Ένα εξαιρετικό και άκρως ενδιαφέρον line up της εγχώριας σκηνής, υπό την αιγίδα του Γρηγόρη Βαρσάμη της EAT METAL RECORDS σε συνεργασία με το “Skyland”, είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν όσοι παρευρέθησαν στον εν λόγω χώρο εκδηλώσεων. Οπαδοί και λάτρεις του είδους της πόλης και της ευρύτερης περιοχής, αλλά και μια ομάδα ανθρώπων που ακολούθησαν την αποστολή από την Αθήνα, είχαν από τη αρχή δώσει ένα διαφορετικό χρώμα στο event. Μετά την επιβεβλημένη επίσκεψη στα τοπικά τσιπουράδικα, ο κόσμος είχε αρχίσει να συρρέει και λίγο μετά τις 8 ακούστηκαν οι πρώτοι ήχοι από την μπάντα που θα άνοιγε το “HEAVY METAL HOLOCAUST FESTIVAL”.
Ο λόγος για τη νεώτερη εκ των τεσσάρων δημιουργηθείσα μπάντα (“Idmon’s Aegis”), με μέλη που έχουν δώσει εδώ και καιρό τα διαπιστευτήριά στα μουσικά δρώμενα μέσω άλλων σχημάτων. Η εμπειρία τους φάνηκε εξ αρχής, όχι μόνο λόγω της προσωπικής τους απόδοσης αλλά και από το άρτιο “δέσιμο” πάνω στη σκηνή, που αντανακλούσε σε ουκ ολίγες ώρες πρόβας και προετοιμασίας. Ο τραγουδιστής άπλωσε από την αρχή όλο το φωνητικό του εύρος ,αλλά και μια εκτεταμένη γκάμα θεατρικών εκφράσεων (οι κραυγές του παροιμιώδεις), ο ντράμερ κόντεψε να ισοπεδώσει τα πάντα και να μας “δώσει τα τύμπανα στα χέρια”, το μπάσο στιβαρό και μετρημένο (όμορφο το solo) και η κιθάρα ξεκάθαρα οδηγός στις περισσότερες συνθέσεις. Με αρωγό τον άψογο ήχο, οι επιλογές βασίστηκαν τόσο στο πρόσφατο album (“Under the Auspices of Idmon”), όσο και σε αυτό που βρίσκεται στα σπάργανα για το 2026 με πέντε παρακαλώ νέα κομμάτια (ένα εκ ων οποίων διπλό). Όσο είναι εφικτό να συμπεράνουμε το νέο υλικό φαίνεται να κινείται σε υψηλότερα επίπεδα και βρίσκει αναμφίβολα τη μπάντα σε παραγωγικό οίστρο. Όλη η δυναμική του παραδοσιακού heavy metal με τις επικές του διαστάσεις εξαπολύθηκε υποδειγματικά και αποτέλεσε το καλύτερο “πρώτο πιάτο” της βραδιάς.
Idmon’s Aegis Setlist:
Ad Gloriam
Madness of Proetides
Accurst Play
Triple Prodigy
Ceryneian Hind
Victa Iacet Virtus
Enceladus
Act of Pythian God (I + II)
Divine Providence
Fare to Fame Eterne
Η σκυτάλη δόθηκε χωρίς καθυστέρηση σε μια ακόμη νεοφερμένη μπάντα (“Stygian Path”), που έκανε αισθητή την παρουσία της με τη πρώτη δισκογραφική δουλειά το 2025 και καλλιέργησε άμεσα προσδοκίες. Ο ήχος απέκτησε περισσότερο βάθος, οι συνθέσεις (ιδιαίτερα οι μακροσκελείς) ξεδιπλώθηκαν πλούσιες σε εναλλαγές ρυθμών και διαθέσεων, ενώ το λυρικό στοιχείο έκανε την εμφάνισή του, με τα φωνητικά να συνδράμουν ιδιαίτερα σε αυτό. Η περιήγηση σε φανταστικούς κόσμους μυστηρίου και πολεμικών κατορθωμάτων είχε προφανώς την τιμητική του και οι “Stygian Path” με την απόδοσή τους, δεν δυσκολεύτηκαν να μας ξεναγήσουν δημιουργώντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Την “μερίδα του λέοντος” στο setlist είχε αυτονόητα το “The Lorekeeper”, ενώ κάπου στο μέσον ως μικρή έκπληξη προστέθηκε η διασκευή του “Days of High Adventure” των “Doomsword”. Το ελαφρώς πιο συναισθηματικό τους ύφος πάντως (αν και τα περισσότερα συγκροτήματα του festival ανήκουν στον παραδοσιακό πυρήνα του metal) και η σειρά εμφάνισης που επιλέχθηκε, δεν άφησε περιθώρια να γίνει μονότονη η βραδιά.
