(Γράφει ο Γιώργος Καπετανόπουλος)
Ζούμε σαφέστατα σε χρόνια, με την εγχώρια “παραγωγή” συγκροτημάτων στον χώρο του σκληρού ήχου να σημειώνει μια αξιοσημείωτη έξαρση, με αλλεπάλληλες κυκλοφορίες εξαιρετικής ποιότητας, που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από αντίστοιχες περίφημες ανά την υφήλιο. Σε αυτήν τη διαδρομή υπήρξαν και αυτοί που έβαλαν το λιθαράκι τους σε εποχές, που τίποτα δεν ήταν αγγελικά πλασμένο και η προσφορά τους ήταν καθοριστική για να φτάσουμε σήμερα να απολαμβάνουμε πληθώρα αξιόλογων “επιλογών”.
Οι “Innerwish” και οι “Dark Nightmare” με περίπου κοινή χρονική αφετηρία (λίγο πριν την χαράξει η δεύτερη χιλιετία) και παρεμφερείς μουσικές προσλαμβάνουσες, μπορούν να περηφανεύονται ότι ανήκουν αναμφίβολα σε αυτήν την ξεχωριστή κατηγορία. Η βραδιά στο Skyland στη Λάρισα ήταν ένα περιεκτικό ταξίδι, στα έργα και τις ημέρες της σταδιοδρομίας τους από τα πρώτα τους βήματα μέχρι το σήμερα.
Την αρχή έκαναν οι εκ Γρεβενών προερχόμενοι “Dark Nightmare”, καθώς η προσέλευση αυξάνονταν με παραδοσιακούς οπαδούς τους από τη μια και αρκετούς πιο πρόσφατους, αλλά εξίσου εκδηλωτικούς από την άλλη. Το “καλωσόρισμα” έγινε υπό τους ήχους ενός ατμοσφαιρικού intro θυμίζοντας “Dead Can Dance” (της τελευταίας περιόδου) και συνεχίστηκε από το “Crimson 731”, κομμάτι που αρέσκονται να ανοίγουν τις συναυλίες τους και ιδανική επιλογή για να μυηθείς στοn “κόσμο” τους. Ένας κόσμος εμπνευσμένος από την fantasy λογοτεχνία γεμάτος ηρωικά κατορθώματα, αμφίρροπες μάχες ενός άλλου παράλληλου σύμπαντος, με αναρίθμητες αναγωγές στην πραγματικότητα. Αυτήν ακριβώς είναι η αίσθηση που αποκομίζει κάποιος αν “εκτεθεί” στους ήχους των Dark Nightmare.
Οι επιρροές μπορεί να είναι πολυεπίπεδες, αλλά έχουν ως σημείο αναφοράς επικά αριστουργήματα τόσο από το τέλος της δεκαετίας του ’70, όσο και από τις μετέπειτα με μεγαλύτερη έμφαση σε αυτήν του ’80. Τα φωνητικά είχαν το δικό τους ρόλο στη διαμόρφωση του κατάλληλου κλίματος, με τις άλλοτε υψηλές και άλλοτε πιο πομπώδεις υφές με εκφραστική δεινότητα, σταθερή σε όλη την διάρκεια του live. Η ρυθμική κιθάρα πατούσε πάνω σε παραδοσιακά ως επί το πλείστον heavy metal μονοπάτια, ενώ και η έτερη πιο μελωδική πρόσθετε τις δικές της πινελιές. Το μπάσο σε ευθύ συντονισμό με τα τύμπανα, κρατούσαν τους ρυθμούς κι έδιναν όγκο, τα πάντα άψογα ρυθμισμένα με έναν ολοκάθαρο ήχο, αναδεικνύοντας κάθε διαφορετική συνιστώσα. Τα “ένσημα” που έχει κολλήσει στο “μετερίζι” η μπάντα γινόταν αντιληπτά κάθε λεπτό που περνούσε και τα κομμάτια από όλες τις περιόδους της μουσικής τους ύπαρξης, διαδέχονταν το ένα το άλλο. Μετρήσαμε έντεκα συνολικά (χωρίς το intro, με μια διπλή εκτέλεση στο τέλος) σε ένα χορταστικό menu μιας “άριστης” παρουσίας, αποζημιώνοντας στο ακέραιο κάθε παρευρισκόμενο, δίνοντας το κατάλληλο έναυσμα για τη συνέχεια με τους “Innerwish”.
Dark Nigthmare setlist:
Crimson 731
Tears from the Sky
Hawks of War
Beneath the Veils of Winter
Fields of Screaming Souls
Crown of Innocence
Haunted Life
The Battlefield Calling my Name
Blood Land
Dragonlakes
Defenders of the Borderland/Borders of Pain
(Γράφει ο Απόστολος Κουφοδήμος)
Μετά τη θύελλα των Dark Nightmare, σήμανε η ώρα των Innerwish. Ανέβηκαν στο σανίδι του ιερατείου του Skyland γύρω στις 23.00, και μας χάρισαν μια από τις καλύτερες βραδιές στην πλούσια rock/metal ιστορία του μαγαζιού. Το εξαμελές heavy/power σχήμα από την Αθήνα, έκλεισε αισίως τα 30 χρόνια ενεργούς παρουσίας. Το βασικό τους πλεονέκτημα, και αυτό που τους ξεχωρίζει θα έλεγα, είναι πως οι Innerwish ‘μιλούν’ δισκογραφικά, όταν πραγματικά έχουν κάτι να πουν. Δεν τους ενδιαφέρει επομένως ούτε η εμπορική απήχηση που είχαν, έχουν και θα έχουν, ούτε τα δισκογραφικά /πρέπει/. Όταν αισθάνονται πως έχουν κάτι να προτείνουν, μπαίνουν στο studio, και γράφουν άλμπουμ-διαμάντια. Οι έξι κυκλοφορίες, αρχής γενομένης από το 1998, ενδεχομένως και να είναι λίγες ποσοτικά, όμως ποιοτικά, είναι υψηλότατου επιπέδου, εξ΄ου και η αναγνώρισή τους, τόσο από τους οπαδούς τους στην Ελλάδα, όσο και από τους αντίστοιχους στο εξωτερικό. Το ότι βρίσκουν στέγη σε διεθνή label, οφείλεται αποκλειστικά στη συνθετική δεινότητα των ίδιων.
