Αφού μου άνοιξε για τα καλά η όρεξη με τα live στη Θεσσαλονίκη, η άφιξη των Nightstalker στις Σέρρες με έκανε να χαράξω βορειανατολική πορεία και να μη χάσω την ευκαιρία να παρακολουθήσω για ακόμα μια φορά τους πρωτοπόρους heavy rockers. Φτάνοντας από νωρίς στην όμορφη πόλη των Σερρών, επιδόθηκα σε μια γρήγορη βόλτα και καφεδάκι στους γεμάτους ζωή πεζοδρόμους της. Οι συναυλίες των Nightstalker είναι ο ορισμός της εγγυημένης απόλαυσης. Ξέρεις ότι θα περάσεις καλά και ο κανόνας για ακόμα μια φορά δεν λάθεψε.
Φτάνοντας στην Αίγλη αντίκρυσα ένα όμορφο μικρό rock bar, που αποπνέει όμως αέρα αυθεντικότητας. Ο κόσμος γέμισε ασφυκτικά το χώρο και οι κρύες μπύρες συνόδευσαν την αναμονή μας. Οι ‘Stalker ξεπήδησαν ανάμεσα μας στην τρόπου του λέγειν σκηνή, καθώς ουσιαστικά μπάντα και κοινό διαχωρίζονταν από τα monitor ηχεία, με το party να είναι έτοιμο να ξεκινήσει. Οι πρώτες νότες από το “Trigger Happy” σφύριξαν την έναρξη και αναλογίστηκα στιγμιαία ότι η δισκάρα που ακούει στον τίτλο “Use” σε λίγους μήνες συμπληρώνει τριάντα χρόνια ζωής! Πως κυλάει έτσι ο χρόνος ρεεε;;!! Το “Baby, God Is Dead” άρχισε να παίρνει μαζί του τους πρώτους αιχμαλώτους, ενώ στο “Forever Stoned” ενώθηκαν για πρώτη φορά τα λαρύγγια κοινού και μπάντας. Ο ήχος δυνατός αλλά διαυγής, ενώ τα φωνητικά του Αργύρη ίσως από τα καλύτερα στις αμέτρητες φορές που τους έχω παρακολουθήσει. Σαν το παλιό κρασί ο Argy, μεγαλώνει και καλυτερεύει…
Από το “Just A Burn” η νεολαία που αποτελούσε την πλειοψηφία του κοινού, πήρε τα ηνία και απογείωσε το live. Ασταμάτητοι χοροί, ποτάμια ο ιδρώτας, headbanging και τραγούδι σε μια φάση που ευωδίαζε original rock ‘n’ roll καταστάσεις. Φέτος όμως οι Nightstalker έχουν νέο βέλος στη φαρέτρα τους και η επίσκεψη στο “Return From The Point of No Return” ήταν επιβεβλημένη. Το ομώνυμο τραγούδι καθώς και τα “Dust”, “Heavy Trippin’ ”, “Uncut” που επιλέχθηκαν γνώρισαν την αποδοχή κλασικών και ήδη ο νέος δίσκος έχει ριζώσει στις συνειδήσεις των οπαδών τους ως μια εξαιρετική δουλειά. Ειδικά στο “Heavy Trippin’ ” έδωσα να καταλάβει στο αυχενικό μου σύστημα, ενώ λίγο έλειψα να αποκτήσω παράσημο από το μπράτσο του μπάσου του Ανδρέα Λάγιου, καθώς χιλιοστά με χώριζαν από την πρώτη γραμμή και τη μπάντα. Κομματάρα λοιπόν που θα μπει για τα καλά στο αιώνιο Greatest Hits των Nightstalker, αποδεικνύοντας ότι περνάνε παρατεταμένη συνθετική και σκηνική δεύτερη νιότη.
Τα κόκκινα φώτα έδεσαν απόλυτα με τον ερωτικό ρυθμό του “Sweet Knife”, ενώ το “Cursed” ανέβασε ξανά τα ντεσιμπέλ. Εμβληματική πλέον η εισαγωγή του μπάσου στο “The Dog That No-one Wanted”, με τα δάχτυλα του Λάγιου να κεντάνε σταυροβελονιά με “δεμένα μάτια” και εμείς να σιγοντάρουμε με το sing along. Μαγική στιγμή! O Ντίνος Ρούλος με ένα χαμόγελο χαλκομανία χτυπούσε αλύπητα τα τύμπανά του, ενώ η ήρεμη δύναμη – Τόλης Μότσιος στην κιθάρα, κερνούσε αβέρτα σολίδια και riffs. Το ωραίο της υπόθεσης ήταν, ότι όλοι τους έδειχναν να το απολαμβάνουν, όσο κι εμείς! Στο “Zombie Hour” που ολοκλήρωσε το κανονικό set, δημιουργήθηκε πανικός και χώθηκα ενστικτωδώς στο mosh pit που είχε στηθεί στις μπροστινές σειρές, Οι πόνοι στη μέση την επομένη μου υπενθύμισαν ότι έχω καβαλήσει προ πολλού τα σαράντα, αλλά η χαρά που πήρα δεν περιγράφεται.
Διάλειμμα για μόνο δύο ανάσες και επιστροφή για μια βουτιά στο album που τους χάρισε μια δεύτερη καριέρα, το κλασικό πλέον “Dead Rock Commandos”. Από εκεί ακούστηκαν το “Go Get Some”, το ομώνυμο και φυσικά το “ Children Of The Sun” που τράβηξε την πρίζα μέσα σε γενικό χαμό. Το heavy rock των Nightstalker με τις ψυχεδελικές εξάρσεις και την ατόφια rock νοοτροπία δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Οι ίδιοι επέλεξαν να οργώσουν την Ελλάδα για να τιμήσουν τη μουσική τους, αλλά κυρίως τους οπαδούς τους. Η ελληνική επαρχία που διψάει για τέτοια live, τους το ανταπέδωσε στο έπακρο! Παίρνοντας βράδυ τον δρόμο της επιστροφής, συνειδητοποίησα οδηγώντας υπό βροχή στην εθνική οδό, ότι μόλις είχα βιώσει μια από τις καλύτερες συναυλίες εδώ και κάμποσο καιρό! H περιοδεία τους στην επικράτεια συνεχίζεται, οπότε το νου σας για να τους απολαύσετε κι εσείς με τη σειρά σας.
Nightstalker setlist:
Trigger Happy
Baby, God Is Dead
Forever Stoned
Just A Burn
Dust
Return From The Point of No Return
Heavy Trippin’
Uncut
Sweet Knife
Cursed
Never Know (Supersonic)
The Dog That No-one Wanted
Zombie Hour
Encore:
Go Get Some
Dead Rock Commandos
Children Of The Sun
Φωτογραφίες: Γιώργος Μπατσαούρας