Stygian Path Setlist:
Rhapsody XXII: The Eagle and the Lion
Unholy Land
Le Chateau du Deuil
Days of High Adventure (“Doomsword” cover)
Tides of Time
Prometheus
Έφτασε η στιγμή να ξεθαφτούν τα τσεκούρια του πολέμου για τα καλά με τους “Dragon Skull” να ανεβαίνουν στη σκηνή και σε σύντομο χρονικό διάστημα να πλημμυρίσουν με την ακατάπαυστη ενέργειά τους το “Skyland”. Το ασίγαστο πάθος τους μεταδόθηκε άμεσα στους παρευρισκόμενους, που όσο περνούσε ο χρόνος συμμετείχε όλο και περισσότερο, καθώς η έξαψη της βραδιάς κορυφώνονταν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η μπάντα απολάμβανε ιδιαίτερα την παρουσία της σκηνή με καταλύτη την όλο και αυξανόμενη αποδοχή του εξαιρετικού “Chaos Fire Vengeance”. Με κεκτημένη ταχύτητα εξωτερικεύθηκε όλο το σθένος και η πυγμή του μαχητή, οι δράκοι εξημερώθηκαν και το αστείρευτο ατσάλι χύνονταν γενναία στην ατμόσφαιρα. Σαν ευγενείς βάρβαροι σε ένα μακάβριο τοπίο εκτέλεσαν με άνεση κομμάτια του album (εμφατικό το ξεκίνημα με τα τρία πρώτα κομμάτια του), ενώ και από το EP δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα δύο πιο εμβληματικά. Η χρονική στιγμή τους βρίσκει σε φοβερή φόρμα, η όρεξη δεν λείπει και το μέλλον στα επικά μονοπάτια του παραδοσιακού metal τους ανήκει.
Dragon Skull Setlist:
Brethren
Dragon Riders
Skull Crusher
Skeleton Hand
Shield Maiden
War Drums
Barbarians
Blood and Souls
Dragonskull
Ο επίλογος της βραδιάς γράφτηκε με τo πιο ιστορικό από τα συγκροτήματα που απάρτιζαν το line up και δικαίως δόθηκε ο τελευταίος “λόγος” στους “Convixion”. Έχοντας περίπου 20 χρόνια μουσικής ζωής κολλώντας βαρύτατα “ένσημα” στο thrash ιδίωμα, αν και πέρασαν αρκετά χρόνια από τη τελευταία τους δισκογραφική δουλειά, απέδειξαν ότι παραμένουν ακμαίοι και ορεξάτοι. Τα τσεκούρια των υπόλοιπων συντελεστών θάφτηκαν, αλλά το πατημένο γκάζι και ο ρυθμός πολυβόλου που ακολούθησε στο χωρίς ανάσα “πρόγραμμά” τους, δεν άφησε κανέναν ανεπηρέαστο. Ο frontman έδινε ακούραστα την ψυχή του, ο κόσμος σε αγαστή συνεργασία με την μπάντα είχε στήσει το δικό του πανηγυράκι, η εκτόνωση έφτανε ταβάνι και όλα γύρω είχαν πάρει έναν τρελό, αδύνατον να ελέγξεις ρυθμό. Όποια ικμάδα ενέργειας διοχετεύθηκε μέχρι τέλους αδειάζοντας όποια “αποθέματα” και στο χρόνο που τους αναλογούσε εκτέλεσαν χωρίς διαλείμματα δεκατρία ολόκληρα κομμάτια. Μεταξύ τους το ιστορικής σημασίας πρώτο κομμάτι της μπάντας (“Avenger”), αλλά κι ένα καινούριο ακυκλοφόρητο με τίτλο “Divine Dichotomy”. Ο καταιγιστικός τους χαρακτήρας ισοπέδωσε ότι είχε μείνει όρθιο στο “Skyland”, σαν εγγυημένο “κερασάκι”, επιστέγασμα μιας πλούσιας και συναρπαστικής βραδιάς.
Convixion Setlist:
Tomorrow’s Yesterday
Matter of Faith
Fist of Agony
Made of Steel
Days of Steel, Nights of Wrath
Divine Dichotomy
From Within
Wings of Vengeance
Sacrifice the Will
Metal Sacrifice
Avenger
Into the Crypts of Rays
Drink Metal
Πολλά συγχαρητήρια στους διοργανωτές αλλά και τους συντελεστές στον ήχο για μια βραδιά που κύλησε άψογα σε όλα τα επίπεδα. Η επιλογή του line up από μπάντες που κυκλοφόρησαν album το 2025 και κάνουν τα πρώτα τους βήματα με αξιόλογες συστάσεις αλλά κι ένα όνομα με ιστορία στο χώρο ήταν η ιδανική. Το κύμα δε των αλλεπάλληλων old school metal κυκλοφοριών, με έντονο επικό άρωμα που συντελείται στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, άφησε το δικό του αντιπροσωπευτικό δείγμα κι έδωσε το έναυσμα για ανάλογη πληθωρική συνέχεια.
