Και τι ζητάμε εμείς οι λάτρεις του κλασικού ήχου, από αυτήν την ζωή; Μια βραδιά γεμάτη καυτό «ατσάλι», ένα live που το heavy metal θα «ρέει» άφθονο. Και τελικά το πήραμε! «A night of unbound metal» λοιπόν, εκεί όπου οι φοβεροί Darklon θα παρουσίαζαν το τελευταίο τους album “Mind Reaper”, με την εξαιρετική παρέα των Leatherhead και Stygian Path, στο Piraeus Club Academy. Τρομερό πακέτο, έτσι; Πώς μπορείς να λείπεις, από ένα τέτοιο εκρηκτικό show; Απλά δεν γίνεται, οπότε «καβαλάς» το «εργαλείο» και τσουπ, να ‘σαι για άλλη μια φορά, στο κέντρο της Αθήνας.
Right on time, που λένε και στο χωριό μου, στο άνοιγμα της πόρτας και αφού έκανα μια βόλτα στο merch stand, πήρα την θέση μου κάπου κοντά στην σκηνή, γιατί τέτοια live, μόνο έτσι τα «νοιώθεις» σωστά. Λίγα πηγαδάκια, αρκετές κλεφτές ματιές στην σκηνή, για να απολαύσουμε το στήσιμο και κάπου εκεί γύρω στις 20:30, οι Stygian Path πάτησαν το «σανίδι» του Piraeus Academy. Η αλήθεια είναι, ότι τους είχα παρακολουθήσει δύο-τρεις φορές πρόσφατα και πάντα είχαν τον τρόπο να «μαγνητίζουν» την προσοχή μου, με το ενδιαφέρον, καλοπαιγμένο epic heavy/power metal τους. Άλλωστε, το ντεμπούτο τους “The Lorekeeper”, ήταν μία φοβερά αξιόλογη προσπάθεια, που τιμήθηκε δεόντως από τις playlist μου. Δεν βγαίνουν συχνά τέτοιες δουλειές και καλό είναι να τις «ζούμε» και να τις στηρίζουμε, όσο μπορούμε. Στα δικά μας τώρα: οι Stygian Path έδειχναν πολύ πιο άνετοι πάνω στην σκηνή, από τις προηγούμενες φορές, άριστα στημένοι και άψογα προβαρισμένοι, με έναν εξαιρετικό ήχο και με περισσή ενέργεια, αποφασισμένοι να τα δώσουν όλα και να ικανοποιήσουν ένα αρκετά σεβαστό κοινό, που βρέθηκε από νωρίς στο venue, δείχνοντας εμπιστοσύνη στο «κάλεσμα» των σχημάτων.
Οι Αθηναίοι στηρίχθηκαν στο ντεμπούτο τους, επιλέγοντας κάποια από τα καλύτερα κομμάτια τους, στα οποία πρόσθεσαν την «φλόγα» του επικού «ατσαλιού» και συνάμα την heavy/power μαεστρία τους, ξεσηκώνοντας τους θεατές με την στιβαρή τους παρουσία και την τρομερή διάθεσή τους. Το φοβερό παίξιμο των Μαχαίρα και Σδράλα στις κιθάρες, η σταθερότητα των Καραχάλιου και Αδαμόπουλου στο rythm section και οι «ορεξάτες» ερμηνείες του Πάνου, κατάφεραν να δημιουργήσουν το απαραίτητο «πολεμικό» κλίμα για την συνέχεια του show, ανοίγοντας ιδανικά την βραδιά. Οι παρευρισκόμενοι το διασκέδασαν με την ψυχή τους, τραγούδησαν με το σχήμα, κούνησαν τα κεφάλια τους και ίδρωσαν μαζί με την μπάντα, μένοντας ικανοποιημένοι από την εμφάνιση των Stygian Path, με το χαμόγελο να τους «συντροφεύει», στο τέλος του show. Εντάξει, εντυπωσίασαν τα “Eagle And The Lion”, “Unholy Land” και “Prometheus”, ενώ η εξαιρετική απόδοση του “Days Of High Adventure” των Doomsword, απέδειξε γιατί οι Αθηναίοι αποτελούν «κεφάλαιο» της εγχώριας επικής σκηνής. «Λιτοί», αλλά άκρως «περιεκτικοί», στην σκηνική τους παρουσία, προσηλωμένοι στο «έργο» τους, αλλά και με το απαραίτητο μουσικό «θράσος», οι Stygian Path έδωσαν ένα αξέχαστο show. Νομίζω, η καλύτερή τους εμφάνιση, μακράν. Έχουν πολλά να δώσουν στον χώρο και αυτό φαίνεται σε κάθε ζωντανή τους εμφάνιση. Απλά, εξαιρετικοί! Μπράβο, ρε μάγκες, το αξίζετε πραγματικά!
