Επιμένουμε να το καταστήσουμε άλλη μια ευχάριστη παραδοσιακή επιλογή, στην οικογένεια του Soundcheck, να αφιερώνουμε ένα από τα πρώτα editorial της νέας χρονιάς σε μια αναδρομή πολλών από τα πεπραγμένα στην αγαπημένη μας εγχώρια σκηνή. Όντας και εμείς άνθρωποι που κάνουμε ουσιαστικά το κέφι μας και το βίτσιο μας στο χρόνο που καθημερινά μας απομένει από τις εργασίες και τις οικογένειές μας, έχουμε ήδη αναπτύξει μια ξεχωριστή ευαισθησία για τη σκηνή της χώρας μας. Ίσως είναι οι ίδιες ιδιαίτερες συνθήκες που κουβαλούν στις πλάτες τους οι μουσικοί μας, κάτι που μας βοηθά να προσεγγίσουμε με προσοχή, ενδιαφέρον, και χωρίς ίχνος σνομπισμού τις δικές τους δημιουργικές εκφράσεις.
Αν στο άρθρο που ακολουθεί δεν βρεις την κυκλοφορία της δικής σου μπάντας, δεν έχει να κάνει με παράβλεψη ή απόρριψη, καθώς το κείμενο είναι μια ανακεφαλαίωση όσων δίσκων της ελληνικής σκηνής καταφέραμε να καλύψουμε σαν Soundcheck στη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε. Υπενθυμίζοντας πως παραμένουμε σθεναρά δίπλα σε κάθε προσπάθεια εγχώριου μουσικού του χώρου, σας μεταφέρουμε τις ειλικρινείς μας ευχές για υγεία, έμπνευση, δύναμη και τύχη, και ευελπιστούμε να είμαστε σε θέση να καλύψουμε ακόμα περισσότερα έργα και ημέρες στη χώρα μας μέσα στο 2026.
Τον Ιανουάριο, οι Αθηναίοι Blacksun μας έμπασαν ορμητικά στο 2025. Ο διάδοχος του πολλά υποσχόμενου “Seed of Hate”, άκουγε στον τίτλο “Karma Somnium”, και ένα πλούσιο power, epic, progressive χαρμάνι και αποκάλυψε μια μπάντα που ωριμάζει και εξελίσσει το όραμά της με καθηλωτικά αποτελέσματα. Οι Κρητικοί Ringlorn μας χάρισαν το επιβλητικό “Tales of War and Magic”, και όπως προϊδεάζει ο τίτλος, συνεχίζουν να βαδίζουν στο μονοπάτι του arcane metal που είχαν επιλέξει στο ΕΡ τους, ενισχύοντας το πρώτο πλήρες άλμπουμ τους με αρκετά power στοιχεία και μια σύγχρονη παραγωγή που σέβεται όμως το ύφος και το περιεχόμενο.
Ο Φεβρουάριος μας έφερε αντιμέτωπους με το πέμπτο, concept, άλμπουμ των New Zero God. Μια κατάδυση στον ψυχισμό του Μιχάλη Πούγουνα, εμπνευσμένη από τη δική του προσωπική περιπέτεια υγείας, κάνει το “Of Love and Death” ένα ιδιαίτερο post punk, gothic άλμπουμ, και ακόμα περισσότερο, ένα μάθημα ζωής. Σε συγγενικά χωράφια, ο Theodoros, ο Θεόδωρος Δημητρίου με το γνωστό παρελθόν στους “Λευκή Συμφωνία”, υφαίνει το δικό του post punk, indie, gothic rock ταξίδι στα έσχατα των ανθρώπινων αναζητήσεων, και το “Every Day I Die” ζωντανεύει με φρεσκάδα μια νοσταλγία άλλων εποχών και συγκινεί. Οι Θεσσαλονικείς Naxatras διακτινίστηκαν κυριολεκτικά με το επόμενο βήμα τους, το άλμπουμ “V”, που άπλωσε το προοδευτικό και ψυχεδελικό τους ταξίδι σε νέες διαστάσεις, σφραγίζοντας την εξελικτική τους διάθεση. Οι συμπολίτες τους post rockers Halocraft με το διπλό χτύπημα των δυο άλμπουμ μαζί, “The