Απλώσαμε τα συστήματα τακτικής στα χαρτιά μας, λύσαμε για άλλη μια φορά τις μουσικές μας εξισώσεις, σβήσαμε, ξαναγράψαμε, είχαμε τις αμφιβολίες μας, τις παραβλέψαμε στην πίεση του χρόνου, γιατί τελικά τα βιτσιόζικα έθιμα όπως οι λίστες, πρέπει να τηρούνται. Θα απλώσουμε λοιπόν, μέρα με τη μέρα, τη συνολική 20άδα των εκλεκτών δίσκων, σύμφωνα με τη συνολική ετυμηγορία των συντακτών του Soundcheck.
13. PSYCHONAUT: “World Maker”
“Long ago, I wandered through my mind, in the land of fairy tales and stories”
Οι Psychonaut προέκυψαν κυριολεκτικά από το πουθενά, στο Mechelen του Βελγίου, αλλά με ένα ντεμπούτο άλμπουμ σαν το “Unfold The God Man”, ένα έργο υψηλών απαιτήσεων και ικανοτήτων σύνθεσης, εμφανίστηκαν πανέτοιμοι να διαχειριστούν ιδανικά επιδράσεις τόσο από συγκροτήματα της δεκαετίας του ’70 όπως οι Led Zeppelin και οι Pink Floyd, αλλά και από σύγχρονους heavy καλλιτέχνες όπως οι Tool ή οι Amenra.
Ηχογραφημένο από τον Chiaran Verheyden στα φημισμένα Daft Studios στο Malmedy, είναι ένα περίπλοκο concept άλμπουμ που ασχολείται με φιλοσοφικά και υπαρξιακά θέματα και, τελικά, εξερευνά την επάνοδο της ανθρωπότητας σε ένα υψηλότερο επίπεδο συνείδησης.
Το ενδιαφέρον για τη θρησκεία, την πνευματικότητα και τη φιλοσοφίαδεν το έκρυψε ποτέ ο Stefan DeGraef, ο υπεύθυνος για το 100% των κιθάρων και το 50% των φωνητικών στους Psychonaut. Σαν μπάντα άλλωστε έχουν διαλογιστεί μαζί, έχουν κάνει μακροσκελείς συζητήσεις για τη φύση της ζωής, την προέλευση της συνείδησης, τον σκοπό της ύπαρξης κ.λπ. από τότε που γνωρίζονται. Μοιράζονται ένα κοινό όραμα και έχουν μια δυνατή σύνδεση μεταξύ τους. Κάποιες καταλυτικές εμπειρίες στο παρελθόν άλλαξαν ριζικά τον τρόπο που βλέπουν πια το σύμπαν και τους εαυτούς τους. Το τριμελές συγκρότημα έκανε το όνομά του γνωστό σε όλη την underground σκηνή της Benelux με ακατέργαστες και συναρπαστικές ζωντανές εμφανίσεις, οι οποίες συνδύαζαν τον τοίχο του ήχου τους με έντονα οπτικά τοπία και μελαγχολικό φωτισμό. Η αντίθεση και η ποικιλία είναι οι δύο κύριες άγκυρες στις οποίες βασίζουν τις μουσικές και οπτικές τους ιδέες. Από το 2013, κυκλοφόρησαν διάφορα ΕΡ και singles, ως το 2022 όταν επέστρεψαν με το δεύτερο πλήρες έργο τους, το άλμπουμ “Violate Consensus Reality”, που φανέρωσε μια διαρκή εξέλιξη και εμπλουτισμό στο προσωπικό τους ύφος, ένα σύνθετο και βαθιά δουλεμένο post-progressive metal με στοιχεία από sludge, doom αλλά και progressive rock.
Πάνω στην ίδια απαιτητική ρότα αυτοβελτίωσης και δημιουργίας σκεπτόμενων άλμπουμ, οι πολυμήχανοι Βέλγοι επέστρεψαν φέτος με το ίσως καλύτερο ως τώρα έργο τους, το “World Maker”.
