GUITAR EXPERIENCE 3: Bob Saganas – Κώστας Σαμπάνης – Κώστας Βρετός (27/11/25) Piraeus Academy

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ

Ένα ακόμα Guitar Experience, το τρίτο κατά σειρά, ολοκληρώθηκε και τείνει να γίνει θεσμός, όπως πρέπει και χρειάζεται η βρίθουσα ταλέντου αλλά και δεξιοτεχνίας, Ελληνική σκηνή, με πρωταγωνιστές που δέον όπως γίνουν γνωστότεροι σε όσους, τυχόν, δεν τους γνωρίζουν όσο αξίζουν και θα έπρεπε.

Η έναρξη της βραδιάς άνηκε στον Bob Saganas, τον, όπως αποδείχθηκε, πιο ομιλητικό εκ των κεντρικών προσώπων της, ένεκα μάλλον και ενός μικρού τεχνικού προβλήματος που έτυχε, αλλά και ξεπεράστηκε γρήγορα. Το «απειλητικό πέπλο» μιας βροχερής νύχτας, περιστασιακά ανησύχησε, τελικά όμως, και ο ίδιος αλλά και οι πολύ καλοί μουσικοί που τον πλαισίωναν, έτυχε να εμφανιστούν σε ένα αρκετά πολυπληθές κοινό, που αδημονούσε από τις πρώτες νότες που δόνησαν το Piraeus Academy.

Με εισαγωγική «οδό» αυτήν του “Are We There Yet”, σε ένα avant-garde, ατμοσφαιρικό ηχοτοπίο και «όχημα» κινούμενο σε μία ατραπό που ταλανιζόταν ανάμεσα σε μία «πολύχρωμη πραγματικότητα» και μία sci-fi διάσταση, όπως και κάποιες από τις συνθέσεις του από τον concept δίσκο που επίκειται (“Explorer”), κατάφερε να μας βάλει αγόγγυστα σε περίοπτη θέση στο ταξίδι του, ονειρικό στο σύνολό του, με τη σύμπραξη όλων των καλλιτεχνών της βραδιάς.

Με άλλοτε πιο μελωδικές και άλλοτε πιο «σκληρές» στιγμές και το tapping του να τραβάει πιο επίμονα τα βλέμματα, παρέθεσε μπροστά στα μάτια μας ένα απολαυστικό set, με highlights την συγκινητική εκτέλεση του “Grey Matter”, αφιερωμένο στον πατέρα του, τη σύμπραξή του με τον Στέφανο Μαραγκό στην κιθάρα και φυσικά τη «χημεία» με τον Αχιλλέα Παπαγρηγορίου στα τύμπανα, με τον οποίο υπάρχει κοινή πορεία δημιουργίας και «μουσικών, ομόκεντρων κύκλων» καλλιτεχνικής υπόστασης.

Bob Saganas setlist:
Are We There Yet
Traveller
Labyrinth
Descending
Time Crystal
Grey Matter
Travel

Ο Κώστας Σαμπάνης, που αν άκουσα ορθά, μας έκανε την τιμή να έρθει από τη Γερμανία, σίγουρα κερδίζει (και) τον «τίτλο» του «ταπεινότερου» πρωταγωνιστή, της κιθαριστικής νύχτας. Το αντιλήφθηκα νωρίς νωρίς, όταν ακόμα ήταν ανάμεσα στους «θαμώνες» του Academy, ευγνώμων για το ιδιαίτερο της σημασίας και σημαντικότητας του συγκεκριμένου event. Δεν άργησε να μας κάνει κοινωνούς, από νωρίς, σε ενδιαφέροντα «μουσικά μονοπάτια», στο δικό του, προσωπικό «μουσικόκοσμο».

