ILLUMINA A.D.: “Days of Blood & Fire”

Album

Περισσότερα από δέκα χρόνια πέρασαν από την τελευταία δουλειά του κουιντέτου από το Αλμπουκέρκι του Νέου Μεξικού και μετά από αλλεπάλληλες αλλαγές στο line up, βγαίνει στην κυκλοφορία το 2ο full length album τους με τίτλο “Days of Blood & Fire”. Με τελευταίες τις αποχωρήσεις των αδερφών Cappadona, Jerry και Kenny, στα φωνητικά και το μπάσο αντίστοιχα και την αντικατάστασή τους από την τραγουδίστρια Nepthisis (Sheila Eden) και τον μπασίστα Austin Von Henchal. Μαζί τους, ο ιθύνων νους της μπάντας Alexander Bane (Rhythm Guitar), o Justin Ennis (Lead Guitar) και ο ντράμερ Justin Cavis.

Τα τρία single που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2025 ήταν ενδεικτικά της μουσικής κατεύθυνσης που θα ακολουθούσαν, με την γοτθική αύρα της νέας τραγουδίστριας να επιδρά καθοριστικά στο τελικό αποτέλεσμα. Γενικότερα οι “Illumina AD” (“φως μετά το θάνατο” όπως μεταφράζεται) έχουν κατά κύριο λόγο την πρόθεση να ξαναζωντανέψουν βασικά χαρακτηριστικά του κλασικού heavy metal μέσα από ένα φίλτρο σύγχρονου ήχου (το λεγόμενο NWOTHM – New Wave Of Traditional Heavy Metal), αλλά ταυτόχρονα το εμπλουτίζουν με γερές progressive δόσεις αλλά και πλούσιες power εκρήξεις. Η συμβολή του παραγωγού Michael Beck στην ποιότητα παραγωγής καίρια, σε μια ηχογράφηση που έλαβε χώρα στα “Soundvision Recording Studios” στο Φοίνιξ της Αριζόνα.

Το album ανοίγει δυναμικά με το “Incubi Intus” με τα τύμπανα να δίνουν τον τόνο από την αρχή και τις δύο κιθάρες να εναλλάσσονται, με τον Alexander να βάζει τις βασικές μελωδίες και τον Justin να επιδίδεται σε εξαιρετικά σολαρίσματα, με το μπάσο να συντονίζει διακριτικά. Η Nepthisis έρχεται να βάλει το δικό της χρώμα, αφενός με το ευρύ φωνητικό της φάσμα που χρησιμοποιείται διαφοροποιημένο ανάλογα με την περίσταση, με μια χαρακτηριστική μελαγχολική υφή που διαχέεται στην ατμόσφαιρα και παραμένει σταθερή στη μεγαλύτερη διάρκεια. Και με το ομώνυμο κομμάτι (“Days of Blood & Fire”) που ακολουθεί, γίνεται αντιληπτό ότι οι Illumina A.D. δεν περιορίζονται σε μια επιφανειακή και απλοϊκή αποτύπωση των ιδεών τους, αλλά τις εξωτερικεύουν με πλούσιο συνθετικό περιεχόμενο, που αποκαλύπτεται σταδιακά με κάθε επιπλέον ακρόαση. Άλλωστε η διάρκεια του album είναι γύρω στα 54 λεπτά, οπότε τα οκτώ κομμάτια διαρκούν πάνω κάτω γύρω στα 7 λεπτά προσφέροντας αρκετό υλικό για εξερεύνηση. Το “Crystal Grave” από τα κομμάτια που ξεχωρίζεις σε πρώτο χρόνο, κορυφώνει το συνθετικό πλάνο που ακολουθείται με συνέπεια, εξιστορώντας αληθινά γεγονότα και συγκεκριμένα την γεμάτη υποψίες, για τα αληθινά αίτια, απώλεια της βιολογικής μητέρας της κόρης του Alexander. Γενικότερα οι στίχοι αναλύουν ζητήματα που αφορούν την ανθρώπινη ύπαρξη και τις περιπέτειές της, τόσο στην αδυσώπητη καθημερινότητα όσο και την διαρκή εσωτερική πάλη για την πολυπόθητη ψυχική ισορροπία. Στο “No One & Nothing” οι ανάλαφρες κιθάρες με την μελιστάλαχτη φωνή της Nepthisis, δημιουργούν μια έντονα συναισθηματική “εισαγωγή”, που σταδιακά μετατρέπεται σε μια αυξανόμενη παρατεταμένη έκφραση οργής, με λυρικές πινελιές σε μια προσεγμένη εναλλαγή διαθέσεων.

