Γνωρίζετε το σωτήριο έτος 2000 να έχει κυκλοφορήσει την ημέρα του Halloween πιο ταιριαστό άλμπουμ από το “Midian” των Cradle of Filth;; Βάζω το κεφάλι μου πρόθυμα σε οποιαδήποτε γκιλοτίνα εκεί έξω, πως όχι. Έτσι λοιπόν στις 30 του Οκτώβρη πριν ακριβώς εικοσιπέντε χρόνια οι πύλες της Midian ανοίγουν σαν ουλές που σχίζονται από νύχια άδηλων θεών και μέσω της τερατοπαρέας του Dani Filth, όλα τα ghouls & ghosts, όλα τα απομεινάρια του σκότους ξεπετιούνται μέσα από τα ηχεία του κάθε ανυποψίαστου ακροατή.
Μέχρι την τέταρτη δισκογραφική τους κατάβαση στα σπλάχνα του ανίερου οι Cradle of Filth έμαθαν να παίζουν μαεστρικά στα δάκτυλά τους τα μυστικά του marketing και το Halloween φαντάζει και είναι η ιδανική ημέρα (‘η μάλλον νύχτα) για να παρουσιάσουν στους fans και όχι μόνο, το νέο τους τερατούργημα.
Πριν φθάσουμε όμως στα τέλη του Οκτωβρίου με την υγρασία και τη συργιά του, έχει προηγηθεί η… Πρωταπριλιά όπου η μπάντα από το Ίπσουιτς έχει προχωρήσει σε μια ανακοίνωση για την κυκλοφορία ενός άλμπουμ με τίτλο “Victorian England Under Martian Rule” σε διπλό cd και τετραπλό βινύλιο και με κορυφαίους guest όπως οι Rob Halford, Diamanda Galas, King Diamond. Φυσικά πρόκειται για κάτι το ψευδές και πρωταπριλιάτικο απέχοντας πόρρω της αλήθειας. Τα περιπαικτικά goth “διαολάκια” έχουν σκαρφιστεί μέχρι και το playlist με θέμα τους… δεινόσαυρους και το βιβλίο του Wells “Ο Πόλεμος των Κόσμων”!! Το πιο αστείο είναι ότι πολλοί το χάφτουν όπως τα βατράχια τις μύγες.
Φθάνουμε λοιπόν στην πιο spooky ημέρα του χρόνου και την κυκλοφορία που θα δώσει στους Cradle of Filth την ευκαιρία να υπογράψουν με μια πολυεθνική εταιρεία και να… ξεχυθούν στις μεγάλες αγορές. Αφού επισκεφτούμε τον ψυχίατρό μας είμαστε έτοιμοι να καταδυθούμε στο “Midian”. Ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με τις ιστορίες του και το κυριότερο, τους εφιαλτικά ενδιαφέροντες “χαρακτήρες” του.
“Oh sweet Midian, I burn for thee at heart!”
Η ομίχλη σηκώνεται και σε τυλίγει σα σάβανο, πολύ αργά για να γυρίσεις πίσω. Εκκινούμε με το ερώτημα του ποια είναι επιτέλους η μυστηριώδης όσο και μυθική πόλη που ζει και αναπνέει κάτω από το όνομα Midian! Αυτό το φανταστικό μέρος αναφέρεται στο βιβλίο του Clive Barker που ονομάζεται “Cabal” και είναι το 6ο στη γνωστή σειρά “Τα Βιβλία του Αίματος”. Είναι η υπόγεια πόλη η οποία παρέχει καταφύγιο στους παρίες της κοινωνίας. Για να παίξουμε και με τα σημεία των καιρών, διατελεί μια “Ιθάκη” όσων δεν χωρούν στον κόσμο των “κανονικών”. Φρικιά για τους απ’ έξω, αλλά για την Midian δεν είναι παρά τα παιδιά της. Απόβλητοι, φέρουν τη στάμπα της ράτσας η οποία ακούει στο όνομα “Nightbreed”. Γνωρίζετε ένα φιλμ του 1990 με αυτό ακριβώς τον τίτλο; Αν ναι, τότε πέσατε διάνα διότι διερευνά τα ίδια σκοτεινά οράματα του κυρίου Barker.