Sky will Remember” – “To Leave a Single Wolf Alone”, αναπαράγουν με το πληθωρικό και ευέλικτο ύφος τους τις ιστορίες τους, παίζοντας με το φως και το σκοτάδι, έχοντας όμως μόνιμη συντροφιά την έμπνευση. Μένοντας στην συμπρωτεύουσα, οι νεοσύστατοι Zabrahana μας συστήθηκαν με το ΕΡ “Whales Dream in Purple”, βουτώντας στα βαθιά νερά ενός progressive rock/metal που χρωστά αρκετά σε ονόματα όπως οι Tool, Leprous και Porcupine Tree, δελεάζοντας δίκαια το αντίστοιχο κοινό. Οι Λαρισαίοι Telma συνέχισαν να σμιλεύουν το προσωπικό τους ύφος στο δεύτερο άλμπουμ με τον τίτλο “Awakening”, επιλέγοντας με ισορροπημένη διαλογή στοιχεία από groove, nu, progressive metal, και έχοντας πάντα στην τακτική τους να αναδείξουν με τις συνθέσεις τους επίκαιρα κοινωνικά ζητήματα.
Ο Μάρτιος έφερε και το δισκογραφικό ντεμπούτο των Αθηναίων Stygian Path, οι οποίοι έβαλαν ψηλά τον πήχη από το πρώτο τους βήμα. Το “Lorekeeper” κουβαλά το επικό στοιχείο με το απαιτούμενο αίσθημα, και όταν επιβάλλεται, απλώνεται και σε πιο σύνθετες περιπέτειες με μεγαλύτερα σε διάρκεια τραγούδια. Οι συντοπίτες Dragon Skull, μετά το ορεκτικό του πρώτου τους ΕΡ, επέστρεψαν με το άλμπουμ “Chaos Fire Vengeance”, με αντίστοιχο ηρωικό πνεύμα, μεγάλη ορμή και επικό metal σε όλες τις ταχύτητες. Οι ιστορικοί Nightstalker χτύπησαν για άλλη μια φορά με το “Return From the Point Of No Return”, με όλα τα χαρμάνια και τις γκρούβες του ενισχυμένου rock & roll, αλλά και μικρές blues τζούρες και τη δεδομένη ψυχή τους. Οι Septic Flesh τάισαν εν μέρει τα στερητικά των φίλων τους με το ΕΡ “Amphibians”, που περιέχει όλα εκείνα τα πολύτιμα συστατικά του ορχηστρικού και σκοτεινού extreme metal που διαχειρίζονται με καρδιά και πνεύμα. Οι Αθηναίοι Euphrosyne άνοιξαν δισκογραφικό λογαριασμό με ένα βαθύ και δύσβατο έργο που πραγματεύεται την απώλεια, και το σπουδαίο “Morus” επικαλείται κάθε χρήσιμο αναπλαστικό στοιχείο, από black metal, progressive rock, ambient, trip hop και gothic, καταλήγοντας σε ένα συγκλονιστικό αποτέλεσμα. Οι Αθηναίοι progsters Calyces γύρισαν οπλισμένοι με το δεύτερο πλήρες άλμπουμ τους, και το πολύχρωμο “Fleshy Eaves of Probability” τους βρίσκει πανέτοιμους με έναν πλούτο από ιδέες, ρυθμούς, ριφ και συναρπαστικά τραγούδια που απλώνουν το post/progressive metal τους με δικαιολογημένη αυτοπεποίθηση. Άλλο ένα ντεμπούτο μας έρχεται από τους Αθηναίους Nightkill, οι οποίοι μας δελεάζουν μοναδικά με το heavy/hard χαρμάνι τους στο άλμπουμ “Survive the Night”, που τιμά με τον καλύτερο τρόπο τη μελωδική 80’s πλευρά του σκληρού ήχου. Οι επίσης Αθηναίοι Wildfire διαγράφουν τη συνέχεια του ΕΡ τους με το άλμπουμ “Rise”, και γεφυρώνουν την απόσταση από το hard rock και το prog rock μέχρι το κλασικό metal και το power με ένα μπουκέτο από προσεγμένα και καλογραμμένα τραγούδια.
