Με μια πραγματικά άκρως ενδιαφέρουσα βραδιά, ξεκίνησε η συναυλιακή σεζόν για τον γράφοντα, έχοντας την δυνατότητα να απολαύσω ένα άκρως ελκυστικό “πακέτο” από τρία μουσικά σχήματα, τα οποία πλαισίωσαν το line up του Black Rose Fest III, στο Aux Club της Αθήνας.
H σύμπραξη τριών από τα πιο ελπιδοφόρα σχήματα του σκοτεινού gothic/doom χώρου, πραγματικά μας χάρισε μια πανδαισία ήχων και σκοτεινών διαθέσεων, με τα συγκροτήματα των The Illusion Fades, Ventirati και Inner Missing να αφήνουν υποσχέσεις για το μέλλον της μουσικής που αγαπάμε και στηρίζουμε όλα αυτά τα χρονιά, απολαμβάνοντας τελικώς ένα φεστιβάλ αξιώσεων με έντονο συναισθηματικό χαρακτήρα.
Την έναρξη αυτού του event ανέλαβε η ιστορική μπάντα των The Illusion Fades, του όποιου η πορεία είναι μακρά στα μονοπάτια της εγχώριας underground dark/gothic σκηνής. Το σχήμα λίγα λεπτά μετά τις 21:00 ανέβηκε στην σκηνή του Aux Club, με δυναμισμό παίζοντας μερικές από τις πιο μεγάλες τους επιτυχίες (“Blue Angel”, ”Fear Of Love”), δυστυχώς όμως ο ήχος δεν ήταν σύμμαχος τους με αποτέλεσμα να μην ξεδιπλώσουν όλες τους τις μουσικές τους αρετές.
Το σχήμα σε πολύ καλή κατάσταση, με την προσθήκη στα τύμπανα του Κώστα Παπακώστα και με οδηγό την μοναδική φωνή του Γιώργου Δέδε (ιδρυτικό μέλος και τραγουδιστής) να είναι ενδεικτική και χαρακτηριστική του πάθους του συγκροτήματος που έπαιξε με όλη του την “καρδιά”, ερμηνεύοντας μερικές από τις πιο μεγάλες τους στιγμές “Dead White Snow”, “Dead And Burried”, “Highway 666”, “Dark Rain” και “Valentine”(από την πρώιμη δισκογραφία τους), ολοκληρώνοντάς μια τίμια και μεστή εμφάνιση. Το ζεστό χειροκρότημα των παρευρισκομένων αποτέλεσε το “κερασάκι” σε μια σχέση αγάπης για μια από τις πιο ιστορικές μπάντες στον χώρο του εγχωρίου gothic rock, που συνεχίζει να μας μαγεύει για πολλές δεκαετίες τώρα, παραμένοντας ακμαίο και δημιουργικό.
The Illusion Fades setlist:
Blue Angel
Fear Of Love
So High
Dead White Snow
Full Of Fire
The Long Journey
Dead And Burried
Sweet Thing 22
Flowers For The Dead
Highway 666
Dark Rain
Valentine
Η βραδιά ήδη προμηνύονταν θερμή, μετά και από την παρουσία των The Illusion Fades, που είχαν ζεστάνει το κοινό και φυσικά η σειρά για τους ανερχόμενους Ventirati ήταν γεγονός, μια μπάντα που αν και τα βήματα τους βρίσκονται πίσω στο παρελθόν, το μέλλον τους είναι ακριβώς μπροστά και σε εξέλιξη. Ήδη η παρθενική τους δουλειά “Victorian”, έχει κερδίσει τις εντυπώσεις, αναδεικνύοντας απλόχερα τις προοπτικές του σχήματος.
Με αρκετές αλλαγές στο line up τους το τελευταίο εξάμηνο και με τις προσθήκες του Σπύρου Χονδρογιάννη στα τύμπανα και του Γεώργιου Σχοινά στις κιθάρες, η παρέα των Ventirati, δείχνει έτοιμη να κάνει τα επόμενά της βήματα στον χώρο του σκοτεινού ήχου.
