Η πρώτη μέρα εργασίας για το 2026, είχε το παράδοξο να βρίσκεται ενδιάμεσα ενός πολύ τονωτικού τετραημέρου και μιας αργίας, όντας πολύ «γεμάτη». Και βεβαίως, μιλάμε για την Δευτέρα 05/01, όπου στο «κλείσιμό» της επιφύλασσε ένα ιεροτελεστικό show για τα 30 χρόνια του «To Cavirs» των δικών μας Kawir. Μαζί τους, δύο νέα εγχώρια σχήματα που ξεκίνησαν εκρηκτικά, οι Likno και Budrum, ανεβάζοντας το «θερμόμετρο» της βραδιάς και κάνοντας επιτακτική την ανάγκη της παρουσίας μου, ώστε να ζήσω από κοντά όλη αυτήν την «μαγεία», μιας ζωντανής εμφάνισης των Αθηναίων pagan black metallers.
Η κάθοδος προς την πρωτεύουσα ίσως ήταν η πιο ευχάριστη των τελευταίων χρόνων, αφού ήταν και η πρώτη φορά μετά από καιρό, όπου δεν έδωσα σημασία στην κίνηση και τα κακώς κείμενα στον δρόμο, αλλά περισσότερο αφιέρωσα τις σκέψεις μου, στο ίδιο το show. Ακριβώς στην ώρα μου, στο άνοιγμα της πόρτας, με την φοβερή παρέα του επιστήθιου φίλου Πελοπίδα, έμεινα έκπληκτος και συνάμα ικανοποιημένος, συναντώντας ένα γεμάτο Temple. Άλλωστε, μόλις λίγα λεπτά πριν, είχε ανακοινωθεί ότι η βραδιά ήταν sold out, ενισχύοντας την πεποίθησή μου ότι θα ζούσαμε κάτι μεγάλο. Με την ώρα να περνά ευχάριστα με συζητήσεις γύρω από τα μουσικά δρώμενα, εκεί γύρω στις 20:45, η ατμόσφαιρα «σκοτείνιασε» και το dungeon synth/dark ambient project υπό το όνομα Budrum, πάτησε στο «σανίδι» του Temple. Μία απόκοσμη φιγούρα, εντελώς μέσα στα πλαίσια του «σκοτεινού» ήχου που αντιπροσώπευε, και ένα synth που «εκτόξευε» ατμοσφαιρικές και ambient μελωδίες, έμοιαζαν αρκετά να «παγιδεύσουν» το ασφυκτικά γεμάτο venue και να το «οδηγήσουν» στον υπόγειο «κόσμο» τους. Ο ήχος ήταν σε εξαιρετικά επίπεδα, προσδίδοντας μία τρομακτική και συνάμα επική διάθεση, στο σετ των Budrum.
Χωρίς ιδιαίτερες υπερβολές στην σκηνική παρουσία και κρατώντας αυτό το μυστηριώδες χαμηλό προφίλ, οι Budrum κατόρθωσαν να «μαγέψουν» το κοινό και να «φωτίσουν» όσο πιο απολαυστικά μπορούσαν, αυτό το καλοστημένο και γεμάτο ενδιαφέρον dungeon synth/dark ambient «όραμά» τους, αφήνοντας υποσχέσεις για το μέλλον. Και ο κόσμος με την σειρά του, δεν σταμάτησε να χειροκροτεί την μπάντα, πολύ περισσότερο εκείνες τις στιγμές που δεν είχε «χαθεί» στα «σκοτεινά» μουσικά «μονοπάτια» της. Οι Budrum χειρίστηκαν άψογα το σετ, ξεκινώντας με τις πιο ατμοσφαιρικές συνθέσεις τους, ενώ σιγά σιγά «βούταγαν» όλο και περισσότερο, στην πιο «σκοτεινή» συνθετική «πλευρά» τους, ιντριγκάροντας το εκστασιασμένο πλήθος. Νομίζω ότι το Κοζανίτικο project τα πήγε περίφημα, ανοίγοντας την «όρεξη» των οπαδών για την συνέχεια και δημιουργώντας τον «θόρυβο» που ήθελε, γύρω από το όνομά του. Ένα άκρως ατμοσφαιρικό και μυσταγωγικό show, από αυτά που σε παρασέρνουν στους «σκοτεινούς» κόσμους των δημιουργών και κρατούν το ενδιαφέρον των θεατών σε εγρήγορση, για όσο διαρκούν. Αν υπάρχει η δυνατότητα να τους δείτε, μην το σκεφτείτε, απλά πράξτε το και οι Budrum δεν θα σας απογοητεύσουν. Θεωρώ βέβαιο, ότι θα μας απασχολήσει πολύ στο μέλλον, αυτό το project.