Τον Απρίλιο, οι βετεράνοι Rotting Christ έκαναν κάτι αυτονόητο και επιβεβλημένο, κυκλοφορώντας το “35 Years of Evil Existence – Live in Lecabettus”, αποτυπώνοντας έτσι για πάντα μια ιστορική συγκυρία, και μια ιδιαίτερη εμφάνιση σε ένα setlist αισθητά απλωμένο στη μεγάλη τους διαδρομή. Οι Nightsteel ντεμπουτάρησαν με το άλμπουμ που φέρει το όνομά τους “Nightsteel”, φλερτάροντας με αγάπη και συνθετική έμπνευση με το metal των 80’s σε πολλές από τις εκφάνσεις του και με κάποιες εξαιρετικές συμμετοχές μουσικών, όπως ο τραγουδιστής των Crimson Glory, Travis Wills. Οι Θεσσαλονικείς Oria, κάνοντας συνεχώς απαιτητικά βήματα, μας χάρισαν το δεύτερο πλήρες έργο τους, και μέσα στο “This Future Wants Us Dead”, ο ακροατής μπορεί να μοιραστεί ατομικές και συλλογικές αγωνίες ενός κόσμου που παραπαίει, πάνω στους περίπλοκους ώμους ενός ακραίου groove/progressive metal, με πολλές όμορφες προκλήσεις. Το περίεργο μυστικό από την Καλαμπάκα, οι Black Sword Thunder Attack πραγματοποίησαν επιτέλους τη φαντασίωση όσων τους αγαπούν τόσο. Στο ομότιτλο άλμπουμ “Black Sword Thunder Attack”, με οδηγό το λυχνάρι του Bill Tsamis, χτίζουν το δικό τους μυθικό και επικό σύμπαν, ασυμβίβαστα, περιθωριακά και με μια αυθεντική δύναμη. Μένοντας στον κάμπο, οι Λαρισαίοι The Unconfessed ολοκλήρωσαν το πρώτο τους άλμπουμ, “Madness from the Sea”, και μας βύθισαν σε μια διαδρομή λυρισμού και τρόμου, σε ένα κοκτέιλ black/death metal με έναν επικό αέρα και μια αγωνιώδη ατμόσφαιρα. Οι Αθηναίοι Αχέροντας τήρησαν την έντονη δισκογραφική δράση που τους χαρακτηρίζει από την αφετηρία τους στο μακρινό 2007, και μας βύθισαν στο “Nekyia – The Necromantic Patterns”, και το ζοφερό black metal τους με πλούσια occult στοιχεία, υποβλητική ατμόσφαιρα και μια εφιαλτική ιστορία που υποστηρίζεται σθεναρά από τη μουσική τους.
