Ο Amorphous επιστρέφει στην Αθήνα για το ξεκίνημα της σειράς RSTRT The Machines, μαζί με τους Blakaut και Asylum Promises! Για τον Gil OS και το industrial project του, Amorphous, ένα έντονο show σε ένα υπόγειο είναι ίσως ότι πιο οικείο για το ξεκίνημα της χρονιάς. Για πάνω από τριάντα χρόνια, ο Gil «ηλεκτρίζει» τις σκιές, ξεκινώντας από τους ωμούς industrial ήχους του ξεκινήματος του, στη Βραζιλία, φτάνοντας στις σύγχρονες, επιβλητικές ατμόσφαιρες που δημιουργεί σήμερα με βάση του το Brighton.
Η μουσική του έρχεται να γεμίσει το υπόγειο του Crust. Μουσική η οποία αποτελεί μια ρυθμική, άμορφη ηχητική εξερεύνηση του σκεπτικισμού και του άγχους των ψηφιακών καιρών. Μόλις δύο μέρες πριν την εμφάνισή του για το RSTRT The Machines Vol. 1, οι μηχανές είναι όντως έτοιμες για restart. Μαζί με τον Blakaut και τους Asylum Promises, ο Gil σκοπεύει να μετατρέψει ένα υπόγειο 90 ατόμων σε ένα χώρο γεμάτο από cold-wave αισθητική και industrial δύναμη.
Καθίσαμε μαζί με τον άνθρωπο πίσω από τους oscilators για να συζητήσουμε για τον ήχο των Amorphous, το μέλλον, το παρελθόν και την επιστροφή του στην Αθήνα!
Gil, ήσουν στην Αθήνα πριν από λίγους μήνες για εκείνο το τρομερό live με τους Years of Denial. Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που είπες στους φίλους σου στο Ηνωμένο Βασίλειο για την ελληνική σκηνή όταν επέστρεψες;
Φίλε ήταν μια φανταστική εμπειρία! Νιώθω σαν να πέρασε σχεδόν ένας χρόνος, ο χρόνος κυλάει τόσο γρήγορα. Έχω μιλήσει σε πολλούς φίλους στη Βραζιλία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο για την Αθήνα και την εναλλακτική σκηνή της. Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν ο αριθμός των party, των clubs και των bars, αλλά και η ενέργεια. Μου θύμισε τις εξόδους μου στο Σάο Πάολο από τα τέλη των 80s μέχρι τα τέλη των 90s. Η Αθήνα έχει μια σκοτεινή, μαγνητική ενέργεια. Clubs και μέρη όπως το Teddy Boy να πάλλονται από post-punk, gothic, EBM, industrial και cold wave ρυθμούς, με τρόπο ωμό και underground. Αρχαία ερείπια από πάνω, φουτουριστικοί ήχοι από κάτω. Λάτρεψα τη νυχτερινή ζωή και χαίρομαι πολύ που επιστρέφω.
Είναι Ιανουάριος του 2026. Οι περισσότεροι προσπαθούν ακόμα να συνέλθουν από τις γιορτές, αλλά εσύ επιστρέφεις στην Αθήνα για την «επανεκκίνηση των μηχανών». Είναι αυτό το δυναμικό ξεκίνημα ένα σημάδι για το πώς θα ήθελες να είναι όλη η χρονιά σου;
Ένιωσα σαν ένα δώρο γενεθλίων από τους Έλληνες θεούς! Ο Ιανουάριος είναι πάντα ο πιο σκοτεινός μήνας του χρόνου, η καλύτερη απόδραση και το καλύτερο ξεκίνημα.
Εκτός από την επίσκεψη στην Αθήνα, τι ακολουθεί για τους Amorphous φέτος;
Υπάρχουν κάποιες φήμες για άλλα party, αλλά τίποτα επιβεβαιωμένο ακόμα. Έχω αρχίσει να δουλεύω πάνω σε νέα κομμάτια για ένα νέο άλμπουμ, οπότε φέτος η χρονιά μάλλον θα περιλαμβάνει περισσότερο χρόνο “εντός έδρας”, στο home studio.
Το event της Κυριακής 25.01 ονομάζεται “RSTRT The Machines”. Αν μπορούσες να κάνεις «επανεκκίνηση» σε ένα μόνο πράγμα στην industrial σκηνή αυτή τη στιγμή, ποιο θα ήταν αυτό;
Θα έκανα restart στη δίψα για πειραματισμό. Η industrial μουσική δεν προοριζόταν ποτέ να είναι πλαισιωμένη ή προβλέψιμη. Θα έκανα reboot στο ρίσκο, στa raw edges, στους ήχους που προκαλούν τόσο τον καλλιτέχνη όσο και το κοινό.