Budrum Setlist:
The Risen And The Fallen
Admetus
Medusa’s Lair
Lethe Ages Like Utopia
Shadow Of The Horn
Επόμενοι στην σειρά οι Likno, μία μπάντα που μπήκε δυναμικά στην μεταλλική μας κοινότητα, με back to back δίσκους τα δύο τελευταία χρόνια και με πολύ καλές κριτικές, αυξάνοντας έτσι την προσμονή μου να τους δω από κοντά. Χωρίς καθυστέρηση, εκεί γύρω στις 21:30, οι Κοζανίτες black metallers ανέβηκαν στην σκηνή και ένα Σκανδιναβικό black «ψύχος», άρχισε να κυριεύει την ατμόσφαιρα του venue. Ο ήχος δεν έχασε την δυναμική του, ενώ το κοινό έδειχνε να γουστάρει αυτό το old school black metal αίσθημα, με τις αλληλεπιδράσεις με το σχήμα να αυξάνονται σιγά σιγά. Πολύ πιο «ωμοί» στον ήχο τους, άψογα στημένοι και άριστα προβαρισμένοι, οι Likno έδειξαν από την αρχή τις «ορέξεις» τους, προσφέροντας αγνό (όσο μπορεί να είναι), τίμιο, παραδοσιακό black metal, έτσι όπως το γνωρίσαμε από τα μεγαθήρια των βόρειων χωρών. Και είναι πραγματικά υπέροχο, να βλέπεις μια τέτοια σκηνή που είχε βαλτώσει, να «ανανεώνεται» και να μεγαλουργεί ξανά, με νέα σχήματα γεμάτα μεράκι, πάθος και ενέργεια. Και οι Κοζανίτες τα διέθεταν όλα τα παραπάνω, πέρα από το αδιαμφισβήτητο ταλέντο τους.
Προφανώς και το τελευταίο τους πόνημα «Summit And Trench» ήταν στο επίκεντρο, με την μπάντα να αποδίδει άρτια και τα 3 κομμάτια του δίσκου, ενώ στον υπόλοιπο χρόνο που είχαν στην διάθεσή τους, επέλεξαν να μας «ταξιδέψουν» στις μεγαλύτερες μουσικές «στιγμές» του ομώνυμου ντεμπούτου τους, τα «Likno», «Void» και «Birth», με το τελευταίο να αποτελεί το πιο ιδανικό κλείσιμο, μιας συγκλονιστικής βραδιάς. Και πραγματικά, οι Κοζανίτες ήταν εξαιρετικοί καθ’ όλη την διάρκεια του show, έπαιζαν σαν να ήταν βετεράνοι και απέδειξαν περίτρανα ότι το μέλλον τους ανήκει. Όσο για τους θεατές, νομίζω ότι τα χαμόγελα στα πρόσωπά τους, ήταν ο πραγματικός «καθρέφτης» του τι βίωσαν κατά την ζωντανή εμφάνιση των Likno. Όπως και το solo project Budrum, έτσι και οι Likno αξίζουν την προσοχή μας και διαθέτουν το ταλέντο και την όρεξη, ώστε να ξεχωρίσουν στον χώρο τους. Δυνατή εμφάνιση, λογικός ο «θόρυβος» γύρω από το όνομά τους.
Likno Setlist:
Likno
Void
From Summit To Trench
Turning The Blind Eye
Telma
Birth
Για τους Kawir, δεν νομίζω ότι χρειάζονται πολλά λόγια. Μία μπάντα με 30+ χρόνια στην «πλάτη» στον extreme χώρο, από τις παλιές «καραβάνες» της ελληνικής black metal σκηνής, που βοήθησαν στην εδραίωσή της, και με έναν δίσκο απαράμιλλης black «ομορφιάς», όσο και cult, όπως το “To Cavirs”, νομίζω ότι δεν χρειάζεται και την δική μου «θριαμβολογία», για να γίνει γνωστή. Το έχει κερδίσει με το «σπαθί» της όλα αυτά τα χρόνια, το έχει «χτίσει» με κόπο, σκαλί σκαλί, αψηφώντας τις «κακοτοπιές» και κυνηγώντας τα «όνειρά» της. Η 30στη επέτειος του εμβληματικού ντεμπούτου τους, ήταν η κατάλληλη ευκαιρία, ώστε οι «Κάβειροι» να στήσουν και πάλι, τον δικό τους ιεροτελεστικό «χορό». Έναν «χορό», που έχει τις «ρίζες» του σε παγανιστικές δοξασίες, σε ένα occult black metal «όραμα» με folk προεκτάσεις, αρχαίων ένδοξων εποχών. Εποχών, που οι μύθοι τους κατορθώνουν να μένουν «ζωντανοί» ως τις μέρες μας, ίσως επειδή είναι ότι πιο αυθεντικό, έντιμο και αγνό έχουμε γνωρίσει μέχρι σήμερα.