O Μάιος σήμανε τη δισκογραφική επιστροφή των Nightfall, και το “Children of Eve” τους βρίσκει σε μια ζηλευτή ισορροπία και πλήρη έλεγχο, να διαχειρίζονται αυτό τον γνώριμο μαύρο, γοτθικό ρομαντισμό τους σε μια σειρά από συνθέσεις που μεταφέρουν το πνεύμα τους με φρέσκο και σύγχρονο τρόπο. Οι Αθηναίοι Thelemite δοκίμασαν το φιλόδοξο εγχείρημα ενός πολυσύνθετου concept άλμπουμ, και με το εξαιρετικό “Powers of Darkness”, τίμησαν τη λατρεία τους στο κλασικό heavy metal των 80’s και τα μεγάλα ονόματα του είδους. Οι Βολιώτες Exilium Noctis βυθίστηκαν στην εθιστική ιστορία του Faust, και με το άλμπουμ τους “Panctum Diaboli” έστησαν την αφηγηματική τους ροή με τα δικά τους black/death υλικά, και επιβεβαίωσαν την εξέλιξή τους σε κάθε επίπεδο. Οι Αθηναίοι Dreamline, με μέλη των ιστορικών South of No North, συμπλήρωσαν την τετραλογία τους με την κυκλοφορία του “Evening Storms”, ένα dark rock ποιητικό έργο, με εσωτερική διάθεση, ζεστή μελαγχολία και μια ευγενική απαίτηση να μοιραστεί κανείς το χρόνο του μαζί του. Οι Αθηναίοι Lloth, το σχήμα του Νικόλα Μάη, συζύγου της πρόωρα χαμένης Tristessa, συνέχισαν στο δεύτερο άλμπουμ τους. Με τον τίτλο “Archees Legeones (Ancient Legions)”, επιχειρούν έναν συνδυασμό των παραδοσιακών δομικών λίθων του black metal με μια ανανεωτική δόση μελωδίας. Μετά από εφτά ολόκληρα χρόνια, οι Σερραίοι Scorcher γύρισαν με νέο δίσκο, και το “The Regal Eye” τους βρίσκει σε συνθετικό οίστρο, να διαχειρίζονται τον US power metal πυρήνα τους τόσο με μελωδικές απολήξεις όσο και με πιο τεχνικά και γρήγορα στολίδια. Ένα φρέσκο όνομα, οι Αθηναίοι Nonlinear μας συστήθηκαν με το πρώτο τους ΕΡ. Το “The Longing Light” κυριαρχείται από έναν συνδυασμό progressive metalcore και djent, και σε αυτή τη μοντέρνα προσέγγιση φροντίζουν να επιστρατεύσουν και ατμοσφαιρικές δόσεις, απλώνοντας και διευρύνοντας την τελική εντύπωση.
Τον Ιούνιο, οι ανανεωμένοι Passengers in Panic μας χάρισαν το “Amnesia”, έναν τίτλο που φροντίζουν να διαψεύσουν σε ένα όμορφα πάντρεμα διάφορων heavy rock διαθέσεων με παραδοσιακές επιδράσεις που εμπλουτίζουν σημαντικά το τελικό αποτέλεσμα. Οι Αθηναίοι Notowns έκαναν και αυτοί το δεύτερο δισκογραφικό τους βήμα, και το “Vicious Little World” μεταφέρει κλασικές post punk, synth pop και new wave εντυπώσεις άλλων ενδοξότερων για το συγκεκριμένο ήχο εποχών, στο σήμερα με την δεδομένη φρεσκάδα που διαθέτουν. Οι παλιές καραβάνες από την Αθήνα με το όνομα Reflection, συνέχισαν τη δισκογραφική τους δράση με το πέμπτο τους άλμπουμ. Στο “The Battles I have Won” έχουν αφήσει τα epic, power στοιχεία τους να συνεργαστούν αρμονικά με κλασικές metal δομές, αλλά και με έναν μεσογειακό αέρα, χτίζοντας ατμόσφαιρες φορτισμένες και πλούσιες.
Τον Σεπτέμβριο, οι Absinthe Green της Ειρήνης Παπαδοπούλου έδωσαν στην κυκλοφορία το ντεμπούτο τους, με τον τίτλο “Of Love and Pain”. Με ένα ενεργητικό και πολλών κατευθύνσεων alternative rock/metal , περνούν από ευαίσθητες προσωπικές ομολογίες σε συλλογικά ζητήματα, αφήνοντας τη μουσική να διατηρήσει απέναντι σε όλα αυτά, τη θέληση ζωντανή. Οι Αθηναίοι post rockers We.Own.The.Sky έφτασαν πια στο τρίτο πλήρες άλμπουμ τους. Στη ροή του “In Your Absence” και στις μαεστρικά δομημένες οργανικές ροές του, παραμονεύει η απώλεια με τον διπλό της