Stygian Path Setlist:
Eagle And The Lion
Unholy Land
Chateau De Deuil
Days Of High Adventure (Doomsword cover)
Tides Of Time
Prometheus
Ένα μικρό διάλειμμα για λίγο αέρα και τις απαραίτητες αλλαγές στην σκηνή, και ξανά επιστροφή στις «επάλξεις», εκεί που οι τρομεροί Leatherhead, σε λίγο θα «σκορπούσαν» το «μανιασμένο» speed metal τους και θα ισοπέδωναν το Piraeus Academy. Μιλάμε για μία μπάντα, που «σαρώνει» στο «σανίδι», που βγάζει φοβερή ένταση και ενέργεια, που μεταφέρει αυτούσιο το feeling του δίσκου, του στούντιο, στην σκηνή του εκάστοτε venue και «σμπαραλιάζει» τα πάντα στο διάβα της. «Χείμαρρος» πραγματικός! Αλλά ας αφήσουμε τα λόγια και ας περάσουμε στις «πράξεις». Οι Λαρισαίοι ανέβηκαν στην σκηνή κατά τις 21:30 και για την επόμενη περίπου ώρα, έπαιξαν διαστημική «μπάλα» και μας «διέσυραν» χωρίς οίκτο. Αστείρευτη ενέργεια, τέρμα τα «γκάζια», ασταμάτητοι πάνω στο «σανίδι», απίστευτο μουσικό «θράσος», αδιανόητο speed «τσαμπουκά» και παίξιμο από άλλο «πλανήτη», οι Leatherhead «κατέλαβαν» το Piraeus Academy, χωρίς να αφήσουν «αιχμαλώτους». Ο ήχος αποτέλεσε το ιδανικό «όπλο» τους, ενώ το κοινό πάσχιζε να αντιπαρατεθεί της speed «ισχύς» τους, μάταια όμως. Πώς μπορείς να «ελέγξεις», να «δαμάσεις», μία τέτοια speed «θύελλα»; Μιλάμε, οι άνθρωποι είναι «μηχανές», ακούραστοι, ανίκητοι.
Η θεσσαλική πεντάδα έπαιξε κομμάτια από το ομώνυμο ντεμπούτο της, ενώ τίμησε και το επερχόμενο δεύτερο album της, με τα “V.H.S.” και “Summoning The Dead”, να αποδεικνύουν ότι και ο δεύτερος δίσκος τους, είναι ένα speed «μακελειό». Νομίζω ότι οι «ριπές» των “Equinox”, “Dressed To Kill”, “V.H.S.”, “Into The Werewolf’s Lair”, “Summoning The Dead”, “When Death Is Near” και “Leatherhead”, ηχούν ακόμη στα αυτιά μου, ακόμη και αν πέρασαν κάποιες μέρες. Το headbanging έδινε και έπαιρνε, σε όλο το μήκος του venue, ενώ το κοινό δεν σταμάτησε να τραγουδά, καθ’ όλη την διάρκεια του show. Είμαι βέβαιος, ότι ακόμη θα σκουπίζουν τους τόνους ιδρώτα, που χύθηκαν εκείνο το βράδυ. Οι Leatherhead είχαν και προφανώς έχουν ακόμα (και ούτε πρόκειται να την χάσουν), την στόφα της μεγάλης μπάντας και αυτό δεν κρύβεται πλέον. Οι Λαρισαίοι «ισοπέδωσαν» το Piraeus Academy, με μία «γεμάτη» εμφάνιση, ανεβάζοντας τον «πήχη» για την συνέχεια. Ένα εκρηκτικό show, που δύσκολα θα το σβήσει ο χρόνος από τις μνήμες όσων βρεθήκαμε εκεί. Οι Leatherhead μοιάζουν να έχουν «στρογγυλοκαθίσει» στον εγχώριο speed metal «θρόνο», ενώ με την ταχύτητα που «τρέχουν», είναι σχεδόν βέβαιο, ότι δεν θα αργήσουν να κερδίσουν και μια ανάλογη θέση, στην παγκόσμια speed metal σκηνή. Αδιανόητη μπάντα! Κάντε την χάρη στον εαυτό σας και δείτε τους ζωντανά.
Leatherhead Setlist:
From Beyond (Intro)
Equinox
Dressed To Kill
Vampire’s Kiss
V.H.S.