Ο δίσκος των Filth έρπεται γύρω από το παραπάνω concept. Το 2012 στο “Empire” o Dani Filth παραδέχεται πως φυσικά και είναι μεγάλος fan του συγγραφέα και αυτών που εκπροσωπεί προσθέτοντας ωστόσο πως το “Midian” φέρει και δε φέρει την ταμπέλα του θεματικού (concept) άλμπουμ. Το κεντρικό μέρος που αναφέρεται ξεκάθαρα στη Midian είναι και αυτό που κλείνει και το δίσκο (Tortured Soul Asylum). Τα υπόλοιπα τραγούδια είναι σαν μια κολεκτίβα ιστοριών χωρίς χρονολογική σειρά γύρω από τα τέρατα που ενεδρεύουν στις σκοτεινές γωνίες αυτού του θεοκατάρατου οικισμού.
Τιτλικά ξεκάθαρο πως το γρήγορο και επιθετικό “Cthulhu Dawn” είναι το μοναδικό τραγούδι που παραστρατεί, που απλώνει τα πλοκάμια του – για να παίξουμε και με τις λέξεις – στην ερεβώδη παραφροσύνη της μυθολογίας του Κθούλου. Ύστερα υπάρχει και το “Ghost in the Fog” το οποίο είναι από τα καλύτερα τραγούδια των βρετανών extreme metallers και δικαίως διαφημίζεται τόσο. Δεν είναι απλώς ιστορία για το βιασμό και φόνο μιας κοπέλας. Ο αγαπημένος της παίρνει τελικά εκδίκηση και αυτοκτονεί για να τον στοιχειώνει για πάντα her ghost in the fog. Το videoclip του έκανε το κομμάτι ακόμα πιο εμβληματικό.
Στο hitaki του “Midian”, όπως και στα “Death Magick for Adepts” και “Tortured Soul Asylum” οι Cradle of Filth κρύβουν ένα guest, έναν άσσο στο μανίκι τους. Σε αυτά τα τρία τραγούδια κάνει αφήγηση ο ανατριχιαστικός Doug Bradley. Δε σηκώνω κουβέντα για τον λειτουργό του πόνου, τον Pinhead από το φρικώδες σύμπαν του “Hellraiser”.
Έντονα ενδιαφέρον είναι πως ο Bradley έχει ενσαρκώσει ρόλο στο “NightBreed” και συγκεκριμένα αυτό του Dirk Lylesberg, μια φιγούρα της Midian που έχει δει με όλα τα μάτια του πολύ περισσότερα απ’ όσα επιτρέπεται σε ένα κοινό άνθρωπο να γνωρίζει. Κατά μια έννοια ο Bradley επαναλαμβάνει το ρόλο του. Επιπλέον η ατάκα του στο “Ghost in the fog” φέρει και Pinhead αναμνήσεις. Το “But oh, no tears please” κλείνει το μάτι στο “No tears, please. It’s a waste of good suffering” που έχει ξεστομίσει με το γνωστό παγωμένο μειδίαμα ο Pinhead στο πρώτο “Hellraiser”. Αυτή είναι η πρώτη αλλά όχι η τελευταία συνεργασία τους. Κάνει διάφορες αφηγήσεις για 3 ακόμα άλμπουμ και μια συλλογή των Filth και μάλιστα τους επισκέπτεται τακτικά στο στούντιο.
Στο “Godspeed on the Devil’s Thunder” του 2008 τα αφηγηματικά μέρη σχεδιάζεται να αναλάβει ένας άλλος θρύλος της horror κουλτούρας, ο Tony Todd που έχει υποδυθεί τον ένα και μοναδικό Candyman. Ωστόσο ο ρόλος του Gilles De Rais, του βυθισμένου στην σαδιστική παράνοια αριστοκράτη, παραείναι διεστραμμένος και ακραίος για τον κύριο Todd που αποχωρεί λόγω περιεχομένου. Έτσι λοιπόν φέρνουν και πάλι τον αχάμπαρο Bradley. Τα ντοκουμέντα με τον Todd υπάρχουν ακόμα στα χέρια του Dani Filth που μάλλον τα έχει αρχειοθετήσει με την περηφάνια πως έχει συνεργαστεί με μερικούς εκ των κορυφαίων του σύγχρονου τρόμου.
