Η ενδιαφέρουσα και προκλητική ηχητικά κοινή περιοδεία δυο σημαντικών σχημάτων της εγχώριας σκηνής, των Halocraft και των Bonzai, έκανε τη δεύτερη στάση της (μετά την εναρκτήρια εμφάνιση στις Σέρρες στις 25 Οκτωβρίου), στο πάντα φιλόξενο Skyland της Λάρισας. Πρόθυμοι και θερμοί οικοδεσπότες που προϋπάντησαν τις δυο μπάντες με το αναγκαίο ζέσταμα όσων βρέθηκαν στον χώρο, υπήρξαν οι ντόπιοι Crimson Button.
Το κουαρτέτο που αρέσκεται να μοιράζει και να παίρνει το ίδιο απόλαυση από κλασικές συνθέσεις του ευρύτερου rock ήχου, πάτησε τη σκηνή του Skyland γύρω στις 21:30, ανοίγοντας λογαριασμό με μια έξυπνη προσαρμογή του “Enjoy the Silence” των Depeche Mode. Με την κλασική φόρμα του rhythm section, δυο κιθάρες και τη φωνή, οι Crimson Button πάτησαν το κουμπί της ευπρόσδεκτης οικειότητας, απλώνοντας τις επιλογές τους σε τρεις δεκαετίες που σημάδεψαν τον ηλεκτρικό ήχο με ένα πλήθος ανεξίτηλων αναμνήσεων. Έτσι, με μια ακολουθία από πολύ αγαπημένες στάσεις της μνήμης αυτών των χρόνων, δεν ήταν δύσκολο να μας σπρώξουν να χαθούμε σε ευπρόσδεκτα κλασικά ακούσματα. Η παλέτα ήταν ευρύχωρη και πρόθυμη να ανοιχτεί από το μεγάλο χιτ των Hooters “Johnny B” μέχρι το μυθικό “Anybody Seen my Baby” των Stones. Οι ίδιοι το διασκέδασαν όσο και εμείς, τιμώντας μεγάλους ήρωες αυτής της μουσικής και ανοίγοντας τη νύχτα με αυτό τον δυνατό καταλύτη που προσφέρει η επιστροφή σε τέτοιες δυνατές συγκινήσεις.
Crimson Button setlist:
1. Enjoy the Silence (Depeche Mode)
2. Johnny B (The Hooters)
3. Anybody Seen my Baby (The Rolling Stones)
4. Sharp Dressed Man (ZZ Top)
5. Whole Lotta Love (Led Zeppelin)
6. Smoke on the Water (Deep Purple)
7. Moonchild (Rory Gallagher)
Μετά από μια σύντομη διακοπή και τις απαραίτητες μετατροπές στη διάταξη της σκηνής, ενώ περιμέναμε σύμφωνα με το πρόγραμμα τους Bonzai, οι τέσσερις χαρακτηριστικές μορφές των Halocraft με τις μάσκες τους ανεβαίνουν στο σανίδι, μην αφήνοντας την πολυτέλεια αναζήτησης απαντήσεων. ‘Ένα “εξαιρετικό κουνέλι” στις κιθάρες, ένας “μεγαλοπρεπής λύκος” στα τύμπανα, μία “υπεροχή γάτα” στις κιθάρες και τα πλήκτρα και μία “μεγαλειώδης αλεπού” στο μπάσο, έχουν επιλέξει μια συνοπτική επίσκεψη σε κεφάλαια της περίφημης πια τριλογίας τους. Αυτή ξεκίνησε το 2018 με το “Chains for the Sea”, συνεχίστηκε το 2021 με το “A Mother To Scare Away The Darkness”, και ολοκληρώθηκε το 2025 με ένα διπλό χτύπημα, τα “The Sky will Remember” και “To Leave a Single Wolf Alone”.
Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τη μουσική των τεσσάρων δημιουργών από τα Γιαννιτσά, έχουμε να κάνουμε με μια επιδέξια post rock μπάντα που επέλεξε τον μαγικό κόσμο των δικών του παραβολικών παραμυθιών για έμπνευση. Τηρώντας την ανάλογη εθιμοτυπία στη σκηνική τους παρουσία, οι Halocraft ερεθίζουν τη ματιά, αλλά υποβάλλουν με υπέρμετρη ετοιμότητα την ακοή. Έτσι, πανέτοιμοι, απόλυτα διαυγείς ηχητικά, και κουμπωμένοι μεταξύ τους σε αξιοζήλευτο επίπεδο, μας ξενάγησαν στις μυστικές σελίδες τους. Ανοίγοντας στο πρώτο μέρος τους με κυρίαρχες επιλογές από το “Mother…”, κατευθύνθηκαν σταδιακά στη διπλή πρόσφατη φετινή τους κυκλοφορία, κρατώντας εμβόλιμες δυο επισκέψεις στο “Chains…”
Με τη γλώσσα της μουσικής να αφηγείται και να περιγράφει και με μοναδικούς υπαινιγμούς τους τίτλους των τραγουδιών, οι Halocraft ελίχθηκαν στη σκηνή ανάμεσα στον περφεξιονισμό της στουντιακής προσέγγισης αλλά και τη συναισθηματική αντήχηση της ζωντανής απόδοσης. Σε αυτή την ευπρόσδεκτη ισορροπία έχουν σύμμαχο ένα υλικό που ξεδιπλώνει θέματα, εντυπώσεις, διαθέσεις, μεταβάσεις και συνθέσεις που έχουν κίνηση και περιπέτεια. Έχοντας αντλήσει πιθανές στρατηγικές συνθετικής ανάπτυξης τόσο από το σύγχρονο αντίστοιχο ιδίωμα όσο και από το progressive rock του παρελθόντος, υπήρξαν ηχητικές συγκυρίες που με ώθησαν στο σύμπαν των Lanterna του Henry Frayne, αλλά παράλληλα και σε όλα εκείνα τα γενναία instrumental των Twelfth Night στις αρχές των 80’s, όταν με αυτάρεσκη περιφρόνηση πολέμησαν κόντρα στις μόδες για την αναβίωση της προοδευτικής μουσικής. Βέβαια οι Halocraft βάζουν εμφατικά τη δική τους σφραγίδα στο τελικό αποτέλεσμα, έχοντας την πολυτελή ευρύτητα να αλιεύσουν pop και heavy rock στολίδια για τα αφηγήματά τους. Αν προσθέσει κανείς και την πληθώρα των λεπτομερειών στους ήχους τους, δεν είναι λίγα τα δέλεαρ που σε παγιδεύουν όμορφα και πειθήνια στις διαδρομές τους. Έχοντας μεταξύ τόσων άλλων απολαύσει και το προσωπικό κόλλημα “It Has Awaken” δεν είχα τον παραμικρό λόγο αντίστασης.
Γράφει ο Απόστολος Κουφοδήμος:
Η πρώτη μου επαφή με το μουσικοσυναισθηματικό σύμπαν των Halocraft, σημειώθηκε πριν 4 χρόνια, όταν είχα την τύχη να τους δω στο Skyland, σε μια εμφάνιση που είχε ξεπεράσει κατά πολύ τις προσωπικές μου προσδοκίες. Η τότε απόδοσή τους είχε βασιστεί στο υλικό των δύο πρώτων τους άλμπουμ, δύο εξαιρετικά άλμπουμ στο σύνολό τους, και είχε αγγίξει χωρίς ίχνος υπερβολής, την τελειότητα, τόσο μουσικά όσο και σκηνικά.
Το post-rock της παρέας από την ιερή πόλη των Γιαννιτσών, νομίζω ότι υπερβαίνει τα όποια εθνικά, και συνεπώς περιορισμένα, σύνορα και κυριολεκτικώς διακτινίζεται σε υψηλότερες μουσικές σφαίρες και γαλαξίες.
Χθες το βράδυ με την εμφάνισή τους και το νέο υλικό που παρουσίασαν από την τελευταία τους διπλή κυκλοφορία, απέδειξαν πως βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή ενός μαγικού ταξιδιού, που ευχής έργον είναι να συνεχιστεί για τις επόμενες πολλές δεκαετίες
Για περίπου μία ώρα, οι Halocraft μας ταξίδεψαν με μια μέθοδο πρωτότυπης μουσικής ομορφιάς, έμπλεης μελωδίας και συναισθημάτων. Η μουσική τους έχει έναν αμιγώς κινηματογραφικό χαρακτήρα, σε “βγάζει” από τη ζώσα πραγματικότητα, μεταφέροντάς σε σε άλλες υπερ-κοσμικές διαστάσεις. Μουσικές ιστορίες από τη φύση, το σύμπαν, από παγωμένες λίμνες του Βορρά, και από ταξίδια στον Ατλαντικό. Σκοπός τους είναι να βγούμε από τη μικρότητα των αισθητών πραγμάτων και αντικειμένων, φθάνοντας κάπου πιο μακριά.
Οι συνθέσεις τους θα μπορούσαν άνετα να αποτελούν το σάουντρακ της Οδύσσειας του Κιούμπρικ ή του Interstellar του Νόλαν.
