Σύμφωνα με τα αρχεία, οι Altar Of The Witch πήραν σάρκα και οστά το 2020. Ο πολυπράγμων και άνθρωπος-ορχήστρα Andy Mornar ένωσε τις δυνάμεις του με τον μπασίστα Carlo Berretta και τον ντράμερ Flavio Fancellu. Αφού πέρασαν από την προπαρασκευαστική διαδικασία τριών singles ως το 2021, και ηχογράφησαν μια σπουδαία διασκευή στο “Nordland” του Bathory για το tribute άλμπουμ του “Antichrist Magazine”, ήρθε η στιγμή να μας αντιμετωπίσουν με το πρώτο, ομότιτλο full length τους, που μόλις κυκλοφόρησε.
Αντίθετα με τον προσδιορισμό “stoner” ο οποίος θεωρώ κολλά πολύ εύκολα και συχνά τελευταία, συχνά χωρίς βάση, το ιταλικό τρίο από το Sassari της Σαρδηνίας, εύκολα καταχωρείται από έναν ακροατή στο ευρύτερο vintage ρεύμα του σκληρού ήχου που διευρύνεται ασταμάτητα τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα στον χώρο του underground. Άλλωστε, η φυσαρμόνικα που μας καλωσορίζει στο εναρκτήριο “Lady With No Name” είναι ένα άμεσο και αυτονόητο εισιτήριο για τη δεκαετία του ’70, και η πραγματικότητα είναι πως οι κυρίαρχοι σπόροι τους βρίσκονται εκεί. Το μόνο που δεν πρόκειται να βρεις στα συνθετικά τους κατατόπια είναι ναφθαλίνη.
Οι μερικώς occult και αρκετά μυθικοί Ιταλοί έρχονται με έναν φρέσκο αέρα να οικειοποιηθούν σημαντικές επιδράσεις, να τις μαρινάρουν στη δική τους χύτρα με το προσωπικό τους φίλτρο, και να μας προσφέρουν ένα απολαυστικό άλμπουμ που κυλά σαν αρχέγονο ρυάκι για λιγότερο από 40 λεπτά. Αυτό που ξεκλειδώνει ο ακροατής από το πρώτο άκουσμα είναι πως οι συνθέσεις έχουν δουλευτεί με λεπτομέρειες, και οι έξυπνες και φυσικές αλλαγές διαθέσεων έρχονται να κουβαλήσουν τα τραγούδια με ενδιαφέρον. Ο Mornar έχει κάνει σπουδαία δουλειά στις κιθάρες, τόσο σε επιβλητικά και groovy ριφ όσο και στα lead, ενώ οι δισολίες που ηχογράφησε ανακαλούν την κλασική στόφα γιγάντων όπως οι Wishbone Ash και οι Thin Lizzy. Υπάρχει όμως τόση ευρύτητα ερεθισμάτων και εντυπώσεων, που στο σόλο του μαγικού “Shadow Queen” (από τις κορυφαίες στιγμές του άλμπουμ) υπενθυμίζει τα εκκεντρικά θέματα του Blackmore στους πρώιμους Rainbow.
Η ποικιλία τους σφραγίζεται στην πιο ατμοσφαιρική στιγμή, το πολυσχιδές “Untitled” το οποίο με τον σκελετό μιας κλασικής μπαλάντας κινείται από το προοδευτικό rock σε μια μπαρόκ απόχρωση και διαδοχικά σε πανέμορφα folk χρώματα, γεμίζοντας τον ακροατή πολύχρωμες εντυπώσεις. Είναι ένα ενδιαφέρον, σχεδόν παράδοξο τραγούδι που πραγματεύεται το περιβόητο “writer’s block”, τον εφιάλτη κάθε συγγραφέα. Το οργανικό “Ghost Fleet” με τις όμορφες ρυθμικές του διαδοχές απλώνεται και σε περισσότερο δεξιοτεχνικές λεωφόρους. Το άλμπουμ κλείνει ο επικός άνεμος του “Ancient Cry”, μια περιπετειώδης σύνθεση που αποκαλύπτει τη μαεστρία τους να διαχειρίζονται την εξέλιξη με ουσία, εύστοχη αναπλαστική φόρμα και συναίσθημα. Το συγκεκριμένο τραγούδι, με τον ηρωικό του αέρα και το πομπώδες φινάλε, θα συγκινήσει και άλλους ακροατές, αν και θεωρώ πως οι Altar Of The Witch επιφυλάσσουν, ίσως σε μικρότερες δόσεις, παρόμοια στοιχεία και σε άλλα τους τραγούδια.
Οι τρεις Ιταλοί παραμυθάδες μαστορεύουν όμορφες μουσικές ιστορίες με τον ρουστίκ αέρα τους, η αίσθηση απόδρασης είναι έντονη και ευπρόσδεκτη, όπως εξίσου δυνατή είναι και η εντύπωση του κλασικού. Σε ένα σύμπαν με μυστηριώδεις γυναικείες υπάρξεις που γεννούν επικίνδυνα όνειρα, και ένα εξώφυλλο σαν αφίσα της Hammer για συναυλία των Black Sabbath, έχουν κάνει ήδη το κατάλληλο νεύμα, απολαμβάνοντας τον αέρα μιας ανεξάρτητης κυκλοφορίας. Έχοντας σημαδέψει στο κέντρο ήδη με το ντεμπούτο τους, περιμένουμε μια συναρπαστική συνέχεια.
Είδος: Heavy Metal/Hard Rock
Εταιρεία: Ανεξάρτητη κυκλοφορία
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 23 Δεκεμβρίου 2025
