Στις 7 Δεκεμβρίου 1984 κυκλοφόρησε το single “Do They Know It’s Christmas?”. Ήταν ένα τραγούδι που γράφτηκε από τον Bob Geldof (Boomtown Rats) και τον Midge Ure (Ultravox) για να συγκεντρωθούν χρήματα για τον λιμό στην Αιθιοπία που υπολογίζεται πως κόστισε τη ζωή σε περίπου ένα εκατομμύριο ανθρώπους την περίοδο 1983 – 1985. Ηχογραφήθηκε μέσα σε μια μέρα στα Sarm West Studios του Notting Hill στο Λονδίνο, από τους “Band Aid”, μια σύμπραξη πολλών δημοφιλών Βρετανών και Ιρλανδών μουσικών.
Με την ώθηση της μεγάλης ανταπόκρισης στην απόπειρα του single, οι Geldof και Ure αποφάσισαν να διοργανώσουν το Live Aid, μια από τις μεγαλύτερες φιλανθρωπικές συναυλίες όλων των εποχών, το Σάββατο 13 Ιουλίου 1985. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα σε δυο ηπείρους, στο Wembley Stadium του Λονδίνου μπροστά σε 72.000 θεατές, και στο JFK Stadium της Φιλαδέλφεια μπροστά σε περίπου 100.000 θεατές.
Οι δυο διοργανωτές πέτυχαν να εξασφαλίσουν πολλές εκκωφαντικές αποκλειστικότητες μουσικών των οποίων τα συγκροτήματα είχαν διαλυθεί ή βρίσκονταν στον πάγο. Έτσι, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά μετά το θάνατο του John Bonham το 1980, οι τρεις εναπομείναντες Led Zeppelin, με τη συνδρομή των Phil Collins και Tony Thompson στα τύμπανα. Οι ίδιοι έμειναν πολύ δυσαρεστημένοι από την εμφάνισή τους και ζήτησαν να μην συμπεριληφθεί στο επίσημο DVD του Live Aid. Άλλα μεγάλα ονόματα που επέστρεψαν για μια φορά στη σκηνή ήταν οι The Who (αποσύρθηκαν τo 1982), οι Status Quo, και οι Crosby, Stills, Nash & Young. Όμως η επιστροφή που συζητήθηκε περισσότερο από όλες στο κοινό του σκληρού ήχου ήταν αυτή των αυθεντικών Black Sabbath.
Ο Geldof θεώρησε την παρουσία τους τεράστιο δέλεαρ και έτσι τους έστειλε την πρόσκληση, η οποία έγινε αποδεκτή και από τα τέσσερα αυθεντικά μέλη. Τα γεγονότα που ακολούθησαν την κυκλοφορία του “Born Again” με τον Ian Gillan να διαδέχεται τον Dio στο μικρόφωνο, είχαν αφήσει ουσιαστικά ολομόναχο τον Iommi. Ο Gillan αποχώρησε καθώς οι Deep Purple επανασυνδέθηκαν, και ο Ward κουβαλούσε ακόμα τα προσωπικά του προβλήματα και την εμμονική σκιά της απουσίας του Ozzy. O Butler πέρασε μια τεράστια προσωπική περιπέτεια, όταν ο νεογέννητος γιός του Biff ήρθε στη ζωή με μια σοβαρή επιπλοκή: είχε τον ομφάλιο λώρο τυλιγμένο γύρω από το λαιμό του. Η παροχή οξυγόνου στο μικρό του οργανισμό ήταν πολύ προβληματική, και οι γιατροί αναγκάστηκαν να τον χειρουργήσουν άμεσα με μοιρασμένες τις πιθανότητες της τύχης του. Το μωρό σώθηκε και ακολούθησε μια δύσκολη περίοδος πλήρους αποκατάστασης στην οποία ο Ozzy τηλεφωνούσε πολύ συχνά στον Geezer για να μαθαίνει τις εξελίξεις.
Στο πεδίο της ανεύρεσης νέου τραγουδιστή, ήταν τότε που προέκυψε η περιβόητη ιστορία με τον Αμερικανό τραγουδιστή Dave Donato. O Iommi είχε εντυπωσιαστεί από την εμφάνιση του πρώην μοντέλου, θεωρώντας πως ταίριαζε με την αισθητική της εποχής. Για κάποιους μήνες έκανε πρόβες με το γκρουπ, και ηχογράφησε κάποια demo με το τραγούδι “No Way Out” (μια πρώιμη μορφή του “The Shining”), να έχει δει το φως. Εκείνη την εποχή έγινε και η επίμαχη φωτογράφιση για το περιοδικό “Kerrang!”, η οποία συνοδεύτηκε από μια ατυχή συνέντευξή του με μάλλον υπεροπτικό ύφος. Η απομάκρυνσή του ήρθε σχεδόν αμέσως μετά τη συνέντευξη. Ο Donato τραγούδησε μετά στους White Tiger, μαζί με τον πρώην κιθαρίστα των Kiss (για πολύ σύντομο διάστημα) Mark St. John. Έφυγε πρόωρα στις 2 Φεβρουαρίου 2021, σε ηλικία 66 ετών, μετά από μακροχρόνια ασθένεια.
Η αστάθεια των Black Sabbath και το πρόβλημα υγείας του νεογέννητου γιου του, οδήγησαν τον Butler στην αποχώρηση. Ήταν τότε που αποφάσισε να πουλήσει το μερίδιό του στα δικαιώματα του ονόματος Black Sabbath στον Iommi, μην πιστεύοντας στο μέλλον του γκρουπ και θεωρώντας πως σύντομα η αξία του ονόματος θα χανόταν. Συνέχιζε βέβαια να παίρνει το 25% των εσόδων από πωλήσεις, καθώς ο κύριος περιορισμός αφορούσε στη χρήση του ονόματος από τον ίδιο.
