33 LOVERS: “Am I In A Dream”

ALBUM

Μπορεί ένα όνειρο να έχει τη δική του αρχιτεκτονική; Ιδιαίτερα όταν αυτό το όνειρο «χτίζεται» από τον Στράτο Κύρη, τον άνθρωπο που για 14 χρόνια κράτησε τα ηνία των MONOVINE, η απάντηση είναι ένα ξεκάθαρο «ναι». Οι 33 LOVERS, το προσωπικό πια όχημα του Κύρη, μας παρουσιάζουν τη δεύτερη ολοκληρωμένη τους δουλειά με τίτλο “Am I In A Dream”, και η αλήθεια είναι πως η Inner Ear Records πρόσθεσε ακόμα ένα διαμάντάκι στον κατάλογό της.

Μετά το ιδιαιτέρως αγαπητό “Ghost Flower” (2023), που χαρακτηριζόταν την lo fi, εσωστρεφή αισθητική και την ατμοσφαιρική του γραφή, οι 33 LOVERS επιστρέφουν με μια νέα δισκογραφική τομή, το “Am I In A Dream”, το οποίο ανοίγει τον ηχητικό τους κόσμο σε μια πιο εκρηκτική, φωτεινή και κινηματογραφική εκδοχή του indie rock/indie pop, που μας έχουν συστήσει. Σ’ αυτό το νέο πόνημα, επιχειρείται μια εξάπλωση των ηχητικών τους μοτίβων και του συναισθηματισμού τους, σ’ έναν πλουσιότερο, δυναμικότερο χώρο, χωρίς να απεμπολείται, η τάση προς ενδοσκόπηση που τους χαρακτηρίζει. Παρόλο που δεν αφήνουν τελείως πίσω τη lo-fi εσωστρέφεια τους, πρόκειται για μια δουλειά που χαρακτηρίζεται από μια pop αμεσότητα, δίχως να χάνει αυτή την ονειρική, σχεδόν ψυχεδελική αύρα της indie rock ταυτότητάς τους.

Το πρώτο πράγμα που μας χτυπάει, ή μάλλον μας αγγίζει σα χάδι και μας διαπερνά, είναι η ατμόσφαιρα. Το σκηνικό όπου όπου η dream Pop συναντά την psych-Folk των late 60s, ταυτοποιεί και νοηματοδοτεί τ’ όλο έργο, με μια διάχυτη «θολούρα» ν’ αγκαλιάζει τα πάντα, αλλά από κάτω να στέκεται (κρύβεται) μια στιβαρή συνθετική ραχοκοκαλιά. Οι κιθάρες διακατέχονται από τον κρυστάλλινο ήχο που θυμίζει έντονα τη σχολή των The Byrds, ενώ η μπασογραμμή είναι γεμάτη, προσφέροντας το απαραίτητο έδαφος ώστε να μην λοξοδρομήσει συνθετικά το album. Προσωπικά διακρίνω έντονα σ’ αυτό το σημείο την «Beatlesque» κληρονομιά από την ψυχεδελική προσέγγιση του “Revolver” και του “Rubber Soul”, ιδωμένη μέσα από έναν indie μεγεθυντικό φακό ή ένα καλειδοσκόπιο αν προτιμάτε.

Η ροή του άλμπουμ είναι υποδειγματική· ξεκινάει με μια μουσική υπόσχεση και την τηρεί μέχρι τέλους. To εναρκτήριο και ομότιτλο “Am I In A Dream” θέμα λειτουργεί ως η «πυξίδα» του δίσκου. Με μια εισαγωγή που μοιάζει να αναδύεται από ομιχλώδες τοπίο, η σύνθεση χτίζεται πάνω σε αιθέριες μελωδίες που θέτουν με μοναδικό τρόπο το υπαρξιακό ερώτημα του τίτλου. Επίσης, ξεχώρισα το φωτεινό ενδιάμεσο του δίσκου “Pick Me”, μ’ έντονη power-pop διάθεση και με ρεφρέν που κολλάει με τη πρώτη. Η ενορχήστρωση αποφεύγει τις εύκολες λύσεις, με τις κιθάρες του Παντελή Πιλάβιου να προσθέτουν layers και να κάνουν τ’ όλο σκηνικό όλο και πιο ενδιαφέρον κυρίως από πλευράς μελωδικότητας. Θα σταθώ ακόμα, στο ιδανικό κλείσιμο με το εξαιρετικό από συνθετικής άποψης “Forget Me Not”, το οποίο ίσως να το χαρακτήριζα και την επιτομή του ύφους τους. Ας τολμήσω γίνω και λίιγο υπερβολικός λέγοντας ότι πρόκειται για έναν urban-pop ψυχεδελικό ύμνο που λειτουργεί ως ο «αποχαιρετισμός στο όνειρο». Εδώ η ένταση δίνει τη θέση της σε έναν «προβλεπέ αισθησιασμό» και μια λυρική γκρούβα που μετατρέπεται σ’ ένα κύμα ελεγχόμενης οργής.

Εν τω συνόλω λοιπόν, το “Am I In A Dream” είναι μια ουσιαστική και «ηλιόλουστη» δουλειά για τον εναλλακτικό ήχο, αναζητώντας την ουσία και παραδίδοντας έτσι ένα εμπνευσμένο έργο, απόλυτα αρραγές και ταυτόχρονα ποιητικό. Οι 33 LOVERS, αποφεύγοντας τις προχειρότητες και την υπέρ του δέοντος προβολή, βάζουν στο επίκεντρο τον ακροατή, εξοπλίζοντάς τον με το απαραίτητο soundtrack της καθημερινότητας, που θα βάλεις στ’ ακουστικά σου και θα πιστέψεις ότι πρωταγωνιστείς σε ταινία του Jim Jarmusch. Απαραίτητο για ενήλικες που αρνούνται να ξυπνήσουν από το rock τους όνειρο.

Είδος: Indie Rock, Dream Pop, Alternative Rock
Δισκογραφική: Inner Ear Records
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 16 Ιανουαρίου 2026

Bandcamp
Facebook
Instagram
YouTube  

Avatar photo
About Παναγιώτης Σπυρόπουλος 111 Articles
Γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 70 και μεγάλωσε στα Δυτικά της Αθήνας, γαλουχημένος με ρεμπέτικα και λαϊκά από το σπίτι, κλασική / λόγια μουσική στα ωδεία, τον σκληρό ήχο μιας οργισμένης κι επαναστατημένης εφηβείας, τα blues σε μια περίοδο ανώριμης εξέλιξης και από progressive metal ηχοτοπία σε φάση περισυλλογής. Προσπαθεί να ισορροπήσει σ’ ένα αντεστραμμένο κόσμο, απαλλαγμένος από τη δικτατορία των πεποιθήσεων των άλλων. Δε θα ερμηνεύσει την τέχνη στους δημιουργούς της, αλλά θα μοιραστεί τις εντυπώσεις που αποκόμισε μ’ ένα ευρύτερο κοινό.