ρόλο, να παγώσει αλλά μετά να ωθήσει τις μουσικές τους περιγραφές σε στιγμιότυπα που λένε συχνά περισσότερα από τα λόγια. Τον Οκτώβριο, το power trio από την συμπρωτεύουσα που ακούει στο όνομα The Skelters και μετρά πια σχεδόν 30 χρόνια διαδρομής, μας έδωσε το νέο του άλμπουμ. Πιστοί στη διάθεση να τιμούν τις κλασικές τους επιρροές, έχουν στο “Con Man’s Chronicles” το γνώριμο συνθετικό rock &roll attitude, γαρνιρισμένο με ευπρόσδεκτα funk και blues στοιχεία, σε έναν φρέσκο και αβίαστο δίσκο. Οι Πατρινοί βετεράνοι του σκοτεινού εγχώριου ήχου Grey Gallows, μας έδωσαν το “Dunkelheit”, ένα άλμπουμ που στις βάσεις των παγωμένων synths και των επιτακτικών μπασογραμμών, όλες οι σημαντικές παραδόσεις του electro, coldwave και synthwave έχουν μεταφραστεί σε όμορφες συνθέσεις που ενισχύθηκαν από ενδιαφέρουσες συμμετοχές. Σε άλλο πεδίο, οι Αθηναίοι Black Soul Horde σκάρωσαν το τέταρτο πλήρες άλμπουμ τους, και το “Symphony of Chaos” είναι μια φιλόδοξη concept απόπειρα. Με το παραδοσιακό heavy metal να εξουσιάζει απόλυτα το οπλοστάσιο του γκρουπ, ένα άμεσο έργο περίπου 40 λεπτών με αναπλαστική δύναμη και power στοιχεία, υποστηρίζει σθεναρά μια όμορφη φυγή από την καθημερινότητα. Ντεμπούτο έκαναν οι Αθηναίοι Widow Pit, με την πρώτη τους απόπειρα να φέρει το όνομά τους, “Widow Pit”. Έχοντας αποστάξει εμπειρία και δράση σε πρότερα σχήματα, μας δίνουν ένα δυνατό κοκτέιλ από το heavy doom των Black Sabbath αλλά και το garage rock των The Last Drive. Με την συνδρομή της ψυχεδέλειας, που παραμονεύει συνήθως σε τέτοιες απόπειρες, οι Αθηναίοι έχουν καλλιεργήσει μεγάλες προσδοκίες.
Ο Νοέμβριος ήταν ο μήνας που βρήκε τους Αθηναίους Jacks Full να προσφέρουν το τρίτο τους άλμπουμ. Με τον τίτλο “Loud Minority” , το σπουδαίο power trio αγκαλιάζει τα hard rock, grunge αλλά και τα blues ακούσματά του και τα σπρώχνει στο δικό του δρόμο, με ψυχή και δύναμη. Οι συντοπίτες The Rockin’ Dead, μετά από μακροχρόνια δισκογραφική απουσία, ζευγαρώνουν τα έργα τους με το “Here Comes the Darkness”. Μια βιωματική έκφραση που ασπάζεται κυρίαρχα το alternative rock, επικαλείται όμορφα και εύστοχα τον συμβολισμό, τη θεατρικότητα, αγγίζοντας κοινωνικές ανησυχίες με ποιητικό τρόπο. Τρίτο άλμπουμ για τους Θεσσαλονικείς Steel Arctus, που έχουν να επιδείξουν πυκνή δισκογραφική δράση. Στο “Dreamruler” εξελίσσουν ηχητικά και συνθετικά τον epic/heavy/power χαρακτήρα τους, στοχεύοντας σε μια κινηματογραφική αισθητική, μια απαιτητική ανάπλαση των ιστοριών. Οι Αθηναίοι Darklon έφτασαν και αυτοί αισίως στο τρίτο τους πόνημα, το “Mind Reaper”. Φανερά θιασώτες του 80’s US power metal, έχουν την ανάλογη αισθητική και δύναμη, και το αποδεικνύουν σε ένα άλμπουμ που τους βρίσκει σε σπουδαία φόρμα και με νέο τραγουδιστή. Οι βετεράνοι Αθηναίοι death metallers Acid Death επιστρέφουν μετά από δισκογραφική απουσία έξι χρόνων με εμφατικό τρόπο, και με το καυστικό “Evolution” προβληματίζουν και προβληματίζονται για την επιβολή της τεχνολογίας στη καθημερινότητα του σύγχρονου ανθρώπου. Οι Αθηναίοι post metallers που εμφανώς λατρεύουν το sludge, Urstaat, άνοιξαν δισκογραφικό λογαριασμό με το άλμπουμ “Autophagia”, ακολουθώντας την δύσκολη insrumental διαδρομή έκφρασης, καταφέρνοντας όμως να σκαρώσουν ένα βαθύ άλμπουμ κινηματογραφικής γοητείας.
