Ο φετινός εορτασμός της συμπλήρωσης των 41 χρόνων του Metal Hammer, ήταν αφιερωμένος στον Ozzy. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια, ούτε για το περιοδικό, ούτε φυσικά για την ιερή μορφή του Ozzy. Μόνο μια μικρή υποσημείωση. Αυτό το έντυπο, το μακροβιότερο μουσικό περιοδικό στην Ελλάδα, έχει γαλουχήσει και διαμορφώσει γενιές φίλων του επονομαζόμενου σκληρού ήχου. Με μια αξιοθαύμαστη συνέπεια, με αξιομνημόνευτο κέφι και μεράκι, όλες αυτές τις δεκαετίες, το Metal Hammer/Heavy Metal, αποτελεί πολιτισμικό φάρο, που με το φως του, μας οδηγεί σε μουσικές θάλασσες πολύτιμες.
Η απόφαση των παιδιών της συντακτικής ομάδας, να αφιερωθεί η φετινή γιορτή στον πρίγκιπα του Birmingham, ήταν επιβεβλημένη. Η ανακοίνωση της είδησης, κινητοποίησε άμεσα τους θαυμαστές/θαυμάστριες του heavy/rock με αποτέλεσμα την Παρασκευή το βράδυ, το Fuzz να γνωρίσει ένα εκκωφαντικό sold out, και εμείς να απολαύσουμε μια νύχτα, που θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μας.
Οι μπάντες που επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν, ήταν οι Lazy Man’s Load, Khirki, Bob Katsionis and Friends, Rock n Roll Children, Nightfall και Nightstalker. Όλα ανεξαιρέτως τα συγκροτήματα, ήταν απλά υπέροχα, μεταδίδοντας το καθένα με τον δικό του ξεχωριστό μουσικό τρόπο, την αύρα και την αίγλη των Black Sabbath και Ozzy. Φρόντισαν, εκτός από τα tribute κομμάτια, να παίξουν και κάποια δικά τους, σε μια αλληλουχία συνθέσεων που ‘πάντρευε’ ιδανικά το στίγμα τους με τα ‘tribute καθήκοντα’.
Οι πρώτοι που είχαν την τιμή να ανοίξουν τη βραδιά, ήταν οι Lazy Man’s Load. Στις 20.00 ακριβώς, έπιασαν τα όργανα, και για 25 περίπου λεπτά, έκαναν το χώρο να μοσχοβολάει Sabbath, με τις εκτελέσεις δύο εμβληματικών συνθέσεων, των ‘Symptom of the Universe’ και ‘Snowblind’, ενώ στο ενδιάμεσο έπαιξαν και ένα κομμάτι από την προσωπική τους δισκογραφία. Κέρδισαν το χειροκρότημα και την αναγνώριση του κόσμου, που σχεδόν είχε γεμίσει το Fuzz. Δυναμική εμφάνιση, με πολλές υποσχέσεις για το μέλλον. Ακολούθησαν οι Khirki, που έχουν ήδη καταξιωθεί, και ‘στέκονται’ πλέον όχι ως ελπιδοφόρο, αλλά ως αναγνωρισμένο συγκρότημα. Με το ιδιαίτερο heavy/prog στιλ τους, απέδωσαν τα ‘Tomorrow’s Dream’ και ‘Children of the Grave’, τα οποία φρόντισαν να μπολιάσουν με τρεις δικές τους συνθέσεις, που ‘έδεσαν’ ‘άψογα’ ως σύνολο.
Ήταν η σειρά του Bob Katsionis, που με εκλεκτούς προσκεκλημένους, –Ηλιάνα και Δάφνη στη φωνή, και ο κιθαρίστας των Silent Wedding-, άλλαξε το γενικότερο κλίμα, με την περισσότερο ακουστική προσέγγιση των κομματιών και με την επιλογή υλικού από την προσωπική δισκογραφία του Ozzy. Τα ‘Changes’, ‘I just Want you’ , το συγκινητικό’ If I Close my Eyes Forever’ , ‘ και το εμβληματικό ‘Mama I’m Coming Home’ , φόρτισαν την ατμόσφαιρα, προσδίδοντας στη βραδιά μια νοσταλγική νότα, έμπλεης συναισθηματικού μεγαλείου.