Από τις πρώτες νότες του πρόσφατου single τους, ‘Enemy Inside’ έδειξαν ότι βρίσκονται σε τρομερή φόρμα, και ότι ήταν αποφασισμένοι να αφήσουν, ψυχή και πνεύμα στο συναυλιακό χώρο. Το ‘Inner Strength’ από το ομότιτλο άλμπουμ, μας γύρισε πίσω στο χρόνο, όταν η μπάντα έγραφε ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα κομμάτια της καριέρας της. Οι αναφορές τους σε όλη τους τη δισκογραφία, ήταν το βασικό στοιχείο της εξαιρετικής τους εμφάνισης, αλλά και η απόδειξη των όσων προανέφερα, ότι μιλάνε δισκογραφικά, όταν πραγματικά έχουν κάτι να πουν. Το ‘Modern Babylon’ από το προτελευταίο τους άλμπουμ, με τα κοφτά riffs, έδειξε πως γράφεται ένα κλασικό heavy/power anthem των eighties στις μέρες μας.
Συνέχισαν με το ‘Silent Faces’, από τα καλύτερα κομμάτια τους διαχρονικά, έμπλεο λυρικής δύναμης, ενώ το ‘Soul Asunder’ από τον τελευταίο τους δίσκο, ‘Ash of Eternal Flame’, εκτίναξε την αδρεναλίνη με το δυναμικό του τέμπο. Η κορυφαία στιγμή της βραδιάς κατά την άποψή μου, ήταν το ‘The Hands of Doom’. από το τελευταίο τους lp και αυτό, ένα εξάλεπτο έπος, που έκλεινε διαρκώς το μάτι στους Rainbow των ημερών του ενός και μοναδικού Dio.Ακολούθησε Το ‘Travellers in Time’ επίσης με αναφορές στους Rainbow, αλλά μιας άλλης περιόδου, τότε που κατακτούσαν το stardom με τον χαρισματικό Turner.
Η δεύτερη μεγαλειωδέστερη στιγμή της βραδιάς, ήταν η εκτέλεση του ‘Waiting for the Dawn’, μνημειώδης σύνθεση των πρώτων χρόνων της μπάντας, με το Γιώργο Εικοσιπεντάκη στα vocals να δίνει ρέστα, αν και ρέστα έδωσε σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας. Το ‘Needles in my Minds; αποδόθηκε με την πολύτιμη συνδρομή του Γιώργου Μαργαριτόπουλου στα φωνητικά, που τον είχαμε απολαύσει και πέρυσι στο Skyland με τους Rock n Roll Children.
Το κυρίως μέρος έκλεισε με το σφυροκόπημα του ‘Ready for Attack’, για να επανέλθουν στο encore, με το κλασσικό ‘Lonely Lady’, κατόπιν λαϊκής απαίτησης. Ο επίλογος γράφτηκε με το ‘Eye of the storm’, άλλη μια μεγαλειώδης σύνθεση, που για να είμαστε ειλικρινείς, τουλάχιστον σε εγχώριο επίπεδο, μόνο οι Innerwish μπορούν να γράψουν.
Δεν γνωρίζω τα σχέδιά τους για το μέλλον, πάντως αν στις προθέσεις τους είναι περισσότερα live, θα τους είμαστε όλοι ευγνώμονες.
Innerwish setlist:
The Enemy Inside
Inner Strength
Modern Babylon
Silent Faces
Soul Asunder
Lord of Truth
Chosen One
Hands of Doom
Travelers in Time
Sea of Lies
Tame the Seven Seas
Burning Desires
Dancer of the Storm
Higher
Waiting for the Dawn
Rain of a Thousand Years
Needles in my Mind
Ready for Attack
Lonely Lady (Q5 Cover)
Eye of the Storm
(Γράφει ο Γιώργος Καπετανόπουλος)
Επίλογος
Τόσο οι “Dark Nightmare” όσο και οι “Innerwish”, προσέφεραν αμφότεροι μια γεμάτη σε υλικό και συναισθήματα παράσταση, επικυρώνοντας ένα ακόμη πετυχημένο line up στον χώρο του “Skyland”. Ταυτόχρονα αναδείχτηκε περισσότερο από ποτέ, η ύπαρξη μιας άτυπης ομάδας ατόμων που ενώνεται με έναν κοινό δεσμό, την διαχρονική αφοσίωση σε ποιοτικά underground σχήματα της εγχώριας σκηνής, που όπως φαίνεται παραμένει αναλλοίωτη στο χώρο και το χρόνο. Και το πιο εκπληκτικό ότι η δίκαιη εξάπλωση της φήμης τους (που αδίκως περιορίζεται σι εσωτερικό) προσελκύει όλο και περισσότερους νέους ακόλουθους, που γίνονται σταδιακά κομμάτι μιας μικρής αλλά γνήσια δεμένης κοινότητας. Η επική και power εκδοχή του ατόφιου ατσαλιού είχε την τιμητική της και άφησε τις καλύτερες των εντυπώσεων, ανανεώνοντας το ραντεβού για την επόμενη φορά.
Φωτογραφίες: Δημήτρης Ζαμπός