Με εξαιρετικά, μελωδικό «μπάσιμο», με το “A Heartbeat Away”, που μου έφερε φευγαλέα στη μνήμη τον Ιρλανδό Τιτάνα της εξάχορδης και τις σπουδαίες στιγμές που αυτός μας χάριζε, ήρθε στην παρέα μας έκδηλα φορτισμένος και συγκινημένος, ευχαριστώντας κόσμο και τριάδα των διοργανωτών. Εκμεταλλευόμενος όλο το μήκος της ταστιέρας, βίωνες, εντονότερα πλέον, το «ταξίδι» που λάμβανε εκφραστικότερη «σάρκα και οστά», καθώς οι συνθέσεις του πρώτου performer, βρήκαν κοινό τόπο με αυτές του «διαδόχου» του.

Έντονα λυρικές, «ηχητικές σκηνές», άρχιζαν να διαχέονται στο χώρο του venue, ενώ τα πλήκτρα σε στιγμές (όπως στα νέα του κομμάτια), πολλαπλασίαζαν τα vibes που άγγιζαν τι αισθήσεις μας, με ένα «μελαγχολικό στοχασμό», μέρος όσων απλόχερα μας μετέδιδε με το παίξιμό του, βριθόμενο μουσικών και συναισθηματικών εικόνων.

Οι διαδρομές των δακτύλων στην ταστιέρα, κέντριζαν το ενδιαφέρον, εντάσσοντάς μας στο όραμά του κατά τη δημιουργία και τον δημιουργικό του οίστρο, συνθέτοντας ένα ακόμα ονειρικό και ταξιδιάρικο πέπλο που κάλυψε το χώρο και το κοινό, καταφέρνοντας να «εξαϋλώσει» τη διάρκεια του σετ, επιταχύνοντας τους δείκτες του ρολογιού, με το κοινό να τον ανταμείβει με θερμότατο χειροκρότημα και με τη συγκίνηση έκδηλη στο πρόσωπό του. Ακόμα ένας μουσικός, που αξίζει να αναζητήσετε δουλειές του.

Kostas Sampanis setlist:
A Heartbeat Away
Birth
Another Winter
Orchid
Until We Meet Again
Farewell

Σε ένα «πλαίσιο», τριών σπουδαίων κιθαριστών, ο Κώστας Βρετός ήταν για μένα μία σπουδαία αποκάλυψη, μία νέα, άκρως ενδιαφέρουσα «μουσική εστία», σε μία βραδιά που δεν υπήρξαν «υστερήσαντες».

Με τα εξαιρετικά, θετικά συναισθήματα για όσα είχα δει συνολικά, με όλους να έχουν ικανοποιήσει πλήρως, ο Βρεττός ήταν εκείνος που με έκανε (αλλά και τους περισσότερους) να μένω αποσβολωμένος για ώρα. Με το εντυπωσιακό παίξιμό του, δίχως πένα (την οποία αναζητούσα με το βλέμμα μου, αδυνατώντας να πιστέψω την …. απουσία της), αδυνατούσα να αποσπάσω το βλέμμα μου από το πως χειριζόταν την κιθάρα, ως ένα αναπόσπαστο μέρος του σώματός του, ως μία φυσική προέκταση της ψυχής του.

Τα χαμόγελα με τα έντονα συναισθήματα, εναλλάσσονταν σε ένα δυνατό, γενικό, μουσικό σκηνικό και οι μικρές, ανεπαίσθητες παύσεις μεταξύ των συνθέσεων, ενέτειναν έτι περαιτέρω αυτή την απόλαυση και τη δράση-αντίδραση, τόσο όσων βρίσκονταν στη σκηνή, αλλά και εκείνων κάτω από αυτήν. Ο εντυπωσιακά, καλός ήχος, καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς, σχημάτισε ένα αρτιότατο και αξιομνημόνευτο, συναυλιακό event. Οι νότες και οι εικόνες που μας πρόσφερε ο Κώστας Βρετός και η παρέα του, συμπλήρωσαν μία αξέχαστη εμπειρία, με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο.

Για ένα κοινό, που σε όλες τις στιγμές της βραδιάς ανταποκρίθηκε, όχι από γενναιοδωρία, αλλά από ειλικρινή και διάχυτη ευγνωμοσύνη, για την ποιότητα του μουσικού βιώματος και την πληρότητα συναισθηματικών εικόνων.