Λίγο μετά τις 22:30, οι «ιέρειες» εμφανίστηκαν στην σκηνή του Temple, κρατώντας ομοιώματα σελήνης, σηματοδοτώντας την έναρξη της ιεροτελεστικής «πράξης» των Αθηναίων θρύλων. Σαν μια αρχαία τραγωδία, σαν ένα ξακουστό Διονυσιακό γλέντι, η εμφάνιση των Kawir έμοιαζε ικανή να σε «ταξιδέψει» στην μαγεία των αρχαίων παγανιστικών χρόνων, να σε μυήσει στην μυσταγωγία των ξακουστών αρχαίων ιερών τελετών. Ήδη από το εναρκτήριο “Hymn To Zeus”, ο πήχης είχε ανέβει ψηλά, με τους Αθηναίους να κάνουν δυναμική εκκίνηση με το ομώνυμο “To Cavirs”. Ο ήχος ήταν κρυστάλλινος, σχεδόν «θεϊκός», αναδείκνυε όλη την ουσία της «ιεροτελεστίας» του σχήματος, ενώ οι παρευρισκόμενοι έδειχναν να «χάνονται» στον παγανιστικό black metal «κόσμο» των Kawir, χωρίς να κοιτούν πίσω. Οι Διονυσιακές μελωδίες και η όρεξη της μπάντας, είχαν κατορθώσει να «κάμψουν» τις όποιες αμφιβολίες των θεατών, «οδηγώντας» τους πλέον σαν άλλοι «Κάβειροι» στην ουσία της «τελετής». Εξαιρετικά στημένοι και προσηλωμένοι στο βαρυσήμαντο «έργο» τους, άρτιοι παικτικά και με φοβερή διάθεση, οι Kawir συνέχισαν με το “Hekate And Ianos”, αποδεικνύοντας ότι βρίσκονται σε τρομερή κατάσταση. Όπως επίσης και οι οπαδοί στην αρένα, οι οποίοι «λυμένοι» πλέον, άρχισαν να «πρωταγωνιστούν» σιγά σιγά σε αυτό το Διονυσιακό «γλέντι».
Με τους Αθηναίους pagan blacksters να έχουν «ζεσταθεί» για τα καλά, σειρά πήρε το “Hermes (The Psycopomp)”, ενώ η πρώτη μεγάλη στιγμή της βραδιάς, πήρε «σάρκα και οστά» στο “Daughters Of Night”, όταν ο Ιαπετός, ο πρώτος τραγουδιστής των Kawir, πήρε τα «ηνία» του μικροφώνου και ξεσήκωσε το κοινό. Ένα κοινό, που στο άκουσμα του “Persefoni”, άρχισε να παραληρεί, ενώ ο Ιαπετός «σκορπούσε» τα μαύρα «ξόρκια» του, προς κάθε κατεύθυνση μέσα στο venue. Οι Αθηναίοι όμως ήταν σε μεγάλο βράδυ, είχαν τρομερή ενέργεια, ενώ μπορούσες να διακρίνεις την «φλόγα» στα μάτια τους. “Artemis” για την συνέχεια και ο Porphyrion επέστρεψε στο μικρόφωνο, ενώ οι παρευρισκόμενοι φώναζαν ρυθμικά το όνομα της μπάντας. Το “Nyx” σήμανε και το τέλος της επετειακής «τελετής», με το “Hymn To Seline” να κλείσει ιδανικά το “To Cavirs” και να αποτελεί την κατάλληλη αρχή, για το επερχόμενο pagan black «μακελειό». Νομίζω ότι δεν μπορούσα να φανταστώ καλύτερη επετειακή εμφάνιση για το ντεμπούτο των Kawir, από αυτό που αντίκρισα την Δευτέρα το βράδυ. Και η συνέχεια, ήταν ακόμη πιο μυσταγωγική, ακόμη πιο ενδιαφέρουσα!