Σε γνωρίζουμε από την εποχή των Morgue Mechanism. Σου συμβαίνει ποτέ να γράφεις κατά λάθος ένα riff ή ένα beat και να σκέφτεσαι: “Damn, that sounds like 1991 Brazil”;
Η πρώιμη εποχή των Morgue Mechanism διαμόρφωσε τα ένστικτά μου. Ορισμένοι ρυθμοί και παραμορφωμένα sequences ζουν απλώς στο DNA σου. Αυτές οι ρίζες δεν έφυγαν ποτέ. Αλλά πέρασα επίσης το διάστημα από τα τέλη των 2000s έως το 2010 στην psychedelic trance σκηνή, οπότε αυτή η hypnotic ορμή είναι πλέον και αυτή μέρος της “μηχανής”.
Έχεις ζήσει την industrial ζωή στη Βραζιλία και τώρα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όταν κοιτάς το κοινό στην Αθήνα, βλέπεις περισσότερο αυτή την ενέργεια της Νότιας Αμερικής ή το πιο «κρύο» ευρωπαϊκό vibe;
Στο Ηνωμένο Βασίλειο είμαι σχεδόν σε incognito mode. Έχω παίξει μόνο σε λίγα πάρτι ως Amorphous μέχρι στιγμής. Το κοινό ήταν υπέροχο, μια από αυτές τις εμφανίσεις ήταν ανοίγοντας για τους Hocico, αλλά το βασικό μου κοινό παραμένει κυρίως στη Γερμανία και τη Βραζιλία. Η Αθήνα με εξέπληξε. Η ενέργεια που ένιωσα είναι πολύ πιο κοντά στο Σάο Πάολο· όχι λόγω κρύου καιρού, αλλά λόγω των cold wave και electro vibes. Έντονη, ζωντανή και βαθιά συνδεδεμένη με τη μουσική.
Το τελευταίο σου άλμπουμ, “Skepticism”, χαρακτηρίστικε ως πιο δυναμικό. Τώρα που έχεις “ζήσει” αυτά τα κομμάτια για ένα διάστημα, ποιο είναι εκείνο που θα μπορούσες να μετατρέψεις σε κάτι τελείως διαφορετικό κατά τη διάρκεια ενός live set;
Πάντα προσπαθώ να εντάσσω τα πιο δυναμικά κομμάτια από τα άλμπουμ μου στα live sets μου. Μου αρέσει να τα αναδιαμορφώνω, προσθέτοντας διαφορετικές εισαγωγές, μικρότερες versions ή νέα οργανικά μέρη, ώστε να μπορούν να μετατραπούν σε κάτι εντελώς διαφορετικό επί σκηνής. Αυτό κρατά το set ζωντανό και εμένα δημιουργικό.»
Έχεις κάποιο συγκεκριμένο τελετουργικό πριν βγεις στη σκηνή;
Φέρνω πάντα μαζί μου ένα ξύλο Palo Santo, ένα ιερό ξύλο από τη Νότια Αμερική που χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό της ενέργειας και τη συγκέντρωση. Δεν το καίω πια σε χώρους με ανιχνευτές καπνού, αλλά το τελετουργικό παραμένει μαζί μου.
Τι θα ήθελες να πεις στο κοινό της Αθήνας τώρα, δύο μέρες πριν τη συναυλία, και ποιο είναι το ένα πράγμα που θέλεις να θυμόμαστε από αυτή τη βραδιά;
Αθήνα, είμαι ενθουσιασμένος που θα μοιραστώ τη σκηνή με τόσο ταλαντούχους καλλιτέχνες. Άκουσα τα άλλα δύο projects και είναι καταπληκτικά. Φέρτε την ενέργειά σας, χαθείτε μέσα στις μηχανές και θυμηθείτε αυτή τη νύχτα ως μια έντονη στιγμή όπου η μουσική και το κοινό γίνονται ένα.
Ελάτε να υποδεχτούμε ξανά στην Αθήνα τον Amorphous!
FB event: https://www.facebook.com/events/33669233469342096
Tickets: https://cometogether.live/event/4170/rstrt-the-machines-vol-1-amorphous-blakaut-asylum-promises