Kostas Vretos setlist:
Intro
Abound in nothing
Never again
Transiently absent
One Step Closer
Drained
One way exit
Now talk to me

Ένα ακόμα Guitar Experience (το τρίτο, κατά σειρά) ολοκληρώθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία (μουσική, ποιοτική και προσέλευσης), φτιαγμένο από ανθρώπους με ταλέντο (Ειρήνη Κετικίδη, Φώτης Δεληνικόλας, Φοίβος Ζαχαρόπουλος) και πάθος για τη μουσική και πρωταγωνιστές μερικούς ακόμα σπουδαίους τέτοιους.

Προσφερόμενο επαγγελματικότατα και με βάση την αρμονική συνύπαρξη ταλαντούχων μουσικών με μεράκι για τον ήχο και θεατών με αγάπη για αυτόν. Ήταν μία ακόμη μάζωξη, μιας ακόμα «παρέας ανθρώπων», που δεν σταματά να στηρίζει την Ελληνική σκηνή και που αναγνωρίζει το αστείρευτο
και εντυπωσιακά «ογκώδες» ποσοτικά και ποιοτικά ταλέντο της, σε μία διοργάνωση που μετράει τρία χρόνια ευτυχίας, γεγονός σημαντικό συνυπολογίζοντας τη μη «εμπορικότητα» του «προϊόντος» του, όσον αφορά στην «έλξη μάζας» οπαδών, όμως όπως αποδεικνύεται, με το μεράκι των διοργανωτών συνεχίζει να θέλγει. Άφησε μελωδίες στα χείλη να σφυρίζονται, για ημέρες ακόμα…..

Φωτογραφίες: Σταύρος Βλάχος

Avatar photo
About Σταύρος Βλάχος 623 Articles
Born in a shiny, Athens West Coast’ s town …. την χρονιά που κυκλοφόρησαν κάποια «μνημεία» της metal και rock (“Let There Be Rock”, “Bad Reputation”, “Sin After Sin”, “Spectres” and “Love Gun”). Πορεύθηκε μεταξύ Metallica, Sepultura, Iron Maiden, Raw Silk, Sacred Reich, Black Sabbath, DIO, Whitesnake, Obituary, Led Zeppelin, Megadeth, Savatage, AC DC και Rainbow, πριν «χαθεί» στον «κόσμο» του Jim Matheos, των Fates Warning και φτάσει να «ανακαλύψει» τον «τόπο» καλύτερων ανθρώπων, μέσω των The Paradox Twin. Ευχαριστεί τον μεγαλοδύναμο που έχει ακούσει live τον DIO, τους Black Sabbath και τους AC DC εν έτει 2009 και που πιτσιρίκος «έλιωνε» τα αγαπημένα του “....And Justice for All”, “Parallels”, “Silk Under the Skin” και “Rust in Peace”. Η ζωή γίνεται ομορφότερη αν στοχάζεσαι ότι «Ἓν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα», και επιχειρείς να εφαρμόσεις το “Carpe Diem”, προσπαθώντας να παραμείνεις άνθρωπος, σε μία εποχή που αυτό φαντάζει η σημαντικότερη πρόκληση και η μόνη «επανάσταση». Αν η ζωή ήταν ταινία, θα έπρεπε να είναι ένα «μείγμα» του «Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών» και της «Λίστας του Σίντλερ» και να «εμποτίζεται» συνεχώς με την πανέμορφη εικονοπλασία του λόγου του Καζαντζάκη στο «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται». Τί κι αν έχει αντικρύσει ουρανούς σε ωκεανούς και πόσες θάλασσες, εκείνος ο μοναδικός, από το μπαλκόνι της παιδικής του ηλικίας στο ορεινό Ρωμανό κοντά στο Σούλι, θα παρέχει πάντα την σημαντικότερη, πιο «μεστή» γαλήνη ψυχής. Όταν δεν ψάχνει μουσικές, θα «σκάει» τη στρογγυλή «θεά», που «εκτόξευσε» ο goat MJ ή θα «ψυχοθεραπεύεται» πάνω σε μία “forty eight”, ατραπό για την «σωτηρία της ψυχής».