Into The Werewolf’s Lair
Summoning The Dead
When Death Is Near
House On The Left
Under Your Bed
The Awakening (Intro)
Leatherhead
Το εξωτερικό κρύο, αποτέλεσε το ιδανικό «φάρμακο», για να «σβήσει» την «λάβα» των Leatherhead και το διάλειμμα, «δούλεψε» υπέρ των headliner της βραδιάς, ώστε να στηθεί το ιδεατό σκηνικό τους. Η αλήθεια είναι, ότι τα λεπτά κυλούσαν αργά και η προσμονή για τους Darklon και την εμφάνισή τους, όλο και μεγάλωνε. Ένας συνδυασμός, που μπορούσε να σε τρελάνει, πραγματικά. Εκεί γύρω στις 22:40, τα φώτα έσβησαν και οι Αθηναίοι εμφανίστηκαν στην σκηνή του Piraeus Academy, σιγά σιγά, «κρύβοντας» την «καταιγίδα» που ακολουθούσε. Το κοινό είχε πλέον γεμίσει το venue, ενώ ο ήχος σαν να ανέβηκε επίπεδο, πιο κρυστάλλινος και ογκώδης από ποτέ. Τα πρώτα ισχυρά heavy/power riff, οι δυναμικές μπασογραμμές, τα πρώτα «χτυπήματα» των τυμπάνων, προμήνυαν ότι κάτι μεγάλο, κάτι καταιγιστικό, κάτι «πολεμικό», έδειχνε να πλησιάζει. Και έμοιαζε αδύνατο να το αποφύγουμε. Αλλά, μας ρώτησαν αν θέλαμε να το αποφύγουμε; Όταν δε εμφανίστηκε ο Bill Chrepas, ήταν σαν να ξαμολήθηκε η «κόλαση». Αυτό που μπορούσες να διακρίνεις σε πρώτη φάση, είναι μια μπάντα δεμένη, στιβαρή, ώριμη, που ήξερε τι ήθελε, με σαφέστατο πλάνο και γεμάτη ενέργεια, που έμοιαζε να μην την έχει επηρεάσει η αποχώρηση του Νίκου, αλλά αντίθετα, να την έχει πεισμώσει και να της έχει ανοίξει διάπλατα την «πόρτα» του US heavy/power metal, να την έχει κάνει ακόμη πιο δυνατή.
Ξεκίνημα με το εναρκτήριο κομμάτι του νέου τους δίσκου “Mind Reaper”, “In The Abyss”, με την αρένα να παραληρεί ήδη από τις πρώτες νότες. Πολύ γρήγορα, οι πρώτες σειρές πήραν «φωτιά», με headbanging και sing along να αποτελούν τις πρώτες αντιδράσεις των θεατών. Άριστα στημένοι στην σκηνή, αψεγάδιαστοι εκτελεστικά και γεμάτοι όρεξη, οι Darklon έδειχναν σε τρομερή κατάσταση, με τον «νέο», Bill Chrepas, να μοιάζει ασταμάτητος στο «σανίδι». “Soul Stealers” και πανικός από κάτω. Η επιλογή του Bill πίσω από το μικρόφωνο, μοιάζει η πλέον ιδανική, για να «οδηγήσει» το σχήμα στο επιθυμητό US heavy/power «όνειρό» του, με γοργά «βήματα». Το rythm section έδειχνε στιβαρό, ενώ ο Κώστας «πυροβολούσε» τα τρομακτικής ευφυΐας heavy/power riff, που έσκαγαν σαν «δυναμίτες» στα πρόσωπα των οπαδών. Επιστροφή στο πιο επικό «παρελθόν» των Αθηναίων και πολύ γρήγορα, ο «κόμπος» μετατράπηκε σε μια απέραντη αισιοδοξία. Και ναι, μπορεί η φωνή του Νίκου να ταίριαζε περισσότερο στην επική «ταυτότητα» των Darklon, όμως η εκτελεστική δεινότητα του Bill, έδωσε άλλον «αέρα» στο κομμάτι, ενισχύοντας την πεποίθηση για ένα απολαυστικό μέλλον. Οι Αθηναίοι μπορεί να βλέπουν μπροστά, όμως απέδειξαν ότι τιμούν και σέβονται το «παρελθόν» τους. Το “Powercast” μας επανέφερε στο εκρηκτικό US heavy/power παρόν του σχήματος και τους οπαδούς στις απαραίτητες αντιδράσεις, με το headbanging να κυριαρχεί, σχεδόν στο σύνολο του venue. Τι άλλο θα μπορούσαμε να ζητήσουμε, από αυτήν την βραδιά;