Σειρά για το μπάσο να κλέψει την παράσταση από το ξεκίνημα του “Our Story’s End”, που αναμφίβολα ξεθάβει Tool ήχους, κι ενώ μετατρέπεται σε ένα στιβαρό παραδοσιακό heavy metal άσμα, δεν αποκόπτεται ποτέ από την αρχική του προσέγγιση. Με ρυθμικά riffs που βαθμιαία γίνονται ογκώδη και ταχύτητες ανεβασμένες ακολουθεί το “The Black Guardian”, που αναμειγνύει εκ νέου χαρακτηριστικά από πληθώρα υποειδών του metal με μια ευφάνταστη ποικιλομορφία. Ένα εξωπραγματικό σόλο κιθάρας απογειώνει κατακόρυφα το κομμάτι και αναδεικνύει κι εδώ την απεριόριστη αριστοτεχνική ποιότητα του Justin. Συναρπαστικές κιθάρες οργιάζουν χωρίς έλεος και στο “Ecdysis”, σαφέστατα στην πιο progressive σύνθεση με πολλές thrash εκρήξεις και ανεβάζουν στα ουράνια την ένταση, με ένα συντριπτικό κρεσέντο που κλιμακώνεται με σπασμένα φρένα. Η μικρή διαφοροποίηση στο ρυθμό λίγο μετά το μέσο, δεν θα μεταβάλλει για πολύ την ορμητική ροή ενός χορταστικού instrumental που προσεγγίζει τα οκτώ λεπτά. Το “Aperio” ήταν το πρώτο single του νέου line up κι έρχεται να ολοκληρώσει το δημιούργημα των Illumina A.D. Σε ελαφρώς πιο αργούς ρυθμούς, με ποικιλόμορφες μελωδίες που δεν αφήνουν το ενδιαφέρον να ατονήσει και την Nepthisis να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας, διατηρείται σταθερή η μεθοδολογία της μπάντας. Οι νότες ενός παράλληλου απαλού δίδυμου solo μπάσου και κιθάρας λίγο πριν το τέλος, σαγηνεύουν και αφήνουν την τελευταία θελκτική “αποζημίωση”.                                         

Μετά από μια μακροχρόνια αναμονή οι Illumina A.D. επανέρχονται δυναμικά με ένα μεστό και καλαίσθητο δημιούργημα, που εμπνέεται από συλλογικά metal πρότυπα, προσαρμοσμένα στην δική τους “προοδευτική” ταυτότητα. Τα όρια του σκληρού ήχου διευρύνονται χωρίς “επικίνδυνες” παρεκκλίσεις και το πάντρεμα των φρέσκων γυναικείων φωνητικών με το συγκροτημένο ορχηστρικό δεδομένο, φαίνεται να λειτουργεί ικανοποιητικά, αφήνοντας περιθώρια για περαιτέρω εξέλιξη στο μέλλον.

Είδος: Progressive/Power Metal
Δισκογραφική Εταιρεία: Independent
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 30 Δεκεμβρίου 2025

website
facebook

Avatar photo
About Γιώργος Καπετανόπουλος 94 Articles
Μόλις άνοιξε τα μάτια κατάλαβε ότι κάποια στιγμή θα επιστρέψει στην άβυσσο από την οποία προήλθε. Μόνο η τέχνη θα μπορούσε να κάνει υποφερτό το ενδιάμεσο φωτεινό διάστημα. “Εικόνες και λέξεις” για την “γη της επαγγελίας” άκουγε περιπλανώμενος στους “δρόμους” πολλές φορές “αιμορραγώντας”, ψάχνοντας πάντα να βρει την “τέλεια συμμετρία”. “Φοβούμενος το φως του ήλιου” θα αφουγκραστεί το “κλάμα των αγγέλων” και τα “πουλιά της νύχτας”, ενώ “κινούμενες εικόνες” θα “ρέουν” σαν “σκηνές από μια ανάμνηση”. Σαν “ευγενής βάρβαρος” θα συναντήσει τον “πρίγκιπα στην γραμμή της φτώχειας” και θ’ αντιληφθεί ότι οι “νεκροί μπορούν να χορέψουν” ακόμη και υπό το “φόβο του σκοταδιού”. Ο “παράδεισος και η κόλαση” είναι εδώ θα ψελλίσει όταν η “πτώση των καρδιών” θα οδηγήσει στο “βαθύ τέλος”.