeill μοιάζει να εκδηλώνει με περισσό αυθορμητισμό τον εσωτερικό του «κόσμο», «αναλύοντάς» τον με πολύ απλό και συνάμα καθηλωτικό τρόπο, δημιουργώντας ιδιαιτέρως «σαγηνευτικά» prog rock και metal «ηχοτόπια», ικανά να οδηγήσουν τους ακροατές στα μαγικά «μονοπάτια» άλλων εποχών. Είναι αλήθεια, ότι το “Heather & Hearth” εμφανίζεται πιο «πλούσιο» ηχητικά, χωρίς ωστόσο να χάνει την ουσία του «οράματος» του δημιουργού του, αλλά περισσότερο να το «δυναμώνει» και να αξιοποιεί στο έπακρο την αυθεντική «μαγεία» του. Είναι δεδομένο, ότι ο McNeill έχει καταφέρει να «αγγίξει» το μεγαλείο των Kansas και των υπόλοιπων μεγάλων του προοδευτικού rock/metal ήχου, ενώ ταυτόχρονα κατορθώνει να μεταφέρει τον ακροατή, σε μια εποχή που η Βρετανική folk συναντά τον πρώιμο metal ήχο, δημιουργώντας ένα άκρως ενδιαφέρον «μίγμα». Το “Heather & Hearth” είναι ένα σπουδαίο album ηχητικά, ένα πραγματικό αριστούργημα του hard rock/heavy metal, που όσο περνούν τα χρόνια, τόσο θα θριαμβεύει.
Εξίσου επικό, είναι και το συνθετικό περιεχόμενο του δεύτερου δίσκου των Phantom Spell. Είναι εδώ, που ο McNeill «στοιβάζει» όλη την δημιουργικότητά του, όλη την συνθετική ευστροφία του, όλη την ουσία και την ατμόσφαιρα της ‘70s prog rock και proto-metal σκηνής, συμπληρώνοντας μαεστρικά ένα φοβερό «παζλ» συνθέσεων, που κοντράρει άνετα κάποιους από τους προοδευτικούς ύμνους του παρελθόντος. Είναι εδώ που κυριαρχούν, τα ευφυή riff και τα περίτεχνα, «γεμάτα» solo, οι φανταστικές ενορχηστρώσεις και οι αριστοτεχνικές μελωδίες, η into the point και εξαιρετική χρήση των πλήκτρων, η τρομερή προσωπικότητα και οι άψογες ερμηνείες του McNeill. Μέσα στα 5 μόλις κομμάτια του “Heather & Hearth”, ο Βρετανός καλλιτέχνης κατορθώνει να συνδέσει ιδανικά τις progressive rock «ρίζες» του, όσο και τις nwothm επιρροές του, δημιουργώντας ένα ομολογουμένως ποιοτικό, όσο και «χορταστικό» αποτέλεσμα. Οι συνθέσεις του album μοιάζουν άριστα στημένες, με αρχή, μέση και τέλος, με εμπνευσμένο songwriting και εκπληκτική «ροή», κρατώντας το ενδιαφέρον του ακροατή σε εγρήγορση. Θεωρώ σχεδόν βέβαιο, ότι το repeat θα αποτελέσει την μόνη επιλογή με το πέρας των 36 λεπτών του δίσκου, ώστε να απολαύσεις εκ νέου αυτό το μαγικό «ταξίδι». Τα επικά, με τις φοβερές εναλλαγές των prog rock και proto-metal «στιγμών», “The Autumn Citadel” και “Heather & Hearth”, τα πιο ευθυτενή και ξεσηκωτικά, “Siren Song” και “Evil Hand”, το εξαιρετικά «φιλοσοφημένο», με την μαεστρική ενορχήστρωση και την απαράμιλλη μελωδία, “A Distant Shore”, δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν, από τους ύμνους μιας άλλης, πιο αυθεντικής εποχής. Κομμάτια, που έχουν την ικανότητα να σε «ταξιδέψουν» στην παρελθοντική «μαγεία», που μπορούν να σου χαρίσουν λίγη από την «χρυσόσκονη» των ‘70s, απομακρύνοντάς σε για λίγο, από την ταχύτητα και «τραχύτητα» των ημερών μας. Οι Phantom Spell του McNeill, φαίνεται ότι κατέχουν τον τρόπο να δημιουργούν «ζωντανές» και ευφάνταστες συνθέσεις, που θα σε «κερδίσουν» με το «καλημέρα» και θα σε «οδηγήσουν» σε έναν φανταστικό «κόσμο».
Με το “Heather & Hearth”, απλά ο McNeill πιστοποιεί, ότι «ζει» από την δημιουργία και για αυτήν, ότι αποτελεί την δεύτερη «φύση» του. Μιλάμε για έναν δίσκο απαράμιλλης ομορφιάς και έμπνευσης, για ένα album που «ακουμπά» και συνάμα «γεφυρώνει» με ιδανικό τρόπο, τα prog rock και proto-metal αριστουργήματα των ‘70s. Οι Phantom Spell του McNeill, προτιμούν έναν πιο ρομαντικό hard rock/heavy metal «κόσμο», «αγκαλιάζουν» την ποιότητα έναντι της ποσότητας, επιλέγουν να δημιουργούν με απλότητα, «πλούσιο» υλικό, που θα «αγγίξει» τις καρδιές των οπαδών. Αν θέλεις να απολαύσεις την «μαγεία» των ‘70s και το μεγαλείο των μεγάλων της prog rock/metal σκηνής σήμερα, οι Phantom Spell και το “Heather & Hearth” είναι αυτό που αναζητάς. Προφανώς ένας από τους δίσκους της χρονιάς, επιβάλλεται να κοσμεί την δισκοθήκη, κάθε μεταλλά που σέβεται τον εαυτό του. Νομίζω, από τα album που θα «στοιχειώσουν» το cd player σου, για αρκετό καιρό.
Είδος: Hard Rock/Heavy Metal
Δισκογραφική: Cruz Del Sur Music/Wizard Tower Records
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 18 Ιουλίου 2025
Facebook
Website
