Οι ατελείωτες ώρες μουσικής ακρόασης, πολλές φορές συμβαδίζουν με την απεριόριστη ευγνωμοσύνη για τους καλλιτέχνες που συνέβαλλαν και μας πρόσφεραν το δώρο της δημιουργίας τους. Ανάμεσα σε αυτούς ανήκει ο Rory Gallagher και οι αξεπέραστοι συνοδοιπόροι του, που χάραξαν τα αρχικά μου ακούσματα και με συντροφεύουν συνεχώς εκ τότε στις μουσικές μου προτιμήσεις. Ανάμεσα τους ο σπουδαίος drummer, Brendan O’Neill, συνεργάτης του Rory για μια δεκαετία, που συμμετείχε σε σημαντικά albums του Ιρλανδού κιθαρίστα και έδωσε το παρόν στην αλησμόνητη συναυλία της Αθήνας. Ο κύριος Brendan O’Neill, μας έκανε την τιμή να απαντήσει στις ερωτήσεις μας και να μας μιλήσει για την καλλιτεχνική του πορεία, τα χρόνια του δίπλα στον Gallagher, τις αναμνήσεις του από το θρυλικό live στη Νέα Φιλαδέλφεια, αλλά και το πώς μαζί με τον Gerry McAvoy, κρατάνε ζωντανή τη μνήμη του Rory με τις συναυλίες των Band Of Friends, οι οποίοι πρόκειται να επιστρέψουν το Φεβρουάριο σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Λάρισα.
Σας χαιρετίζω κύριε O’Neill! Είμαι μεγάλος οπαδός της μουσικής σας και αυτή μας η κουβέντα αποτελεί μεγάλη τιμή για το περιοδικό μας. Ευχαριστώ που αποδεχτήκατε την πρόσκλησή μας.
Γεια σου Γιώργο, χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω.
Αρχικά, θα ήθελα να μιλήσουμε για τα πρώτα σας χρόνια. Πώς ήταν τότε τα πράγματα στο Μπέλφαστ από μουσικής απόψεως και ποιες ήταν οι πρώτες σας μουσικές εμπειρίες;
Μεγάλωσα ακούγοντας τη μουσική των γονιών μου, οι οποίοι ήταν και οι δύο τραγουδιστές, και ο πατέρας μου ήταν ακορντεονίστας. Τους άρεσαν ο Hank Williams και ο Al Jolson. Το Μπέλφαστ τη δεκαετία του 1960 είχε μια πολύ υγιή μουσική σκηνή και άκουγα τα πάντα, από τους Beatles μέχρι Tamla Motown και Jazz.
Τι σας ενέπνευσε να ασχοληθείτε με τα drums; Θυμάστε τα πρώτα συγκροτήματα στα οποία παίξατε και κάποιες ζωντανές εμφανίσεις που ξεχωρίζουν στη μνήμη σας από εκείνη την περίοδο;
Οι drummer σε σκωτσέζικες μπάντες με γκάιντες, όταν τους άκουσα να παίζουν σε πορείες στους δρόμους. Η πρώτη μπάντα στην οποία έπαιξα, ήταν αυτή που σχημάτισα με τον Gerry McAvoy. Κάθε συναυλία που παίζαμε τότε ήταν συναρπαστική, γιατί ήταν μια νέα εμπειρία.
Τώρα θα ανοίξω το επόμενο κεφάλαιο της συζήτησης μας, το οποίο δεν είναι άλλο από τον Rory Gallagher. Το όνομα του Rory εδώ στην Ελλάδα, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, έχει πάρει μυθικές διαστάσεις. Πώς προέκυψε η πρόταση να ενταχθείτε στο συγκρότημα του;
Μετά την αποχώρηση του Ted McKenna από το συγκρότημα το 1981, ρώτησα τον Gerry McAvoy αν θα μπορούσε να προτείνει το όνομά μου στον Rory ως αντικαταστάτη του Ted. Ο Rory με πήρε τηλέφωνο και μετά από τρεις οντισιόν μου πρόσφερε τη θέση, κάτι που ήταν μεγάλη τιμή για εμένα.
Συμμετείχατε σε σπουδαία album του Rory όπως τα “Jinx”, “Defender” και “Fresh Evidence”. Τι θυμάστε από τις ηχογραφήσεις εκείνων των album. Κάποια ιστορία ίσως που δεν είναι ευρέως γνωστή στους θαυμαστές σας;
Το “Jinx” ηχογραφήθηκε στη Γερμανία και περάσαμε ένα μήνα εκεί δουλεύοντας στα backing tracks, οπότε το album ολοκληρώθηκε λίγο-πολύ με τη μία. Τα άλλα δύο ηχογραφήθηκαν σε διαφορετικά στούντιο γύρω από το Λονδίνο. Όταν ο Rory ήταν έτοιμος με μερικά τραγούδια, πηγαίναμε και τα ηχογραφούσαμε, και μετά περιμέναμε μέχρι να είναι έτοιμος με το επόμενο κομμάτι. Ένα βράδυ, ενώ ετοιμάζαμε το album “Defender”, περίπου στις 1:30 τα ξημερώματα, ο Van Morrison ήρθε να μας χαιρετήσει.