Υπό τους ήχους της φλογέρας του «Πάνα», το “Hymn To Apollo” έμοιαζε το πιο ιδανικό «ξόρκι», με τους Manos Six και Αλέξανδρο (των Macabre Omen), να συνοδεύουν τους Kawir στην συνέχεια αυτής της βραδιάς. Φοβερή, μυσταγωγική εκτέλεση, γέμισε το κοινό με «ρίγη» συγκίνησης και ανέδειξε ένα μικρό «κομμάτι» του μεγαλείου των Αθηναίων θρύλων. “Ophiolatreia” και «μακελειό» στην αρένα, όντας ίσως η πιο εκρηκτική στιγμή του show. Σειρά για ακόμη έναν «βαρβάτο» black «ύμνο», το “Cosmic Verve”, με τους οπαδούς να «χτυπιούνται» αλύπητα. Ίσως ήταν η πρώτη φορά, που ένα τόσο ασφυκτικά γεμάτο venue, δεν με κούρασε, αλλά αντιθέτως με «γοήτευε» και με κρατούσε σε εγρήγορση, μέχρι το τέλος αυτού του show. Σειρά για το “Hymn To Winds”, με το σετ να παίρνει την μορφή ενός best of, ενώ η εκτέλεση του “Dionysos” βρήκε την μπάντα στο peak της βραδιάς. Η παρουσία του Manos Six και Αλέξανδρου έμοιαζε επιτακτική για το “Xaire Trimorfi Thea”, κάνοντάς το πιο επικό, ενώ στο “Agamemnon”, οι Kawir, όσο και το κοινό, έδωσαν ρεσιτάλ. Και τι έμεινε για το τέλος; Τι άλλο θα μπορούσε να κλείσει, μια τέτοια βραδιά; “Xaire Bakxe”, αυτό ακριβώς και τίποτα άλλο! Μια μαγική στιγμή, όλη η ουσία του pagan black metal των Αθηναίων, συμπυκνωμένη σε περίπου 7 λεπτά. Μια μεγαλειώδη εκτέλεση, ενός ύμνου του «σκοτεινού» ήχου, μια ιστορική στιγμή της ελληνικής black metal σκηνής, από μία μπάντα που έβαλε το «λιθαράκι» της, σε αυτό το «οικοδόμημα». Χαρά, απόλαυση, ικανοποίηση, αυτό συναντούσες στα βλέμματα των οπαδών, κατά την έξοδό τους από το Temple. Και αυτό το κατάφεραν οι Kawir, η «ιεροτελεστική» μουσική τους, το μυσταγωγικό show τους, η pagan/black «φλόγα» στα μάτια τους. Οι Αθηναίοι ήταν συγκλονιστικοί, ισοπεδωτικοί, πετούσαν «φωτιές». Μιλάμε για ένα show, αντάξιο των 30στων γενεθλίων, ενός τόσο σημαντικού δίσκου της ελληνικής black metal σκηνής. Εάν αξίζει να δείτε τους Kawir; Μα, τι συζητάμε τώρα; Εννοείται! Μιλάμε για την απόλυτη μυσταγωγία, για ζωντανές εμφανίσεις βγαλμένες από Διονυσιακές «τελετές». Μιλάμε για εμπειρίες ζωής. Αντέχεις να τις χάσεις ή θες να τις ζήσεις στο έπακρο;
Kawir Setlist:
Hymn To Zeus (Intro)
To Cavirs
Hekate And Ianos
Hermes
Daughters Of Night
Persefoni
Artemis
Nyx
Hymn To Seline (Outro)
Hymn To Apollo
Ophiolatreia
Cosmic Verve
Hymn To Winds
Dionysos
Xaire Trimorfi Thea
Agamemnon
Xaire Bakxe
Η αρχή του 2026, τουλάχιστον συναυλιακά, έθεσε πολύ ψηλά τον πήχη, από πολύ νωρίς. Δεν ξέρω αν θα υπάρξει και επόμενη βραδιά, που θα με γεμίσει με αντίστοιχα «ρίγη», όμως η συγκεκριμένη εμφάνιση των Kawir, θα μείνει βαθιά χαραγμένη στο μυαλό μου και θα έχει ψηλή θέση, στην λίστα με τις καλύτερες συναυλιακές στιγμές της χρονιάς που διανύουμε.
