Το συναυλιακό σεργιάνι στο Βορρά συνεχίζεται και το προγραμματισμένο live των Jacks Full και Limp Project με έφερε στο Rover Bar στα Λαδάδικα. Στη γνωστή συνοικία της Θεσσαλονίκης η τουριστική επέλαση έχει αφήσει τις έντονες πατημασιές της, συγκριτικά με την τελευταία φορά που επισκέφτηκα την πόλη. Kάποιοι χώροι όμως σαν το Rover, το Eightball και μερικά ακόμα αξιόλογα στέκια μοιάζουν με το γαλατικό χωριό που αντιστέκεται στην τουριστική ομογενοποίηση και προσπαθούν να διατηρήσουν τον αρχικό χαρακτήρα της περιοχής.
Μιλώντας για το Rover, είναι αυτό το bar με τη μικρή σκηνή στη γωνία και τη ζεστή ατμόσφαιρα που βλέπεις σε ξένες ταινίες ή ντοκιμαντέρ και ευχόσουν να το είχες στην πόλη σου. Ε, λοιπόν υπάρχει και αξίζει να το επισκεφθείς, καθώς σε εβδομαδιαία σχεδόν βάση δίνει βήμα σε εγχώριες και ξένες μπάντες να παίξουν τη μουσική τους κι εμείς να γουστάρουμε μαζί τους. Ήθελα να παρακολουθήσω ξανά ζωντανά τους Jacks Full, ειδικά μετά την ακρόαση του πρόσφατου και εξαιρετικού “Loud Minority”, ενώ η περιέργειά μου για τη μουσική των Limp Project ικανοποιήθηκε απόλυτα στο τέλος της βραδιάς.
Jacks Full
Σε μια παράδοξη αντιστροφή της σειράς εμφάνισης, πρώτοι πάτησαν το σανίδι οι Jacks Full οι οποίοι επρόκειτο να μας παρουσιάσουν ζωντανά το τρίτο studio album τους που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό, καθώς και κάποια επιλεγμένα τραγούδια από την υπόλοιπη δισκογραφία τους. Η τριάδα των Σπάθα, Απαρτόγλου και Τάνη όρμησε με το “Ghost” από το ντεμπούτο τους και παρά την πενιχρή μέχρι εκείνη τη στιγμή προσέλευση, το απέδωσαν εξαιρετικά με απόλυτο επαγγελματισμό. Ήχος μασίφ και δέσιμο μπάντας αξιοπρόσεχτο, που κρύβουν πίσω τους χρόνια προβών και ζωντανών εμφανίσεων. Με το ρυθμικό “Ambition” επισκέπτονται για πρώτη φορά το τελευταίο τους πόνημα και ζεσταίνουν τους σβέρκους μας. Μου άρεσε πολύ στο δίσκο, live όμως ακούγεται ακόμα καλύτερο.
Παλιά και νέα τραγούδια εναλλάσσονται ιδανικά και ανεβάζουν τη διάθεση στα ύψη, ειδικά από το μέσον του set τους και μετά που η παρουσία του κοινού αυξήθηκε αισθητά. Ο Νίκος Σπάθας στην κιθάρα έσπειρε αβέρτα solos και riffs, εγγυημένα φράγκα στην τράπεζα η μελωδική φωνή και οι μπασογραμμές του Μιχάλη Απαρτόγλου, ενώ η ορμή του Άγγελου Τάνη στα τύμπανα, ανόθευτη και ασίγαστη. Ηard / heavy rock με grunge στοιχεία και blues καταβολές είναι η μουσική πρόταση των Jacks Full. Αν τα προσθέσεις στη δεδομένη τεχνική αρτιότητα, μιλάμε για εγγυημένο μείγμα μουσικής απόλαυσης και live ξεφαντώματος. Νομίζω ότι τα φρέσκα “Godskin”, “Black Sheep” και “Loud Minority” θα πιάσουν στασίδι στα μελλοντικά τους setlist. Ειδικά το τελευταίο με το δυναμικό heavy-blues riff του με έστειλε την επομένη να ψάχνω κολλάρο για τον αυχένα!