Από το εναρκτήριο “New Beginnings” ως και το επιλογικό “They Rest in Flames” , και μέσα από 12 συνολικά κομμάτια, απέδειξαν ότι το μουσικό και σκηνογραφικό τους υπόβαθρο εμπλουτίζεται διαρκώς, και επ΄αυτού μόνο ευγνώμονες μπορούμε να είμαστε. Τους ευχαριστούμε για τη χθεσινή παράσταση και αδημονούμε για το επόμενο ταξίδι στο μαγικό κόσμο που αυτοί θα επιλέξουν. Η πορεία του spacecraft μόλις έχει ξεκινήσει και υπόσχεται πολλές στάσεις στα λιμάνια του σύμπαντος.
Halocraft setlist:
1. New Beginnings
2. Small Victories
3. Wave
4. The Machine
5. Through the caverns
6. You Are
7. The Daughter You Always Wanted
8. The Silent Forest
9. The Thing We Saw in the Abyss
10. It has Awaken
11. Handful of Rust
12. They Rest in Flames
Οι Θεσσαλονικείς Bonzai μας επισκέφτηκαν αυτή τη φορά με δυο άλμπουμ στις αποσκευές τους, μετά και το “Nightmare Always Ends The Dawn” του 2024, πέντε χρόνια μετά το ντεμπούτο τους “Seeds To Roots”. Η σελίδα που έπρεπε να γυρίσουμε στις προσδοκίες μας ήταν γενναία, καθώς είχε φτάσει η ώρα για περισσότερα γκάζια, μεγαλύτερη πυκνότητα από παχιά ριφ και αυτό το Sabbath-ογενές groovy ηλεκτρικό ευθυτενές μαστίγωμα.
Βέβαια, το τρίτο κουαρτέτο της βραδιάς έχει διανύσει μια πολύ σεβαστή απόσταση μεταξύ των δυο δίσκων του, και όλα αυτά τα μυστηριώδη, σαμανικά ψυχεδελικά ανοίγματα που καιροφυλαχτούσαν στο ντεμπούτο τους έχουν απλώσει την γκάμα τους μακρύτερα. Κάπως έτσι το αργόσυρτο “On Repeat” ακουγόταν ζωντανά σαν ιδανική γέφυρα μεταξύ παλιού και νέου υλικού. Με το πιο πρόσφατο υλικό να κυριαρχεί αναμενόμενα στη λίστα τους, οι Bonzai παραμένουν οι τύποι που μπορούν να προκαλέσουν μια σεβαστή ανάφλεξη ακόμα και στην ψυχεδελική τους άμπωτη και να ταρακουνήσουν τα κορμιά κουβαλώντας ένα περισσότερο seventies stoner ύφος.
Αισθητά ανυψωτική στιγμή τους το “Until The End” με τις ιδρωμένες δάφνες των μεγάλων RATM να τυλίγουν τη συνολική εντύπωση, ενώ φυσικά η ζωντανή απόδοση του ομότιτλου “Nightmare Always Ends” ήταν καθηλωτική με το τελευταίο μέρος του και την υποβλητική αφήγηση που κορυφώνεται να δίνει την ίδια ανατριχίλα κάθε φορά. Το φινάλε με το εν δυνάμει single “Cyberdog”, με τον συμπαγή σκελετό του να μεταφέρει τις πιασάρικες φωνητικές γραμμές και τις μικρές αποκλίσεις του, σφράγισε όπως όφειλε το πρόγραμμά τους.
Δεν θα κουραστώ να το γράφω, πως η σκηνή είναι η απόλυτη αλήθεια και όσο υπάρχουν μουσικοί που περιφρονούν τις αντιξοότητες και μεταφέρουν τη δουλειά τους στις σκηνές αυτής της άδικης χώρας, αξίζουν έμπρακτη στήριξη με παρουσία, όχι με την απόχρωση της φιλανθρωπίας αλλά της απόδοσης δικαιοσύνης στην αξία τους.
(Στην επιλογή κεντρικής φωτογραφίας και τίτλου τήρησα το πρωτόκολλο της αρχικής δημοσίευσης της συναυλίας, χωρίς να λάβω υπόψη την αλλαγή της τελευταίας στιγμής στη σειρά εμφάνισης, κάτι που φαντάζομαι δεν αποτελεί πρόβλημα για τους Halocraft και τους Bonzai).
Bonzai setlist:
1. Praying Mantis
2. Hopeseeker
3. Meligra
4. Original Sin
5. On Repeat
6. Hit The Sky
7. Nightmare Always Ends
8. The Dawn
9. Until The End
10. Seeds To Roots
11. Red Leaf Chaos
12. Cyberdog
Φωτογραφίες: Δημήτρης Ζαμπός