“I’ll find out how to stop your clock, we sure ain’t talking Doctor Spock, hear me talking, Doctor Rock”
O Stefan De Graef είπε για το “World Maker”:
“Λοιπόν, το άλμπουμ είναι μια ιστορία για την πατρότητα. Είναι μια ιστορία για το πώς έγινα πατέρας τον Ιανουάριο του περασμένου έτους και έγραψα ένα άλμπουμ για τον γιο μου, αλλά δυστυχώς σε συνδυασμό με κάποια πολύ άσχημα γεγονότα που συνέβησαν πέρυσι, όταν τόσο ο μπαμπάς μου όσο και ο μπαμπάς του Thomas πέθαναν από καρκίνο πολύ ξαφνικά. Έτσι, το άλμπουμ ασχολείται με το πώς γίνεσαι ο ίδιος πατέρας και επίσης με το να αποχαιρετάς τον δικό σου πατέρα. “World Maker”, με αυτή την έννοια, για μένα σημαίνει και ο Πατέρα και ο Υιός. Ο πατέρας δημιουργεί μια νέα ζωή και δημιουργεί επίσης έναν νέο κόσμο για αυτό το άτομο, αλλά από μια πιο πνευματική οπτική γωνία, υποθέτω ότι πιστεύω ότι δημιουργούμε το Σύμπαν με την αντίληψή μας και το μυαλό και το πνεύμα μας. Το μετατρέπουμε σε κάτι φυσικό. Φτιάχνουμε τον κόσμο μπροστά στα μάτια μας. Νομίζω ότι είναι πιθανώς απλώς πληροφορία ή ενέργεια, αλλά το μεταφράζουμε σε κάτι πραγματικό, όπως κάνει μια οθόνη υπολογιστή. Έτσι, κατά μία έννοια, ο καθένας, κάθε ζωντανό ον, δημιουργεί ζωή.
Γράφω πάντα μουσική. Είναι το αγαπημένο μου πράγμα στον κόσμο, αλλά νομίζω ότι θα χρειαστεί λίγος χρόνος μέχρι να σκεφτούμε μια νέα ιδέα, μια νέα ιστορία. Αυτός φαίνεται να είναι ο καλύτερος τρόπος για εμάς, να έχουμε πρώτα κάτι που θέλουμε να πούμε και μόνο τότε να αρχίσουμε να γράφουμε μουσική. Αυτό που θα συμβεί τώρα είναι πιθανώς ένας χρόνος πειραματισμού και δοκιμής περίεργων πραγμάτων, μετά να τα πετάμε όλα αυτά, και μετά να ξεκινάμε από την αρχή, έχοντας μερικές νέες ιδέες από τις οποίες να αντλούμε. Νομίζω ότι σίγουρα θα συνεχίσω να γράφω, αλλά υποθέτω ότι θα περάσει λίγος καιρός μέχρι να φτάσουν τα πρώτα νέα τραγούδια”.
“So let it be written, So let it be done”
Η ευαίσθητη εντύπωση αναζήτησης και αναμονής που απλώνει η υποδοχή του ομότιτλου τραγουδιού του Βελγικού τρίο από το Mechelen, υποδηλώνει ουσιαστικά και τον κατάλληλο τρόπο να μεταχειριστείς το νέο τους έργο, την τρίτη τους full length προσφορά. Το “World Maker” είναι ένας δίσκος που απαιτεί επιμονή και σκάψιμο, είναι μια διαδρομή μοιρασμένη στο φως και το σκοτάδι, που αναπλάθεται με ένα πλήθος ηχητικών εντυπώσεων.
Σε μια διαδρομή βαθιών αντιθέσεων που κλείνει στο πληθωρικό εξόδιο του “Endless Erosion”, οι Βέλγοι μας σπρώχνουν στην καρδιά ενός έργου που είναι τελικά αδυσώπητα ανθρώπινο, όσο και αν έχει τυλιχτεί μέσα σε μια υπεράνθρωπη στιλιστική μεμβράνη συνθετικών επιτευγμάτων. Ο πόνος, η προσδοκία, η ανακούφιση και ο φόβος είναι αποτυπώματα της ανθρώπινης διαδρομής, και αυτή η διπλή όψη του νομίσματος, η ελπίδα και η οδύνη, η ομορφιά και το σκοτάδι είναι καταδικασμένα να συμπορεύονται, όπως οι δυο μουσικοί πόλοι του “World Maker”.
Έχοντας αλιεύσει ως σήμερα άνιση και άδικη αναγνώριση συγκριτικά με τη δημιουργική τους προσφορά, μόλις άφησαν μια σημαντική αφορμή για όλους μας, να φροντίσουμε να το αλλάξουμε γρήγορα αυτό.
(Διαβάστε το πλήρες κείμενο του Γιώργου Γεωργίου, εδώ).