Οι Cradle of Filth πετάνε κρυπτικές σπόντες σε μερικά ακόμα τραγούδια, όπως για παράδειγμα στο “Lord Abortion”, μια από τις πιο άρρωστες ιστορίες που έχει γεννήσει ο νους του κοντού, όταν η τότε σύζυγός του, Toni King ρωτάει “Care for a little necrophilia, hmm?”. Είναι ένα γκροτέσκο γνέψιμο στην ταινία “Brazil” του Terry Gilliam. Το πέμπτο στη σειρά τραγούδι του “Midian” είναι από τα πιο σκληρά στην δισκογραφία των Filth και αναδύει μια death/black δυσωδία παλιάς σχολής. Η ιστορία του ακόμα πιο σκληρή. Περιγράφει ένα παιδί που επιβιώνει από τη μητέρα του που επιθυμεί όσο τίποτε άλλο να το αποβάλλει. Το παιδί αυτό μεγαλώνει μολυσμένο ψυχή τε και πνεύματι καταλήγοντας να κατασπαράζει ό,τι αμόλυντο βρίσκεται στο δρόμο του όντας ένας νεκρόφιλος που λατρεύει να βιάζει τα νεκρά σώματα παρθένων κοριτσιών.
Η αγαπημένη δημιουργία του ζοφερού εγκέφαλου των Filth είναι όμως το “Tortured Soul Asylum” με το ξεδιάντροπο Morbid Angel riffing αλλά με συμφωνική επένδυση που είναι καθαρά σήμα κατατεθέν τους. O Dani Filth έχει πει και στο παρελθόν πόσο ευχάριστες αναμνήσεις έχει από την περίοδο των ηχογραφήσεων του “Midian”. “Τότε ξεκίνησε μια πολύ ωραία σχέση με τα Parkgate Studios. “Και καλό να μην έβγαινε, πάλι θα είχαμε περάσει σούπερ ” έχει δηλώσει ένα από τα πιο ταλαντούχα και αναγνωρίσιμα λαρύγγια της metal μουσικής που εκείνο το καλοκαίρι βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να γίνει πατέρας.
Στα Parkgate, τα χαμένα στην αγγλική εξοχή στούντιο, οι Cradle of Filth ηχογραφούν και τα δυο επόμενα τους άλμπουμ και όπως λέει ο Dani Filth, το “Midian” ήταν η απαρχή των καλών παραγωγών της μπάντας. Αναμφιβόλως παρατηρείται μια παραγωγή ακριβή με άφθονα θετικά στοιχεία από τον έμπειρο στη δουλειά του, John Fryer. Οι φήμες τον θέλουν να προσλαμβάνεται γιατί ήταν που είχε καθίσει στην κονσόλα του “Razorblade Romance” των HIM. Αυτό που δε μπορώ να δεχθώ σε μια τέτοια δουλειά είναι το μπερδεμένο αποτέλεσμα στον κιθαριστικό τομέα και σε σημεία που μόνο σα χάβρα ήχων μπορώ να τον αποκαλέσω φέροντας καθαρά θέμα στο mixing. Δίχως αμφισβήτηση παρουσίασε τεράστια βελτίωση σε σχέση με το “Cruelty and the Beast”, δύο χρόνια νωρίτερα.
Από την άλλη μεριά αυτό που κλέβει τις εντυπώσεις είναι το line up και συγκεκριμένα οι προσθήκες. Πρώτα απ’ όλα επιστρέφει ο Paul Allender στην κιθάρα μετά το ντεμπούτο τους, γράφοντας γρήγορα και πιασάρικα riff. Από τη στείρα γη των My Dying Bride πετάει σαν αερικό ο Martin Powell που δε μαγεύει με το βιολί του αλλά αναλαμβάνει τον τομέα των πλήκτρων. Τέλος ο Adrian Erlandsson, ντράμερ των At the Gates, έρχεται να γεμίσει τα τιτάνια παπούτσια του Nick Barker. Τολμώ να πω πως έφτασε σε σημείο να επισκιάσει τον απελθόντα βασανιστή τυμπάνων. Ο τίτλος του “At the Gates of Midian” χρησιμοποιήθηκε σαν ένα inside joke διότι τότε τυπικά βρίσκονταν ακόμα στις τάξεις της σουηδικής death metal υπερμπάντας. Πρόσθεσε σαν guest και την ξακουστή Sarah Jezebel Deva στα γυναικεία φωνητικά και να’ σαι σίγουρος ότι εδώ αντικρίζεις το καλύτερο line up στην ιστορία των Cradle of Filth.