Έφτασαν στο τέλος με ένα τραγούδι που τους χαρακτηρίζει ως συγκρότημα, όπως μας πληροφόρησε από μικροφώνου και ο Μιχάλης. Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω καθώς το “Whatever”, από τον ομώνυμο δεύτερο δίσκο, έριξε την αυλαία της εμφάνισής τους και εδώ μιλάμε για ένα τραγούδι που ανήκει χωρίς πολλά λόγια μεταξύ των καλυτέρων που έχουν γραφτεί την τελευταία δεκαετία από ελληνική μπάντα. Τόσο απλά! Η περιοδεία τους συνεχίζεται στα Βαλκάνια, πριν επιστρέψουν για μερικά ακόμα live στη χώρα μας. Αδράξτε την ευκαιρία και απολαύστε τους, όπου τους πετύχετε. Μην μου πείτε μετά, ότι δεν σας το σφύριξα…
Jacks Full setlist:
Ghost
Ambition
Free From the Puppet String
Justice Gone Astray
Godskin
Freedom Has A Price
Copium
My Own Kind
Blue
The Runback
Soul Shackle
Loud Minority
Black Sheep
Whatever
Limp Project
Το περσινό EP των Limp Project “Part Of Existence”, δεν το είχα πάρει εγκαίρως χαμπάρι. Πολύ κακώς θα πρόσθετα και με αφορμή τη συμμετοχή τους στο συγκεκριμένο live, προσπάθησα να καλύψω το κενό με αρκετές ακροάσεις της μουσικής τους. Σας προτρέπω να κάνετε το ίδιο, όπως και με το σύνολο της δισκογραφίας τους, γιατί εδώ μιλάμε για ταλαντούχους μουσικούς μου αναμειγνύουν ιδανικά την αγάπη τους για το metal, το progressive rock, την ψυχεδέλεια και το alternative rock. Υψηλών απαιτήσεων τα τραγούδια τους και η περιέργεια από μεριάς μου για το πώς θα αποδοθούν επί σκηνής, νομίζω δικαιολογημένη.
Από την πρώτη νότα όμως έδειξαν τις προθέσεις τους και το αδιαμφισβήτητο χάρισμα που έχουν ως σύνολο. Θέλει κότσια άλλωστε να διασκευάσεις το “Open Car” των Porcupine Tree και οι Limp τα διαθέτουν στο έπακρο. Μέχρι και τη μουσική των Sleep Token κόντεψα να συμπαθήσω, με τη δική τους πρόταση στο “Hypnosis”. Εκεί όμως που παίζουν τα ρέστα τους οι Θεσσαλονικείς και κερδίζουν άνευ αγώνα, είναι στα δικά τους έργα. Υποβλητική η ατμόσφαιρα και η μελωδικότητα του “Digging”, που καθήλωσε. Τα μοιρασμένα φωνητικά ανάμεσα στον Λεωνίδα και τη Ζωή, απόλυτα ταιριαστά για το ύφος τους, όπου η σύμπραξη μελωδίας και επιθετικότητας προσφέρουν εξαιρετικούς μουσικούς καρπούς.
Και αν η αιθέρια και αψεγάδιαστη χροιά της Ζωής, μού ήταν ήδη γνωστή από προηγούμενο live που την παρακολούθησα μαζί με τους Longshots, ο Λεωνίδας στο έτερο μικρόφωνο με έστειλε για βρούβες Νοέμβρη μήνα στον Χορτιάτη, με την εύστοχη εναλλαγή από καθαρά φωνητικά σε growl ξεσπάσματα, όπως αυτά του “ Part of Existence”. Κιθάρα, μπάσο, τύμπανα από τα υπόλοιπα παιδιά σε εξίσου υψηλό επίπεδο και μια εμφάνιση στο σύνολό της που άφησε άπαντες ικανοποιημένους. Επικροτώ και αναμένω επανάληψη!
Limp Project setlist:
Crumbling Faith
Impetus
Digging
Part of Existence
Open Car (διασκευή Porcupine Tree)
Hypnosis (διασκευή Sleep Token)
Designed to Aggravate
Ως αποφώνηση της βραδιάς θα κρατήσω στα θετικά την super απόδοση και των δύο συγκροτημάτων, την αδιάκοπη ευχαρίστηση που μας πρόσφεραν καθώς και την έμπρακτη στήριξη του live από τα μέλη αρκετών τοπικών μπαντών, μέσω της φυσικής τους παρουσίας στο Rover. Από την άλλη η μειωμένη προσέλευση του κοινού, μου γέννησε ανάμεικτα συναισθήματα. Ναι ήταν Τετάρτη βράδυ, ναι ήταν εργάσιμη η επομένη, ναι ήταν μέρα βροχερή. Από την άλλη μιλάμε για ένα live με εισιτήριο υπέρ του δέοντος τίμιο, σε μια πόλη του ενός εκατομμυρίου, φίσκα από νεολαία. Do the math και κράτα μια πισινή την επόμενη φορά που θα με πεις γκρινιάρη…
Φωτογραφίες: Γιώργος Μπατσαούρας