Από όσο γνωρίζω, στο “Jinx” υπάρχουν αρκετές αυτοβιογραφικές αναφορές από τον Rory, από όσα που βίωνε εκείνη την περίοδο. Ως νέο μέλος του συγκροτήματος, πώς το βιώσατε όλο αυτό από τη μεριά σας;
Ήταν μια φανταστική εμπειρία!! Πολλοί από τους στίχους του Rory είναι πολύ προσωπικοί, αλλά δεν δίνουν καμία ένδειξη για την προέλευσή τους. Το “Easy Come, Easy Go” είναι ένα τέλειο παράδειγμα. Είναι ένα πολύ συγκινητικό και βαθύ τραγούδι, αλλά δεν μπορούσα να μαντέψω για ποιον και για τι μιλάει.
Πώς ήταν να παίζετε στην ίδια σκηνή με τον Rory και τον Gerry; Ποια ήταν η προσωπικότητα του Rory εκτός σκηνής;
Πάνω στη σκηνή επικρατούσε μια έκρηξη μουσικής ενέργειας και εκτός σκηνής ο Rory μπορούσε να είναι ήρεμος και σιωπηλός. Διάβαζε πολύ και άκουγε πολλά διαφορετικά μουσικά είδη.
Ήσασταν παρών στην ιστορική συναυλία του Rory, στην Αθήνα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ξέρετε, οι άνθρωποι εδώ ακόμα μιλάνε γι’ αυτό το live. Μάλιστα, νομίζω ότι κι εσείς ο ίδιος, σε μια παλαιότερη συνέντευξη, το είχατε περιγράψει ως «το αποκορύφωμα του 10ετούς ταξιδιού μου στο πλευρό του Rory». Θα ήθελα να μοιραστείτε μαζί μας τις αναμνήσεις σας από εκείνo το βράδυ καθώς και τους λόγους για τους οποίους έμεινε βαθιά χαραγμένο στη μνήμη σας…
Ναι, ακόμα το ίδιο θα έλεγα. Νομίζω ότι ο ελληνικός λαός ήλπιζε σε αλλαγή όταν παίξαμε εκεί το 1981 και νομίζω ότι η φήμη του (σ.σ. του Rory) ως έντιμου και ευθύ ερμηνευτή και η ανεπιτήδευτη προσέγγισή του, αιχμαλώτισαν τη φαντασία των μουσικόφιλων από το Blues, το Rock “n” Roll, ακόμη και το Punk φάσμα. Η ατμόσφαιρα στο στάδιο ήταν ηλεκτρισμένη και ίσως γεμάτη ελπίδα για τα πράγματα που θα έρθουν. Δεν νομίζω ότι κανείς μας είχε ποτέ δει ή ακούσει, πιο παθιασμένο κοινό.
Το επόμενο σας βήμα ήταν με τους Nine Below Zero. Πως βιώσατε αυτή σας, τη συνεργασία;
Δουλέψαμε πολύ σκληρά για να γίνουμε μια επιτυχημένη μπάντα, γράφοντας και ερμηνεύοντας τη μουσική που συνθέταμε. Νομίζω ότι φτάσαμε κοντά, αλλά τα πράγματα τελικά άλλαξαν.
Ας έρθουμε τώρα στις μέρες μας… Αντικαταστήσατε τον αξέχαστο Ted McKenna, αυτή τη φορά στους Band Of Friends. Πώς νιώθετε που παίζετε ξανά ζωντανά με τον Gerry και τα υπόλοιπα παιδιά;
Το απολαμβάνω πάρα πολύ. Είναι σαν να φοράω ένα παλιό γάντι, αλλά ο Ted μας λείπει πολύ. Θα είναι πάντα μαζί μας.
Οι Έλληνες φίλοι σας, ανυπομονούν κάθε χρόνο για τις συναυλίες των Band Of Friends, σαν να είναι το δικό τους πάρτι! Πώς νιώθετε που επιστρέφετε στην Ελλάδα και τι μπορούμε να περιμένουμε αυτή τη φορά από τις ζωντανές σας εμφανίσεις στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τη Λάρισα το Φεβρουάριο;
Ανυπομονούμε να τους δούμε κι εμείς, καθώς το να παίξουμε στην Ελλάδα είναι ένα από τα highlights της χρονιάς, εκτός από όταν πηγαίνω διακοπές με την οικογένειά μου (χαχα). Μας αρέσει πολύ να παίζουμε στην Ελλάδα. Αυτό το πάθος για τη μουσική του Rory είναι ακόμα ζωντανό. Έχουμε αλλάξει λίγο το setlist μας, οπότε ελπίζουμε να έχουμε μερικά νέα τραγούδια.
Επειδή γνωρίζω ότι είστε χρόνια συνεργάτες, θα ήθελα να μου περιγράψετε με λίγες λέξεις τι σας έρχεται στο μυαλό, όταν ακούτε τις λέξεις Σίμος Παυλίδης και Rockin’ The Blues Events.
Μεγάλα χαμόγελα, υπέροχο φαγητό και ένα μεγάλο πάθος για τη μουσική!!
Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας και τις πολύτιμες απαντήσεις σας! Ήταν πραγματικά τιμή μου! Ο επίλογος είναι δικός σας.
Εγώ ευχαριστώ. Σας εύχομαι τα καλύτερα.
