Το κείμενο αυτό έρχεται με καθυστέρηση από την κυκλοφορία του album τον Οκτώβριο, όχι από αδιαφορία, αλλά από έλλειψη χρόνου. Οι κυκλοφορίες είναι πολλές και ορισμένοι δίσκοι δεν «αποκαλύπτονται» στην πρώτη ακρόαση. Το “Duets Special” ανήκει σε αυτή την κατηγορία, χρειάζεται χρόνο για να ακουστεί σωστά και να αφομοιωθεί, πριν επιχειρήσει κανείς να μιλήσει γι’ αυτό.
Η τελευταία δισκογραφική δουλειά της Chrissie Hynde πριν από το “Duets Special” ήταν το “Standing in the Doorway: Chrissie Hynde Sings Bob Dylan” του 2019, ένας δίσκος αφιερωμένος αποκλειστικά στο έργο του Dylan, που ανέδειξε την ερμηνευτική πλευρά της Hynde και τη σχέση της με το υλικό άλλων δημιουργών. Εκεί μπήκαν οι βάσεις για τη λογική του “Duets Special”, όπου η διασκευή και ο διάλογος με άλλες φωνές αποκτούν κεντρικό ρόλο, μακριά από τον ήχο των Pretenders. Έκτοτε, η Hynde παρέμεινε ενεργή κυρίως στη σκηνή, με συναυλίες και το πρόσφατο ζωντανό “Kick ’Em Where It Hurts”, που λειτουργεί ως σύνοψη μιας μακράς και σπουδαίας rock διαδρομής. Το νέο album δεν συνεχίζει αυτή τη γραμμή. Αντίθετα, επιβεβαιώνει ότι η Hynde σήμερα ενδιαφέρεται περισσότερο για την ερμηνεία και την επιλογή υλικού παρά για τη δυναμική ή την ένταση.
Το “Duets Special” είναι το τέταρτο solo album της εκτός Pretenders και, όπως δηλώνει ο τίτλος του, βασίζεται εξ ολοκλήρου σε ντουέτα. Δεν πρόκειται όμως για έναν δίσκο εντυπωσιασμού. Οι συνεργασίες λειτουργούν υποστηρικτικά και όχι ανταγωνιστικά. Οι «καλεσμένοι»προσαρμόζονται στον ρυθμό και στο ύφος της Hynde, η οποία παραμένει το σταθερό κέντρο του album.
Οι συμμετοχές είναι πολλές, από τον αείμνηστο Mark Lanegan και την Cat Power, μέχρι τη Shirley Manson των Garbage, τον Rufus Wainwright, τη Debbie Harry, τον Dave Gahan και την k.d. lang. Το ρεπερτόριο κινείται με την ίδια λογική ποικιλίας. Υπάρχουν γνωστά τραγούδια, όπως το “You Were Always on My Mind” ή το “I’m Not in Love”, αλλά και λιγότερο αναμενόμενες επιλογές, όπως το “First of the Gang to Die” του Morrissey ή το “Try to Sleep” των Low. Κοινός παρονομαστής είναι η αναγνωρισιμότητα, αλλά και η αντοχή των τραγουδιών στον χρόνο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ο τρόπος με τον οποίο η Hynde χειρίζεται τις φωνητικές ισορροπίες. Δεν επιδιώκει την ισοτιμία σε όλα τα ντουέτα, ούτε την ένταση. Σε αρκετές περιπτώσεις λειτουργεί περισσότερο ως αφηγήτρια, αφήνοντας χώρο στον «συνομιλητή» της, χωρίς όμως να χάνει τον έλεγχο της ερμηνείας. Η φωνή της, βαθιά και ελαφρώς τραχιά, κουβαλά πλέον το βάρος της ηλικίας, αλλά διατηρεί καθαρότητα και εκφραστικότητα. Δεν τραγουδά όπως παλιά, τραγουδά όμως με μεγαλύτερη ακρίβεια ως προς το τι θέλει να πει.
Η παραγωγή θεωρώ ότι είναι σκόπιμα λιτή. Οι ενορχηστρώσεις παραμένουν χαμηλών τόνων. Τίποτα δεν περισσεύει και τίποτα δεν προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή μακριά από τις φωνές. Το αποτέλεσμα είναι ένας δίσκος που ακούγεται καλύτερα χωρίς βιασύνη, σε μία ήσυχη ακρόαση.
Το “Duets”δεν απευθύνεται σε όσους αναζητούν την ένταση και το rock ύφος των Pretenders. Απευθύνεται σε ακροατές που ενδιαφέρονται για ερμηνείες, για τραγούδια με ιστορία και για συνεργασίες που βασίζονται στον σεβασμό και όχι στην προβολή. Είναι ένας ώριμος δίσκος, ο οποίος δείχνει πού βρίσκεται σήμερα η Chrissie Hynde, σε μια φάση , συγκέντρωσης και καθαρής καλλιτεχνικής πρόθεσης.
Είδος: Pop/Rock
Δισκογραφική: Parlophone
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 17 Οκτωβρίου 2025