Το εξαιρετικά στημένο σκηνικό, με τις εναλλαγές των φωτισμών, δημιούργησε μια απίστευτη ατμόσφαιρα, ταιριαστή στην μεγάλη βραδιά των Darklon. “Reedemer” για την συνέχεια, με την μπάντα να ανεβάζει συνεχώς «στροφές» και τον κόσμο να μην «χορταίνει» να τους βλέπει και να τους ακούει. Λίγο «παιχνίδι» με το κοινό, πολύ όρεξη και ενέργεια και οι Αθηναίοι έμοιαζαν ακούραστοι, έχοντας στο full τις «μηχανές». Έδειχναν αποφασισμένοι να «κυριεύσουν» το Piraeus Academy και δεν θα σταματούσαν, μέχρι να τα καταφέρουν. Σειρά για το “Iron Glory”, ενώ με το άκουσμα του “Psyched Out”, οι θεατές «ξέφυγαν». Τα «χτυπήματα» ήταν συνεχή, χωρίς ανάσα, όμως οι παρευρισκόμενοι έδειχναν να αντέχουν και να επιθυμούν και άλλα. Περιμένατε οι Darklon, να κωλώσουν; Ούτε καν! Συνέχισαν απτόητοι, μέχρι τελικής πτώσεως. Για να δούμε, είστε καλοί στους «γρίφους»; Ποιο πιστεύετε ότι ήταν επόμενο; Πρώτο album, πρώτο hit, τίγκα επικούρα; Ναι, ρε μάγκες, “Behead”, αυτό είναι! Δεν περιγράφεται, τι έγινε στην αρένα! Και επειδή όπως λέει ένα παλιό γνωμικό, «η «φωτιά», περνάει με «φωτιά»», “Shockwave” και «σφαγή». Εντάξει, δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο από «ατσάλι» και «φωτιά» και οι Darklon τα πρόσφεραν απλόχερα. Όσο πλησιάζαμε προς το τέλος, τόσο περισσότερο φωνάζαμε για ακόμη ένα, και άλλο ένα και ξανά ακόμη ένα. Σειρά για το “Way Back Home”, με την μπάντα να μην έχει χάσει καθόλου από την ενέργεια και την όρεξή της, προσφέροντας ακόμη μία μεγάλη στιγμή στην βραδιά. Το πόσο δούλεψαν για αυτό το show, φαινόταν σε κάθε τους κίνηση, σε κάθε κομμάτι, σε κάθε αντίδραση. Έδειχναν να απολαμβάνουν το «όνειρό» τους και ταυτόχρονα να προσφέρουν ένα κολασμένο show, αφήνοντας άπαντες πλήρως ικανοποιημένους.
Ακόμη ένα κομμάτι από το “Mind Reaper”, με το “Mad Messiah” να διατηρεί την δυναμική του δίσκου και να αποδεικνύει, ότι οι Αθηναίοι είναι μεγάλοι «μάστορες» στις ζωντανές τους εμφανίσεις. Τι πιο ιδανικό κλείσιμο, από το ομώνυμο τραγούδι του νέου album, “Mind Reaper”; Ένας φοβερός heavy/power ύμνος, με εξίσου εντυπωσιακή εκτέλεση από τους Darklon. Οι Αθηναίοι ευχαρίστησαν τους οπαδούς και εκείνοι ανταπέδωσαν με ένα δυνατό χειροκρότημα και με την ιαχή «Darklon, Darklon», να κυριαρχεί στον αθηναϊκό ουρανό. Μία μεστή, κυριαρχική εμφάνιση, από μια μπάντα που βρίσκεται στο «μονοπάτι» προς την κορυφή της heavy/power σκηνής. Οι Darklon πρόσφεραν, χωρίς περιστροφές και υπερβολές, αγνό «ατσάλι», «κυριεύοντας» το Piraeus Academy. Πραγματικά, τρομακτική εμφάνιση, που αφήνει υποσχέσεις για το μέλλον. Οι Αθηναίοι δεν έρχονται, είναι ήδη εδώ και «σαρώνουν». Με τέτοιες εμφανίσεις, μοιάζει σχεδόν βέβαιο ότι θα «κατακτήσουν» και τον υπόλοιπο κόσμο, πολύ σύντομα.
Darklon Setlist:
In The Abyss
Soul Stealers
Darklon
Powercast
Reedemer
Iron Glory
Psyched Out
Behead
Shockwave
Way Back Home
The Mad Messiah
Mind Reaper
Η βραδιά ήταν ακριβώς αυτό που «φώναζε» ο τίτλος της: «A Night Of Unbound Metal». Μια βραδιά, που το καυτό «ατσάλι» συνάντησε ένα άκρως «διψασμένο» κοινό, με το αποτέλεσμα να είναι εντυπωσιακό. Νομίζω ότι το χαμόγελο στα πρόσωπα των θεατών και το αίσθημα της πλήρους ικανοποίησης, αποδεικνύει περίτρανα το μεγαλείο αυτής της βραδιάς. Μακάρι σε ανάλογες, επόμενες μουσικές στιγμές.
