BOGWIFE: “From Ashes”

ALBUM

Ένα μυθικό πλάσμα που λέγεται πως στοιχειώνει τους βάλτους της Βόρειας Ευρώπης έδωσε το όνομά του σε αυτό το κουαρτέτο από το Aalborg της Δανίας. Μας συστήθηκαν με το άλμπουμ “Halls of Rebirth” του 2020, και ένα χρόνο αργότερα το “A Passage Divine” ενίσχυσε ακόμα περισσότερο την υπόληψη του ανερχόμενου σχήματος. Δεν κύλησαν όμως όλα τόσο ρόδινα.

Ενώ είχε αρχίσει η σύνθεση του νέου υλικού για το τρίτο τους άλμπουμ, ο κιθαρίστας τους Morten Nielson αποφάσισε να αφιερωθεί σε άλλα πράγματα στη ζωή του, αναθεωρώντας τις δικές του προτεραιότητες. Ο ντράμερ Jonathan Rosendal Iversen, ο μπασίστας Jonathan Tex Ronne Hansen, και ο τραγουδιστής/κιθαρίστας Mikkel Munk Iversen, ξεπερνώντας το αρχικό σοκ, δοκίμασαν να λειτουργήσουν σαν τρίο, για να ανακαλύψουν πως πράγματι προτιμούσαν να παίζουν με τη μορφή κουαρτέτου. Κάπου εκεί, η προσχώρηση του κιθαρίστα Michael Nielsen έφερε την πολυπόθητη ισορροπία και η μηχανή πήρε ξανά μπρος.

Δηλώνοντας εμφατικά με τον τίτλο του δίσκου τη φιλοδοξία τους για αναγέννηση, οι Δανοί μάστορες του doom/stoner/psych metal, εξακολουθούν να παραμονεύουν μέσα στα θολά και ομιχλώδη grooves του ιδιώματος, αλλά ταυτόχρονα εμπλουτίζουν το ύφος τους με μια γενναιόδωρη κουταλιά  από blues. Συγκεκριμένα, σε τραγούδια όπως τα “No Church”, “Heavy Burden Blues”, αλλά και στο μεγαλύτερο σε διάρκεια στο δίσκο “Chrysalis”, που μας αφήνει με την όμορφη, αφηγηματική διαδρομή του, το blues rock σμιλεύει τον σκελετό και την οριστική εντύπωση των συνθέσεων.

Κανείς παραδοσιακός φίλος των βαρύτερων στιγμών τους δεν θα νιώσει όμως στερημένος, καθώς το άλμπουμ είναι συμπαγές, στηριγμένο σε ψυχωμένα, παχιά ριφ. Η έναρξη του δίσκου με το επιβλητικό ομότιτλο τραγούδι αλλά και το “Shivering” που απλώνει μια γενναία γωνία και ένταση στην εξέλιξή του, είναι αρκετή για να φυλακίσει τον ακροατή στο συναρπαστικό σύμπαν του άλμπουμ. Η έλξη του ταξιδιού στο “From Ashes” ενισχύεται από το έξυπνο παιχνίδι των δυναμικών που χρησιμοποιεί η μπάντα αλλά και από τον ζωντανό ήχο της παραγωγής. Επιστρέφοντας σε ενστικτώδεις τακτικές του πρώτου άλμπουμ και ηχογραφώντας σε μεγάλο μέρος ζωντανά ταυτόχρονα στο στούντιο, πέτυχαν αυτό τον ακατέργαστο, ανάγλυφο ήχο που προσδίνει χαρακτήρα στο χαρμάνι τους. Σπουδαία συμβολή σε αυτή την αναπλαστική και συναυλιακή απόχρωση του περιεχομένου έχει το υπέροχο rhythm section, με μια υποδειγματική επικοινωνία που εξυπηρετεί χωρίς υπερβολές όλες τις εναλλαγές τους.

Σε ένα πολυσύχναστο ιδίωμα όπου πολλοί μαθητές των Kyuss , Sleep και Clutch θα ζήλευαν τα επιτεύγματα των Δανών, οι ίδιοι αποφασίζουν να ρίξουν λίγο περισσότερο φως ενάντια στο σκοτάδι και την απελπισία του σύγχρονου κόσμου. Μέσα από τη δική τους αναγέννηση σαν μπάντα και την αίσθηση μιας δημιουργικής ελευθερίας φλερτάρουν με την ανάγκη μας για άμεση, αληθινή, θορυβώδη, καπνισμένη ψυχαγωγία, ίσως με το καλύτερο άλμπουμ τους ως σήμερα. Και η απόλαυση όσων κυνηγούν μια μεγαλύτερη ευελιξία και ελαστικότητα μέσα στα τετριμμένα στεγανά του τυπικού doom/stoner χωραφιού, είναι παραπάνω από δεδομένη.

Είδος: Stoner/Blues/Psychedelic/Doom Metal
Εταιρεία: Majestic Mountain Records
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 7 Νοεμβρίου 2025

Facebook
Bandcamp

Avatar photo
About Γιώργος Γεωργίου 1406 Articles
Αν και από την τρυφερή ηλικία των ισχυρών δονήσεων κυνηγούσε την άκρη του Ουράνιου Τόξου, κάποια στιγμή στην εφηβεία του ανακάλυψε πως γεννήθηκε με ένα Triryche σημάδι, έστω και αν αυτό τον πρόδωσε μόλις τον οδήγησε στη Γη της Επαγγελίας. Ψάχνοντας για μια καλύτερη ζωή ένωσε το αγαπημένο του δίπολο, από το απόλυτο Καναδικό τρίο ως τα παλικάρια του "Νησιού" από το Aylesbury που ανάστησαν ένα ιδίωμα με τον Ψηλό ποιητή-ψάρι και αγκάλιασαν το μέλλον με τον κύριο "Η". Έμαθε και συνεχίζει να αγαπά με το ίδιο πάθος τους μεγάλους του τσίρκου της μουσικής αλλά και τα άγνωστα ευρήματα των ατέλειωτων ανασκαφών, όπως αγαπά και τις υπερβάσεις στα μουσικά ιδιώματα και άνετα θα έπινε κουβάδες από καφέ με τον Martin Walkyier και τον Paddy McAloon στο ίδιο τραπέζι. Ένας από τους διακαείς πόθους του με το πληκτρολόγιο ή την "πένα" είναι να συμφιλιώσει την παραδοσιακή prog metal παράταξη με τους μοντέρνους πιονιέρους του χώρου, μένοντας με πάθος ετοιμοπόλεμος σε κάθε προειδοποίηση της μοίρας για την εξάπλωση των λεπρών. Δυσκολεύεται ακόμα και σήμερα να δραπετεύσει από τις σελίδες του Σαρτρ, έστω και αν ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος. Σιχαίνεται τη σοβαροφάνεια, τον φασισμό κάθε απόχρωσης και τον Κούγια. Ο κινηματογράφος μάλλον στένεψε πολύ γι' αυτόν μετά το "Διάφανο Δέρμα", ενώ όταν κοιτάζει το Subbuteo με μεγεθυντικό φακό, προτιμά οι ομάδες του σε οποιοδήποτε χορτάρι του πλανήτη να φοράνε βυσσινί.