Δυναμικοί και με έντονη έμφαση στα μελωδικά σημεία, ακροβάτησαν ιδανικά στο πειραματικό dark/goth rock τους, ξετυλίγοντας τις επικές και μεγαλειώδεις στιγμές τους με “ The Book Of Lies Ch 25, 29” , “Victorian Night” και “Myrtale” ενώ αύξησαν την ένταση στις κιθάρες και τον ρυθμό, τονίζοντας την σκοτεινή τους διάθεση και αύρα, με τα ”Tarantella” και “Sin City” (αγαπημένο), δίνοντας μια πινελιά από Dark Amerikana, που τους αρμόζει ιδανικά.
Θα τολμούσα να πω ότι στην σκηνή οι Ventirati, τα έδωσαν όλα, είχαν πάθος και διάθεση και πραγματικά απογείωσαν τις επιλογές τους με αποκορύφωμα την εξαιρετική διασκευή στους The Mission (“Naked And Savage”) και το δυναμικό τελείωμα του προγράμματός τους με το “Zephyr”, το οποίο έκλεψε τις εντυπώσεις.
Πραγματικά μια αξιέπαινη και ώριμη προσπάθεια που χειροκροτήθηκε με θέρμη από το κοινό που απόλαυσε κάθε στιγμή των Ventirati, οι οποίοι άφησαν αρκετές υποσχέσεις για το παρόν και το μέλλον τους.
Ventirati setlist:
The Book Of Lies Ch 25, 29
Myrtale
Dead Man
Victorian Night
Tarantella
Rats Of Ugarit
Sin City
Ventirati
Naked And Savage (The Mission cover)
Zephyr
Η βραδιά όμως δεν είχε ολοκληρωθεί και κανένας δεν ήταν έτοιμος να υποδεχθεί αυτό που μας περίμενε για το υπόλοιπο της βραδιάς. Το δίδυμο των Inner Missing είχε καταφτάσει με “άγριες” διαθέσεις, για να μας δώσει την χαριστική βολή.
Σίγουρα, μακριά από το γοτθικό rock των προηγούμενων δυο σχημάτων, οι Inner Missing, ανέδειξαν την μελαγχoλία τους με πιο τραχύ και ατμοσφαιρικό τρόπο, φλερτάροντας με το gothic / doom, των 90’s, αποδίδοντας εξαιρετικά επί σκηνής. Σίγουρα μπορεί τα προηχογραφημένα μέρη τους να ήταν πολλά, όμως η δυναμική τους και ο πειραματισμός τους, ήταν αρκετός ώστε οι Ρώσοι να σε κερδίσουν με την επιβλητική παρουσία τους και τους ιδιαίτερους ήχους τους.
Βαρύτονα και οπερετικά φωνητικά εναλλάσσονταν με σκοτεινές μελωδίες και μια ποικιλία ηχοχρωμάτων, έδιναν ένα ερεβώδη χαρακτήρα σε ένα setlist που αγκάλιασε το σύνολο της πλούσιας δισκογραφίας τους.
Ξεχώρισαν τα “Dead Language” ,”Nausea” , “Empty Rooms” ενώ απόλαυσα προσωπικά τα “The Angel’s Game” και “Outposts Of Heaven” που ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα τους, σε μια εμφάνιση που έκανε αίσθηση για την απλότητα του και την αμεσότητα όσο και για εύρος των συναισθημάτων που πρόσφερε, πάντα σε ένα μελαγχολικό και γκρίζο φόντο, μαγνητίζοντας και εγκλωβίζοντας τις πιο βαθιές και σκοτεινές σκέψεις μας, στοχεύοντας και κερδίζοντας την ψυχή και την καρδιά μας, σε μια αλησμόνητη εμφάνιση για τους φίλους του gothic/doom metal ήχου.
Inner Missing setlist:
Dead Language
The Quest
Empty Rooms
The Gift
Nausea
Lifers II
The Answer
At Sea
The Sentinel
The Angel’s Game
Outposts Of Heaven
Συνοψίζοντας, μια πραγματικά όμορφη και συναισθηματική βραδιά με το σύνολο των συγκροτημάτων να δίνει τον καλύτερο εαυτό του, ώστε ο κόσμος να φύγει με ένα μεγάλο χαμόγελο. Τα συγχαρητήρια ανήκουν σε όλους τους συντελεστές του event, με ευχή μου να γίνονται περισσότερες τέτοιες εκδηλώσεις αφιερωμένες στον ατμοσφαιρικό ήχο…
Φωτογραφίες: Γιώργος Μακρής