Αυτός που υπερβαίνει τον εαυτό του είναι και ο μικρόσωμος τύπος πίσω από το μικρόφωνο. Ακούς το Dani Filth και σκέφτεσαι πως γίνεται να έχει προσθέσει και άλλους τρόπους έκφρασης στο ρεπερτόριό του. Ουρλιάζει, βρυχιέται, ψιθυρίζει, προσπαθώντας να σκαρφιστεί διάφορους τρόπους για να μην ακούγεται μονοδιάστατος σε σημεία που ίσως υπερβάλει και κουράζει κάπως. Οι στίχοι όμως είναι η σπεσιαλιτέ του και μόνο ακροθιγή δε μπορείς να τον κατηγορήσεις. Ειλικρινά σε θέλει εκείνο τον καιρό να παλεύεις στο ένα χέρι με την air guitar και στο άλλο χέρι να ξεφυλλίζεις το λεξικό με τη συγκέντρωση ενός σατανικού μάγου πάνω από το γριμόριο του. Περιττό να πω πως το στιχουργικό δίνει πόντους στο τελικό εγχείρημα.
Το “Midian” είναι μια σκάλα λιγότερο ακραίο από τα προηγούμενα, δίχως να σημαίνει ότι θα ακούσεις κάτι βουτυρένιο. Δεν προσδιορίζεται από τη συμφωνική υπερβολή του παρελθόντος, δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στην ατμόσφαιρα και έχοντας συνειδητά ή και ασυνείδητα φέρει στα μέτρα του μια όπερα γοτθικού τρόμου. Το “Saffron’s Curse” είναι ένα τρανταχτό παράδειγμα και συγχρόνως μια ηχηρή προειδοποίηση αναμόρφωσης του ήχου τους που τότε άρχιζε να διαφοροποιείται, χαλώντας το μαύρο κραγιόν στα χείλη των παλιών οπαδών τους από τους μορφασμούς της δυσαρέσκειας. Εύκολα μπορεί να αποτελέσει βασικό μέρος ενός soundtrack βικτωριανής ταινίας τρόμου.
Το σκοτεινό παραμύθι του “Midian” ξεδιπλώνεται με την τεχνοπραξία των πλήκτρων με τις κιθάρες. Προσωπικά πιστεύω πως το άλμπουμ παλαντζάρει περισσότερο προς τη κιθαριστική μεριά. Δε γίνεται να μην απολαύσεις τις δισολίες του “Death magick…” ‘η τα σόλο του κινηματογραφικού “Αmor e Morte”. Άξιο αναφοράς και το ρυθμικό “Tearing the veil of Grace”.
Ορθά κοφτά η καθολική επιτυχία των δυο προηγούμενων κυκλοφοριών έχει φέρει άλλο αέρα στις τάξεις των Filth που τους έχει δοθεί η απόλυτη καλλιτεχνική ελευθερία. Φαίνεται ωστόσο στον ορίζοντα πως μπάντα και εταιρεία θα τραβήξουν διαφορετικούς δρόμους μετά το “Midian”. Αυτό θα είναι το τελευταίο άλμπουμ με τη Music For Nations.
Για ένα τόσο ακραίο δημιούργημα καταφέρνει και σκαρφαλώνει στο νο63 των βρετανικών chart. Μετά το “Midian” η συνεργασία με την Epic Records, παράρτημα της τεράστιας Sony είναι γεγονός προσδίδοντας πρεστίζ σε μια extreme metal μπάντα όπως οι Cradle of Filth. Το τι συνέβη αργότερα στο σχήμα από τις φτωχογειτονιές του Ίπσουιτς, είναι μια άλλη ιστορία και λιγότερο παραμυθένια. Όπως και να το κάνουμε εκείνη την αλησμόνητη ημέρα του Halloween το 2000 η ιστορία αναδεικνύει τους Cradle of Filth θριαμβευτές με ένα άλμπουμ που για την πλειοψηφία θεωρείται η κορυφή των πιο ισορροπημένων και ένδοξων εποχών τους.
ΥΓ. To “Her Ghost in the Fog” έχει παίξει στο soundtrack της ταινίας “Ginger Snaps” αλλά και στο soundtrack του video game με τίτλο “Brutal Legend”. Υπεύθυνος για το βιντεοκλίπ του είναι ο Alex Chandon o οποίος βρίσκεται και πίσω από την ταινία με τίτλο “Cradle of Fear”. Ένα από τους βασικούς ρόλους του κατέχει και ο Dani Filth.
ΥΓ1. Ο J.K. Potter έβαλε το χεράκι του στο artwork, ένας ακόμα καλλιτέχνης που η μπάντα και ιδιαίτερα ο τραγουδιστής δηλώνουν οπαδοί.
Κείμενο – Επιμέλεια: Γιώργος Γράντης