Ο Δεκέμβριος άνοιξε με την επιστροφή των Λαρισαίων Hidden In The Basement, οι οποίοι μετά από μια σχεδόν 20χρονη διαδρομή έφτασαν στο τέταρτο πλήρες άλμπουμ, με τον τίτλο “Mud Days”. Το γνώριμο εμπρηστικό χαρμάνι επιμεταλλωμένου rock & roll, groove metal που τυλίγονται από εκείνο το νότιο άνεμο και σφραγίζονται από τη σκιά του Lemmy, παραμένει στιβαρό και δελεαστικό. Με έδρα την Αθήνα, το κουαρτέτο των Void Droid συνέχισε την εξελικτική του διαδρομή και τα θαυμαστά αποτελέσματα φαίνονται στο “Mythic”. Έχοντας διαλέξει να ταξιδέψουν το heavy rock τους πάνω σε περισσότερες ράγες με αυτές του progressive, του ethnic και του folk rock να καθορίζουν νέες εντυπώσεις και ιστορίες, έκαναν μια πανέμορφη υπέρβαση. Οι Wormhog από την Τρίπολη, μετά από πέντε χρόνια αναμονής, κυκλοφόρησαν το δεύτερο πλήρες άλμπουμ τους. Το “Transience” αποτελεί ένα λεπτομερές και δουλεμένο έργο με το progressive rock/metal να βυθίζεται σε ψυχεδελικές σφαίρες αλλά και να ενισχύεται από εκρηκτικές post/grunge δόσεις, επιζητώντας υπαρξιακές απαντήσεις. Ο Sakis Tolis έφτασε στο τρίτο πλήρες βήμα της διαδρομής του προσωπικού του project, με το “Everyhting Comes to an End”. Με τα πατήματά του συγκεκριμένα και στοχευμένα, όλα τα εργαλεία του black/gothic /occult metal που έχει οικειοποιηθεί, σμιλεύουν το δικό του μονοπάτι. Μετά από δυο άλμπουμ, οι Αθηναίοι Spit the Blood, γύρισαν πριν το τέλος του ’25 με το ΕΡ “Disintegration”. Με τις βάσεις τους να βυθίζονται σε εμφατικά ηγετικά thrash/death σχήματα των 80’, αλλά και μια έξυπνη groove αισθητική, φανερώνουν διάθεση για μεγαλύτερη αναζήτηση, έχοντας πάντα κάτι ουσιαστικό να πουν. Οι Θεσσαλονικείς Star.Gate φτάνουν αισίως στο έβδομο άλμπουμ τους, με τον τίτλο “The Moment of a Lifetime” και διατηρώντας την ανοδική τους πορεία, μας σερβίρουν ένα απαιτητικό heavy/power metal έργο με θεατρικότητα και προοδευτισμό.
Προς ειλικρινή τέρψη μας, η εγχώρια σκηνή εξακολουθεί κάθε χρόνο να διευρύνεται σε διάφορα πεδία, να μας εκπλήσσει ευχάριστα, να μας αναγκάζει εξίσου ευχάριστα να γίνει η προτεραιότητά μας σε όσο χρόνο μπορούμε καθημερινά να διαθέσουμε για το διαδικτυακό περιοδικό μας. Φυσικά, είναι αδύνατο να προλάβουμε τα πάντα, και ίσως για κάποιες αποχρώσεις του σκληρού ήχου να μην έχουμε την ανάλογη εμπειρία και γνώση. Είναι όμως συλλογική μας έμπνευση να είμαστε πάντα δίπλα σε όλους σας, όσο περισσότερο μπορούμε, και να μοιραζόμαστε τη χαρά και την περηφάνια όλων αυτών που μας προσφέρετε.
Η συντακτική ομάδα του Soundcheck