Η ένταση ανέβηκε εκ νέου και υπεύθυνοι δεν ήταν άλλοι από τους Rock n Roll Children. Μια χορταστική σετ λιστ, που διέτρεξε το σύνολο των προσωπικών άλμπουμ του μέγιστου, με το Γιάννη Παπανικολάου και τους μουσικούς του συνοδοιπόρους να αποδεικνύουν ότι κάλλιστα μπορούν να λειτουργήσουν ως tribute band του έτερου ογκόλιθου των Black Sabbath. ‘Mr Crowley’, ‘Crazy Train’, ‘ Waiting for Darkness;, ‘ Secret Loser’ , ‘NIB’, ‘Paranoid’ , ‘Bark at the Moon’, και κερασάκι στην τούρτα το ‘Heaven and Hell’ , παρέσυραν το κοινό, που τραγούδησε με την ψυχή του το σύνολο των συνθέσεων.
Η έλευση των Nighfall, λίγο μετά τις 22.15, ήταν από τα μεγαλύτερα ‘στοιχήματα’ . Ο Ευθύμης Καραδήμας, φρόντισε εξ’ αρχής να μας λύσει τις απορίες, προϊδεάζοντας μας δεόντως. ‘Τα παιδιά θα παίξουν Ozzy και εγώ death metal’. Και όταν ‘έσκασε’ το ‘I don’t Know’, με τις γεμάτες μπασογραμμές να προσδίδουν πρωτοφανή όγκο στην κλασσική σύνθεση, και τα death/extreme vocals, βιώσαμε κάτι το πρωτόγνωρο. Η έλευση του 14χρονου Δημήτρη στα drums, ήταν συναυλιακά highlight, το ‘Diary of a Madman’ ήταν ανατριχιαστικό, ενώ η απόδοση του ‘Perry Mason’ από την Πηνελόπη Αναστασοπούλου, μεγαλειώδης. Το “Lesbian Show’ έγραψε τον επίλογο, και μακάρι να έπαιζαν άλλα 2-3 κομμάτια, αν και όπως μας εξομολογήθηκαν, ό, τι έπαιξαν το πρόβαραν στο tour bus, κατά τη διάρκεια της τρέχουσας περιοδείας.
Έπειτα από μια μικρή καθυστέρηση, είχε έρθει η σειρά των Nightstalker. Ήταν αυτοί που θα έκλειναν το βράδυ, και είναι αυτοί που το α λα Sabbath heavy/rock τους, τους έχει κάνει διάσημους σε όλη την Ευρώπη. ‘Baby God is Dead’, ‘ Zombie Hour’ , ‘Dead Rock Commandos’ και ‘ Iron Man’ και ‘War Pigs’, ιδανικό πάντρεμα του heavy/stoner με τους δύο ύμνους των μύθων από το Birmingham.
Δεν θα μπορούσε να τελειώσει αυτό το βράδυ χωρίς το ‘Black Sabbath’. Η σύμπραξη Ευθύμη, Γιάννη Παπανικολάου και Άρτζι, αποδείχθηκε μοναδική. Από μια στροφή έκαστος, και η μεγάλη γιορτή είχε φτάσει στο τέλος της, έχοντας υπερβεί τις 4 ώρες. Όλοι οι πρωταγωνιστές αγκαλιασμένοι στη σκηνή, με τους Χάκο Περβανίδη και Κώστα Χρονόπουλο εμφανώς συγκινημένους, επειδή χωρίς αυτούς οι ζωές μας θα ήταν εντελώς διαφορετικές, και ευτυχώς που υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, που με το ήθος, τις αξίες και τα ιδανικά τους, συνεχίζουν να μας οδηγούν.
Σας ευχαριστούμε παιδιά!