Όταν λοιπόν ήρθε η πρόσκληση για τη συμμετοχή της αυθεντικής σύνθεσης στο Live Aid, δεν υπήρχε πιο ζωτική ευκαιρία για την αναβίωση του ονόματος. Θα εμφανίζονταν μπροστά σε 102.000 άτομα στο στάδιο John F. Kennedy της Φιλαδέλφειας, σε ένα πρόγραμμα που θα περιλάμβανε σπουδαίους καλλιτέχνες όπως ο Neil Young, οι REO Speedwagon και οι Led Zeppelin με τον Phil Collins, με ζωντανή μετάδοση σε ένα παγκόσμιο τηλεοπτικό κοινό. Το τετραμελές συγκρότημα δέχτηκε την πρόσκληση, για κανέναν από αυτούς τους λόγους, αλλά για τους αυστηρά δικούς τους. “Πιθανότατα σκεφτήκαμε ότι θα ήταν το πρώτο βήμα προς την επιστροφή μας”, ανέφερε ο κιθαρίστας Iommi στα απομνημονεύματα του.
Τα αρχικά μέλη των Sabbath έφτασαν στη Φιλαδέλφεια την ημέρα πριν από τη συναυλία. Αν και υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις για όσα ακολούθησαν , το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: κατέληξαν σε ένα τρομερό hangover. Σύμφωνα με τον Iommi, οι τέσσερις άντρες ήταν τόσο χαρούμενοι που επανασυνδέθηκαν, και μετά από πρόβα μιας ώρας πέρασαν το βράδυ διασκεδάζοντας μαζί. Έγραψε στο βιβλίο του “Iron Man”: “Φτάσαμε στον χώρο των προβών και έπρεπε να κάνουμε πρόβες για τρία τραγούδια. Αντί να το κάνουμε αυτό, καταλήξαμε να μιλάμε για παλιές εποχές… Μετά επιστρέψαμε στο μπαρ, περάσαμε υπέροχα μαζί και μεθύσαμε όλοι πολύ”.
Ο Geezer Butler τα παρουσίασε λίγο διαφορετικά σε μια συνέντευξη στο Kerrang! το 1997. “Ήμασταν όλοι μεθυσμένοι όταν παίξαμε στο Live Aid”, θυμόταν, “αλλά είχαμε μεθύσει όλοι ξεχωριστά”. Όπως και να έγινε οι Black Sabbath ξύπνησαν την ημέρα της συναυλίας σε μια άσχημη κατάσταση, καθόλου ιδανική όταν η προγραμματισμένη ώρα εμφάνισης στη σκηνή είναι 9:55 π.μ. και η θέση σου είναι ανάμεσα στους Billy Ocean και Run-DMC.
“Είχα ένα τρομερό hangover”, έγραψε ο Iommi. “Έτσι φόρεσα τα σκούρα μου γυαλιά και παίξαμε τα Children Of The Grave, Iron Man και Paranoid απέναντι στο λαμπερό φως του ήλιου”. Παρά το άγχος, την έλλειψη προετοιμασίας και την κόπωση από το αλκοόλ, το 15λεπτο σετ αποδείχθηκε υπεραρκετός χρόνος για τους αυθεντικούς τέσσερις Brummies να ανακτήσουν το χαμένο μεγαλείο τους. Ο Ozzy Osbourne παρέσυρε πολύ εύκολα το τεράστιο πλήθος σε ζητωκραυγές και χειροκροτήματα, ενώ η αλάνθαστη ρυθμική μηχανή τους κουβάλησε ιδανικά τα αιώνια ριφ του Iommi.
Η εμφάνιση αυτή αποτέλεσε το ορεκτικό μιας επιστροφής που, τελικά δεν πραγματοποιήθηκε τότε . Αν και οι ακριβείς λεπτομέρειες του ναυαγίου της ολικής επιστροφής είναι αδιευκρίνιστες, υπήρξαν οι έντονοι ψίθυροι της οικογενειακής κόντρας της Sharon (μάνατζερ και συζύγου του Ozzy) με τον πατέρα της Don Arden, τον περιβόητο “Mr. Big” της μουσικής βιομηχανίας. Η σχέση τους ήταν ήδη πολεμική με μεγάλες δικαστικές και προσωπικές διαμάχες, η Sharon δεν τον εμπιστευόταν και δεν υπήρχε περίπτωση να επιτρέψει στον Ozzy να συνεργαστεί ξανά μαζί του. Ο φόβος των πιθανών καταχρήσεων μέσα στο περιβάλλον των Black Sabbath ενίσχυσε την αντίθεσή της στην ιδέα της επανασύνδεσης στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Ο Iommi είδε το επικείμενο προσωπικό του άλμπουμ “Seventh Star” να κυκλοφορεί με το όνομα “Black Sabbath” για ευνόητους λόγους, ενώ ο Ozzy σήκωσε ακόμα περισσότερο την προσωπική του καριέρα με την κυκλοφορία του “The Ultimate Sin”, τον Ιανουάριο του 1986.
Δώδεκα χρόνια αργότερα, το 1997, όταν η Sharon είχε πια τον πλήρη έλεγχο των συνθηκών, πραγματοποιήθηκε η πολυπόθητη επιστροφή της αυθεντικής σύνθεσης, μέσω του Ozzfest.
